ΕΝΦΙΑ, άγνοια, υποκρισία ή κάτι άλλο!

Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Πριν μερικές ημέρες, μια Παρασκευή, πολύς κόσμος αναστατώθηκε, καθώς έβλεπε τα ποσά που όφειλε να πληρώσει, στο πλαίσιο του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων του ΕΝΦΙΑ. Όλα προβλέπονταν ιδιαίτερα αναλυτικά, στο Νόμο 4223 που δημοσιεύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 2013. Τα νέα ποσά που έπρεπε να αρχίζουν να καταβάλλονται από τους ενδιαφερόμενους, είχαν ημερομηνία έναρξης τις 31 Αυγούστου.

Κάποιοι άλλοι βέβαια διαπίστωσαν ότι, αθροίζοντας τους φόρους που κατέβαλαν παλαιότερα, (μέσω του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) και του «χαρατσιού» της ΔΕΗ) το νέο αποτέλεσμα ήταν ευνοϊκότερο για τους ίδιους, καθώς κλήθηκαν να πληρώσουν χαμηλότερο ΕΝΦΙΑ.

Πρώτη επίπτωση του ΕΝΦΙΑ μη ορατή: Δίχασε τους πολίτες αφού ορισμένοι κλήθηκαν να πληρώσουν ποσά υπέρογκα και άλλοι αρκετά λιγότερα σε σχέση με τον παρελθόν.

Μόλις ανακοινώθηκαν τα εν λόγω ποσά, βουλευτές του κυβερνώντος πολιτικού μορφώματος, που μόλις πριν έξι μήνες ψήφισαν τον σχετικό Νόμο  επαναστάτησαν. Έτσι, με δηλώσεις τους «αφόριζαν» τα όσα ρητά και με ιδιαίτερη σαφήνεια προέβλεπε ο επίμαχος Νόμος.

Ο Υφυπουργός Εμπορίου ο κος Γιακουμάκος, με λίβελους κατά των ατόμων (αυτοί έφταιγαν κατά την άποψή του) που ανέλαβαν την ευθύνη διαμόρφωσης του Νόμου ΕΝΦΙΑ, σύμφωνα με τις εντολές που έλαβαν από την πολιτική ηγεσία, έδινε την εντύπωση ότι ανήκε σε άλλο κόμμα. «Αν ήξερα ποιος έκανε το λάθος με τον ΕΝΦΙΑ θα τον χαστούκιζα», δήλωνε. Τι έπρεπε να κάνει άραγε σε όσους τον ψήφισαν; Μάλλον βέβαια, του λείπουν καθρέπτες στο σπίτι του!

Εδώ έχουμε να κάνουμε τις ακόλουθες παρατηρήσεις. Αρχική ερώτηση ή απορία: ΔΙΑΒΑΣΑΝ οι βουλευτές, υφυπουργοί και υπουργοί μας το συγκεκριμένο Νόμο ή  έστω το επίμαχο άρθρο 4 ή είναι οπαδοί της «Σχολής Χρυσοχοϊδη», ο οποίος κατά δήλωσή του ψήφισε τα Μνημόνια χωρίς να τα διαβάσει;

Ποιος ευθύνεται για το εξάμβλωμα του ΕΝΦΙΑ που ψηφίστηκε, αυτοί που έλαβαν μια εντολή να συντάξουν ένα Νόμο, που όφειλε να αποφέρει στο δημόσιο 2,6 δις ευρώ φόρους ή  οι αιρετοί μας άρχοντες, που τελικά αποδέχθηκαν την εν λόγω εισήγηση, χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να την υιοθετήσουν; Φυσικά οι δεύτεροι.

Έτσι λοιπόν με την ψήφιση του ΕΝΦΙΑ άρχισε μια νέα πολιτική του παραλόγου. Πολλοί που τον ψήφισαν, προκειμένου να μη χάσουν τις ψήφους που τους απέμειναν, ζητούσαν… οργισμένοι να πεταχτεί ο Νόμος στον Καιάδα. Οι πιο αξιοπρεπείς, γνωρίζοντας ό,τι ψήφισαν σιώπησαν!

Άλλοι υποστήριζαν ότι το φταίξιμο οφείλεται σε λάθη του ηλεκτρονικού εκείνου προγράμματος, που οδήγησε στην ανάδειξη των πολύ υψηλών ποσών φόρου. Όλα αυτά όμως είναι λάθος ή ψέμα ή μια άλλη έκφραση της άγνοιας ή της υποκρισίας, όλων όσων στήριξαν αυτόν το Νόμο με κάθε τρόπο.

Οι κομπιουτεράδες που κλήθηκαν να «μεταφράσουν» σε πρόγραμμα για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του Υπουργείου Οικονομικών τον εν λόγω Νόμο, απλά μετέτρεψαν τις λέξεις, τους συντελεστές των Πινάκων και τα άρθρα του στη γνωστή γλώσσα που κατανοούν οι Ηλ. Υπολογιστές. Άρα εκεί δεν υπήρχε το παραμικρό λάθος.

Το λάθος είναι ένα: Για ακόμη μια φορά βουλευτές μας ψήφισαν Νόμο, που είτε αδυνατούσαν να κατανοήσουν είτε δε διάβασαν.

Και τώρα έρχεται η σειρά των διορθώσεων. Αυτές όμως αποτελούν τροποποίηση του υφιστάμενου Νόμου. Περιμένουμε λοιπόν να δούμε το πώς θα λειτουργήσουν οι εκπρόσωποί μας στη Βουλή, όταν έρθει η ώρα της νέας κρίσης!

Μια δωρεάν διαφήμιση για τον τουρισμό!

Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή, Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Ένα ωραίο πρόσωπο στην ηγεσία του Υπουργείου Τουρισμού είναι σαφώς καλύτερο από ένα κεφάλι με απεριποίητο μαλλί και γένι. Ένα ντελικάτο πρόσωπο όμως, αν και θεωρείται ως απαραίτητη προϋπόθεση, δεν αποτελεί και την ικανή συνθήκη της επιτυχίας.

Για να πετύχει ένας ή μια Υπουργός Τουρισμού χρειάζεται να κινητοποιήσει  δυνάμεις, με τη βοήθεια των πλεονεκτημάτων που προσφέρει η χώρα. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται φαντασία! Ο τουρισμός είναι κατά πολλούς κυρίως φαντασία, αρκεί βέβαια να συνδυάζεται με τη στοιχειώδη γνώση.

Γαλάζια θάλασσα, αμμουδιές και καυτό ήλιο προσφέρουν όλες οι ανταγωνίστριες της Ελλάδας χώρες της Μεσογείου. Η θάλασσα που περιβρέχει την Τουρκία είναι επίσης το Αιγαίο, το ανατολικό του μέρος… Σε τι διαφέρει όμως από το κεντρικό και δυτικό Αιγαίο; Σε τίποτα απολύτως!. Η διαφορά έγκειται στη γη που αγγίζει το Αιγαίο, στην ιστορία και τον πολιτισμό που αναδεικνύει!

Και δυστυχώς, αυτό το σημαντικό πλεονέκτημα το αφήνουμε ανεκμετάλλευτο ή το αφήνουμε στα χέρια άλλων να το προβάλλουν. Πριν λίγα χρόνια ο Τουρκικός Οργανισμός Τουρισμού διαφήμιζε τη γειτονική χώρα με τη βοήθεια μιας γιγαντοαφίσας που περιείχε εννέα φωτογραφίες. Οι τέσσερις από αυτές πρόβαλαν ελληνικά αρχαία και βυζαντινά μνημεία. Εμείς προβάλουμε τη Μύκονο… την Πάρο… κάποιες αμμουδιές,  κάποιον να… παιδεύεται στη θάλασσα με ένα σκάφος…!

Τι θα μπορούσε να γίνει; Οτιδήποτε άλλο εκτός από τα τετριμμένα και τις πανάκριβες διαφημίσεις, που επιδιώκουν να πείσουν τους Έλληνες ότι η Ελλάδα είναι μια μοναδική χώρα προορισμού!. Να υπενθυμίσουμε, πριν παρουσιάσουμε κάποιες σκέψεις,  το ακόλουθο γεγονός: Όταν πραγματοποιήθηκε πριν λίγα χρόνια, μια επίδειξη μόδας παραμονές Καλοκαιριού –με κύρια προσκεκλημένη την Ορνέλα Μούτη– στον υπαίθριο χώρο εμπρός από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών (επί της Πανεπιστημίου), το CNN παρουσίαζε το θέαμα εκείνο με φόντο τα κτήρια και τους αρχαϊκούς κίονες τους, υπό μορφή διαφημιστικών σποτ (χωρίς πληρωμή εκ μέρους μας) για αρκετό καιρό! Ήταν μια ζωντανή και διαρκής διαφήμιση της χώρας.

«Παίζοντας» με τον τουρισμό και μη δαπανώντας πολλά χρήματα, μπορούν να γίνουν πολλά, καθώς οι διεθνείς χορηγοί πάντοτε υπάρχουν!.  Ενδεικτικά δίνονται κάποιες λύσεις, υπό μορφή παιγνιδιών.

Πρώτο Παιχνίδι: «Η άγνωστη τουριστική Ελλάδα». Αυτό αναφέρεται σε μια ιστορία περιηγήσεων, που εκτυλίσσεται με τη βοήθεια μιας πολιτικής κινήτρων-επιβράβευσης των τουριστών, που θα επισκεφτούν άγνωστα αξιοθέατα της χώρας. Τα τελευταία συνδέονται είτε με την αρχαία Ελλάδα είτε το Βυζάντιο και δε θεωρούνται τόσο δημοφιλείς προορισμοί για τους τουρίστες. Οι νικητές, δηλαδή όσοι επισκεφθούν τα περισσότερα μνημεία και πάρουν υψηλό βαθμό –βάσει ενός καταλόγου που θα ορίζει συγκεκριμένες μονάδες ανά μνημείο– θα απολαύσουν την επόμενη χρονιά μια περίοδο κάποιων ημερών, δωρεάν διακοπές σε επιλεγμένα ξενοδοχεία που θα δεχθούν να είναι μέρος αυτού του «παιγνιδιού». Ο χρόνος των δωρεάν διακοπών, θα προσφέρεται είτε κατά τον Μάιο είτε κατά τον Σεπτέμβριο. Ο αριθμός των ημερών των προτεινόμενων διακοπών θα εξαρτάται από τον αριθμό των μνημείων που θα επισκέπτεται ο τουρίστας.  Το προτεινόμενο παιχνίδι, ωθεί κάθε τυχερό άτομο να συνδυάσει τις διακοπές του στην Ελλάδα, χρηματοδοτώντας το ίδιο κάποιες ημέρες παραπάνω διαμονής εδώ, ως συνέχεια εκείνων που θα κερδίσει λόγω της διαδικασίας που περιγράφηκε.

Δεύτερο παιγνίδι: «Η Ελλάδα του σινεμά». Η πρόταση αυτή αφορά στην τουριστική προβολή της χώρας, μέσω μιας δράσης με θέμα την οργάνωση φιέστας, όπου θα συμμετέχουν ως προσκεκλημένοι οι σκηνοθέτες και οι πρωταγωνιστές διεθνών παραγωγών όλων των κινηματογραφικών έργων με θέμα την Ελλάδα. Και μαζί με όλους αυτούς εύλογα θα προσκληθούν και θα παρευρεθούν όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Η συγκεκριμένη εκδήλωση μπορεί να έχει συνέχεια με την οργάνωση μιας τριήμερης κρουαζιέρας όλου αυτού του κόσμου σε άγνωστα νησιά, με τη συνοδεία φυσικά των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Στην προκειμένη περίπτωση θα έχουμε μια δωρεάν διαφήμιση της τουριστικής Ελλάδας διεθνώς, μέσω της συγκεκριμένης δράσης, που θα προσελκύσει ένα σύνολο γνωστών σκηνοθετών και ηθοποιών στη χώρα.  

Τρίτο παιγνίδι: «Το οδοιπορικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου» από τη Μακεδονία και τη συνέχιση του έως την Τουρκία και ακόμη μακρύτερα όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Εδώ πρέπει να επιδιωχθεί να συμμετέχουν πολυεθνικές εταιρίες, που προσφέρουν καταναλωτικά αγαθά. (Mc Donald’s κ.λπ). Από την κατανάλωση των προϊόντων τους θα αναδεικνύονται οι τυχεροί νικητές σε όλες τις ηπείρους. Κατόπιν, ένα αεροπλάνο ειδικά ναυλωμένο για τον σκοπό αυτό, θα μεταφέρει από διάφορες πρωτεύουσες των πέντε ηπείρων τους τυχερούς στη Μακεδονία. Η μεταφορά σε όλους τους ιστορικούς τόπους (μουσεία κ.λπ) της Μακεδονίας, όπου έζησε ο Μ. Αλέξανδρος, θα πραγματοποιείται με λεωφορεία, ενώ οι τυχεροί, θα διανυκτερεύουν σε επιλεγμένα ξενοδοχεία. Όταν οι πολιτικές καταστάσεις στο Αφγανιστάν ομαλοποιηθούν το όλο οδοιπορικό μπορεί να φθάσει έως τα οροπέδια της εν λόγω χώρας, δηλαδή έως τους ελληνόφωνους Καλάς. Επίσης, όταν ομαλοποιηθούν οι έκρυθμες πολιτικές καταστάσεις σε Συρία, Λίβανο και Ισραήλ, το οδοιπορικό μπορεί να φθάσει έως την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Από εκεί (ή από την Τουρκία αν το πρόγραμμα ολοκληρώνεται στη γειτονική χώρα) θα επιστρέφουν οι τυχεροί τουρίστες στα αεροδρόμια, απ’ όπου ξεκίνησαν το προτεινόμενο οδοιπορικό.

Τέταρτο παιγνίδι: «Η Ελλάδα των 300 του Λεωνίδα». Δυο πρόσφατα κινηματογραφικά έργα ανέδειξαν τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της εποχής, που συνδέονται με τις Θερμοπύλες, τον Μαραθώνα και τη Σαλαμίνα. Θα μπορούσε να διαφημιστεί ένα τουριστικό πρόγραμμα, ως συνέχεια των εν λόγω έργων, με αποδέκτες κατά κύριο λόγο, νέους τουρίστες με σακίδια και λάτρεις της αρχαίας Ελλάδας. Αναλυτικότερα, θα ήταν ενδιαφέρον να οργανωθεί μια πεζοπορία από την Σπάρτη στις Θερμοπύλες, μέσα από το δρόμο και τα μονοπάτια που ακολούθησαν οι «300 του Λεωνίδα».  Για την εξυπηρέτηση αυτού του κόσμου, θα οργανωθούν επίσης κατασκηνώσεις, σε διάφορες περιοχές όλης αυτής της διαδρομής, που θα υποδέχονται τους οδοιπόρους τουρίστες και θα τους φιλοξενούν για μια-δυο νύχτες ανά στάση. Να σημειώσουμε ότι μέσα από ένα τέτοιο σύνολο νέων «ψαγμένων» ανθρώπων, που δε νοιάζονται μόνο για τον ήλιο και τη θάλασσα, αναδεικνύονται και οι μελλοντικοί εκατομμυριούχοι, μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων και ένα σύνολο κόσμου με μια οικονομική εμβέλεια ιδιαίτερα υψηλή. Αυτά τα άτομα, μπορούν να δεθούν με τη χώρα μας και μέσω τέτοιων νεανικών δράσεων, που θα αρχίζουν με διαμονή σε αντίσκηνα και θα συνεχίζουν, με το πέρασμα των χρόνων, σε πεντάστερα ξενοδοχεία.

Όλα τα προαναφερθέντα είναι μια διαρκής διαφήμιση της χώρας!

Πόσο στοιχίζουν; Ενδεχομένως θα μπορούν να αναπτυχθούν με ελάχιστο κόστος για το Υπουργείο Τουρισμού, αν λάβουμε υπόψη διάφορες πολυεθνικές εταιρίες, αερομεταφορείς, ξενοδοχεία κ.λπ, που μπορεί να αποτελέσουν μια κρίσιμη μάζα χορηγών. Επίσης, μέσω αυτών των παιγνιδιών εκμεταλλευόμαστε ένα πάγιο κόστος, που ισχύει σε πολλούς τομείς στον τουρισμό.

Δεν υποβαθμίζεται με τα προαναφερθέντα η πολιτική υπέρ των τουριστών που διαμένουν σε πεντάστερα ξενοδοχεία. Απλά προτείνονται κάποιες άλλες δράσεις, που θα μπορούσαν να συμπληρώσουν μια πολιτική προσέλκυσης τουριστών υψηλού εισοδήματος. Ως προς το τελευταίο θέμα, η στόχευση τουριστών αυτής της κατηγορίας απαιτεί συγκεκριμένες μεθόδους προσέγγισης. Η προβολή της χώρας στη «Διεθνή Έκθεση για τους Εκατομμυριούχους», που οργανώνεται στη Μόσχα και σε χώρους όπου κινούνται τα εκατό εκατομμύρια εκατομμυριούχων της Κίνας, είναι άλλο ντοσιέ, που δεν το αξιοποιεί ως όφειλε, το Υπουργείο Τουρισμού. Το 0,1% των Κινέζων εκατομμυριούχων από μόνο του, μπορεί να οδηγήσει στην ικανοποιητική κάλυψη της προσφοράς των ακριβών ξενοδοχείων της χώρας.

ENΦΙΑ ΔΡΑΜΑ!

του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Προσπαθούν να μαζέψουν 3,6 δις ευρώ με τον νέο φόρο επί της ακίνητης περιουσίας, τον γνωστό ΕΝΦΙΑ. Μέχρι πρότινος διαβάζαμε ότι ο ΕΝΦΙΑ θα απέδιδε στο κράτος 2,6 εκ. ευρω. Αίφνης, πριν το σοκ που προκλήθηκε μετά την ανακοίνωση των φόρων ΕΝΦΙΑ που οφείλουν καταβάλλουν πολλοί ενδιαφερόμενοι,  το ποσό αυτό άλλαξε. Έγινε καλύτερο για τον κρατικό προϋπολογισμό και χειρότερο για τους πολίτες!

Και ενώ η κυβέρνηση πασχίζει – όπως υποστηρίζει – να καλύψει τις διάφορες τρύπες του προϋπολογισμού της (ο οποίος παρουσιάζει κατά τα άλλα και πρωτογενές πλεόνασμα!!!) με κάθε μορφής φορομπηχτικό μέτρο, από την άλλη κινείται διαφορετικά.

Έτσι, εφευρίσκει διεξόδους για τη μη καταβολή προστίμων από κάποιους, που κατά τον κο Σόιμπλε, είναι ίσως η οικονομική ελίτ της χώρας, η οποία ευθύνεται για την κατάντια της Ελλάδας.

Αναλυτικότερα, μόλις πριν λίγους μήνες με τροπολογία (1251/67/7.3.2014) σε σχέδιο νόμου του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης απαλλάχθηκαν  συγκεκριμένοι μεγαλοδιακινητές καυσίμων από την άμεση καταβολή προστίμων της τάξης των 800 περίπου εκ. ευρώ. Αυτό κατήγγειλε ο Γενικός Γραμματέας Διαφάνειας ο κος Σούρλας, σε ομιλία κατά την παρουσίαση βιβλίου του. Ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμά ότι αυτή η τροπολογία απήλλαξε τους ανωτέρω επιχειρηματίες από πρόστιμα της τάξης των 1,2 δις ευρώ!.

Οπότε, από την μια η κυβέρνηση «στύβοντας» τους φορολογούμενους επιζητά να εισπράξει γύρω τα 3 δις ευρώ από τον ΕΝΦΙΑ, ενώ από την άλλη παραβιάζοντας παλιότερους Νόμους (μέσω τροπολογιών) «χαρίζει» απλόχερα 1 δις ευρώ πρόστιμα. Αυτό καλείται κράτος δίκαιου κατά τους εμπνευστές τέτοιων ρυθμίσεων!

Αν κάποιος βέβαια προσπαθήσει να διαβάσει και να αποκρυπτογραφήσει το περιεχόμενο της εν λόγω τροπολογίας, τότε δε  θα κατανοήσει το παραμικρό λόγω της πολύπλοκης φρασεολογίας που ο νομοθέτης χρησιμοποιεί. Και όμως οι  βουλευτές της συμπολίτευσης την  ψήφισαν!.

Μήπως βιώνουμε λοιπόν μια επαίσχυντη μορφή υποκρισίας;

Ακολουθώντας, αλλά μη υιοθετώντας τη λογική του ΕΝΦΙΑ όπως δίνεται, όλοι περιμέναμε ο επίμαχος αυτός φόρος να οδηγήσει σε μια μικρή αύξηση των σχετικών με την ακίνητη περιουσία εισφορών των πολιτών. Έτσι, προετοιμαζόμασταν να δούμε έναν νέο φόρο που θα ήταν κατά ένα μικρό ποσοστό υψηλότερος από το άθροισμα των φόρων του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας - ΦΑΠ (πρώην ΕΤΑΚ) και του «χαρατσιού» της ΔΕΗ.

Έναντι αυτού, πολλοί πολίτες κατακαλόκαιρο έζησαν πικρές εμπειρίες, πέραν κάθε λογικής. Έτσι, άτομο που πλήρωνε πέρυσι ΦΑΠ 450 ευρώ, κλήθηκε να πληρώσει ΕΝΦΙΑ 4.000 ευρώ. Άλλο άτομο από καταβολή ΦΑΠ της τάξης 3.000 ευρώ, κλήθηκε να πληρώσει ΕΝΦΙΑ 12.000 ευρώ, ένα τρίτο από 6.000 ευρώ κλήθηκε να πληρώσει 19.000 ευρώ, κ.ά

Οι εμπνευστές του ΕΝΦΙΑ δεν μπορούσαν να δοκιμάσουν πιλοτικά το νέο φόρο στο Ε9 της μαμάς ή του πεθερού ή της πεθεράς τους (κάποιοι από τελευταίους ή τελευταίες δικαιολογούν το πόθεν έσχες βουλευτών, υπουργών, αρχηγών...) πριν δημοσιοποιηθεί αυτό το εξάμβλωμα που βιώνουμε;

Όταν «θεόπνευστοι» ηγέτες, που ενδεχομένως θησαυρίζουν κατά τον Ζ. Τσίγκλιτζ (Βλ. http://www.gregpalast.com/the-globalizer-who-came-in-from-the-cold/), μέσω ευκαιριών που προσφέρει μια προς κατάρρευση οικονομία, οδηγούν ένα λαό σε απόγνωση, τότε απελπισμένοι άνθρωποι μπορεί να κάνουν απελπισμένες κινήσεις σωτηρίας. Οπότε, στην περίπτωση αυτή, ο δρόμος για την οικονομική και κοινωνική καταστροφή δεν είναι μακριά!

Ο «τυφώνας» Πούτιν και οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων

Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

H ΕΕ επέβαλε εμπάργκο σε ένα σύνολο εξαγωγών –και όχι μόνο– της Ρωσίας, μέσω μιας πολιτικής απόφασης, που εισήγαγε εύλογα τη συλλογική ευθύνη.

Η Ρωσική κυβέρνηση ανταπάντησε –όπως άλλωστε αναμενόταν– «κόβοντας», εκτός των άλλων, τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων κρατών-μελών της ΕΕ προς την ίδια. Κύριες θιγμένες χώρες από αυτήν την κίνηση είναι κυρίως, τα νότια κράτη-μέλη της ΕΕ.

Η Επιτροπή, μετά από πιέσεις της Ελλάδας, Ολλανδίας, Γαλλίας και Ισπανίας, φαίνεται ότι κινείται προς τη λήψη μέτρων στήριξης των αγροτών που θίχθηκαν από την πολιτική Πούτιν. Εφόσον λοιπόν υπάρχει συλλογική ευθύνη στους κόλπους της ΕΕ στο θέμα του εμπάργκο, οι προκληθείσες ζημιές δεν μπορεί να ανήκουν στη σφαίρα της ατομικής ευθύνης των κρατών-μελών!.

-Ως προς τη Ρωσία και τη θέση της στο επίμαχο πρόβλημα, σημειώνονται τα ακόλουθα. Γνωρίζοντας η κυβέρνηση Πούτιν ότι με την πολιτική της αυτή θίγονται κατά πολύ η Ελλάδα και η Κύπρος, θα μπορούσε κάλλιστα να επιλέξει το εξής: Με την τεχνική του «διαίρει και βασίλευε», να εξαιρέσει τις δυο αυτές χώρες από τις κυρώσεις της σε βάρος της ΕΕ, εφόσον στρατηγικά θεωρεί ότι την εξυπηρετούν (Βλ. ενδιαφέρον για τους προς ιδιωτικοποίηση ελληνικούς σιδηροδρόμους κ.λπ). Οπότε στην περίπτωση αυτή οι Ρώσοι φέρθηκαν μάλλον κοντόφθαλμα, αν όχι ανόητα.

Να υπενθυμίσουμε, ότι μια τέτοια πολιτική, υιοθέτησε, και μάλιστα με επιτυχία, η αποχωρούσα κυβέρνηση Μπους (του πατέρα) σε βάρος των κρασιών μόνο της Γαλλίας, στα οποία επέβαλε δασμούς εισαγωγής, μη αγγίζοντας εκείνα της Ιταλίας, Ελλάδας και των υπολοίπων χωρών, παραμονές Χριστουγέννων του 1992.

Έτσι, μετέφερε τον «πόλεμο» Ευρωπαϊκής Κοινότητας-ΗΠΑ, που αφορούσε το άνοιγμα των αγροτικών προϊόντων στο διεθνή ανταγωνισμό, «εντός των τειχών», στρέφοντας λοιπόν την Γαλλία εναντίον των τότε υπολοίπων «11» εταίρων της, κατά τις εμπορικές διαπραγματεύσεις εκείνης ης εποχής.

-Ως προς την ΕΕ, εδώ σημειώνονται τα εξής. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), μια από τις δύο κοινές πολιτικές (μαζί με την πολιτική των  Μεταφορών) που προβλέφθηκε στη Συμφωνία της Ρώμης (1957), εξακολουθεί να παίζει κυρίαρχο ρόλο στον προϋπολογισμό της ΕΕ, παρά τις κατά καιρούς αναθεωρήσεις που δέχθηκε.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, όπου η προστασία του εισοδήματος των αγροτών αποτελεί θεσμική υποχρέωση της ΕΕ ακόμη και σήμερα, (Άρθρο 29 παρ 1.β της Συνθήκης της Λισσαβόνας) προβλέπεται ένα σύνολο αποζημιώσεων σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών κ.λπ. Ως εκ τούτου, στον προϋπολογισμό της ΕΕ, υφίστανται κάποια κονδύλια, που καλούνται, όποτε χρειαστεί, να καλύψουν κάποιες έκτακτες ανάγκες υπέρ της προστασίας του αγροτικού εισοδήματος.

Ο «τυφώνας» Πούτιν δεν αποτελεί εύλογα φυσική καταστροφή, αποτελεί όμως μια μορφή καταστροφής, που θίγει το εισόδημα συγκεκριμένων κατηγοριών αγροτών. Ως εκ τούτου, η προβλεπόμενη διαδικασία αποζημιώσεων (στο 100% και όχι σε τμήμα τους), αποτελεί, όχι μόνο μέρος της συλλογικής ευθύνης της ΕΕ για εμπάργκο κατά της Ρωσίας, αλλά κυρίως θεσμική της υποχρέωση.

Βέβαια, μπορεί ο οποιοσδήποτε να εγείρει το ακόλουθο ερώτημα: Και γιατί μην αποζημιωθούν και όσοι άλλοι κλάδοι της βιομηχανίας και των υπηρεσιών θίγονται ή θα θιγούν από τον πόλεμο αντιποίνων του Πούτιν;

Η απάντηση είναι απλή. Οι υποχρεώσεις για αποζημιώσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο της ΚΑΠ, ως μέρος του προϋπολογισμού της ΕΕ, έχουν θεσμικό χαρακτήρα και πηγάζουν, όπως τονίστηκε, από τη Συνθήκη της Ρώμης (1957) και την τελευταία της αναθεώρηση της που είναι η Συνθήκη της Λισσαβόνας (2009).

Οι όποιες άλλες αποζημιώσεις, πρέπει να τεθούν εξαρχής επί τάπητος και να ακολουθηθούν όλα όσα προβλέπονται στη διαδικασία λήψης αποφάσεων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για έκτακτες δαπάνες, εκτός λοιπόν του προϋπολογισμού της ΕΕ.