«Είναι η οικονομία, ηλίθιε…».

Ήταν η φράση που εξελίχθηκε σε ένα από τα μότο της πρώτης προεκλογικής εκστρατείας του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο οποίος κατάφερε να νικήσει τον  αντίπαλό του Τζορτζ Μπους στις εκλογές του 1992. Μέχρι και σήμερα είναι εμφανές, ότι η αξία αυτής της φράσης αποδεικνύετε διαχρονική, όπως και το επιχείρημα το οποίο κρύβεται πίσω από αυτήν.

Στη χώρα μας Κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση είχαν την ατυχία να δουν μερικές σκηνές ενός τρομακτικού οικονομικού «σεισμού» από ένα πιθανό μέλλον. Το πείραμα πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο παγκόσμιο «εργαστήριο» των Αγορών χρήματος και θα δημιουργούσε παρά τρίχα έναν «οικονομικό μεσαίωνα» στη χώρα μας και όχι μόνο.

Η πυροσβεστική λύση ήρθε από την Αθήνα και τις Βρυξέλλες οι οποίες υποχρεώθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου, με δηλώσεις αλλαγής πλεύσης οι μεν και οικονομικής στήριξης οι δε, για να προλάβουν να σταματήσουν ένα νέο οικονομικό αδιέξοδο, πριν αυτό αποκτήσει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και αρχίσει να επηρεάζει και την Ευρώπη.

Οι Αγορές ενδιαφέρονται  για τα κέρδη τους και τιμωρούν την όποια αβεβαιότητα, όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι. Είναι γεγονός ότι τα μαθήματα που αυτές παραδίνουν γενικώς, απαιτούν πάντα,   πληρωμή «τοις μετρητοίς». Το απέδειξαν άμεσα και ουσιαστικά τις προηγούμενες μέρες. Έδωσαν ένα  μάθημα οικονομίας και η Ελλάδα πλήρωσε ακριβά αυτό το… φροντιστήριο!

Οι αγορές χρήματος απαιτούν για να ανταποκριθούν θετικά από όλες τις  χώρες σταθερούς κανόνες και ξεκάθαρες οικονομικές προοπτικές. Οι κυβερνητικές  ασάφειες για το τι θα ακολουθήσει μετά την αποχώρηση του ΔΝΤ και το τέλος του μνημονίου,  αλλά και η στάση της αντιπολίτευσης γενικότερα, έπληξαν την αξιοπιστία της χώρας µας και η συνέχεια ίσως θα ήταν τρομακτική.

Η ανακοίνωση από την Κυβέρνηση ότι η Ελλάδα διαπραγματεύεται προληπτική πιστωτική γραμμή, ως ασπίδα προστασίας από πιθανές αναταράξεις στις αγορές και η δέσμευση ότι η χώρα θα συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις - στόχους της, καθώς  και οι διαβεβαιώσεις των Ευρωπαίων αξιωματούχων ότι θα στηρίξουν την Ελλάδα, ανέτρεψαν ξαφνικά το αρνητικό κλίμα στις αγορές χρήματος.

Το καθολικό μήνυμα των Αγορών απευθύνθηκε ταυτόχρονα  προς την κυβέρνηση, αλλά και προς την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία διεκδικεί την εξουσία, όποτε γίνουν εκλογές. Δεν είναι μόνο η πολυγλωσσία, αλλά και η ανευθυνότητα ίσως, µε την οποία γίνονται δηλώσεις πολιτικών, οι οποίες λειτουργούν αποσταθεροποιητικά για το πολιτικό σύστημα και την αξιοπιστία της χώρας.

Ο πολιτικός κόσμος, η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση οφείλουν να βγάλουν άμεσα τα συμπεράσματά τους. Η χώρα βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση,  που επιτείνει το ασταθές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Οι όποιες λύσεις προταθούν από τους πολιτικούς για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος, οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπόψη τους τις συνθήκες αυτές.

Το μέλλον θα δείξει, στους απλούς πολίτες αυτής της χώρας αν η «πολιτική ελίτ», την οποία οι ίδιοι όμως έχουν επιλέξει,  έλαβε το πρόσφατο μήνυμα, το κατανόησε και αν θα το λάβει υπόψη της  στις όποιες μελλοντικές κινήσεις της, ίδωμεν…

Η τραγωδία ενός λαού

Οι πολιτικοί οδήγησαν τη χώρα σε έναν κατήφορο ο οποίος σήμερα εμφανίζει τη χειρότερη μορφή του. Οι ίδιοι προσπάθησαν να τη σώσουν, τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται, με τη βοήθεια των δανειστών μας. Οι δανειστές, μας αντιμετωπίζοντάς ως τριτοκοσμική χώρα και ζήτησαν ακριβό αντίτιμο για τα δάνεια. Η χορήγησή τους συνδέθηκε με τη λήψη σκληρών δημοσιονομικών μέτρων τα οποία ανέτρεψαν προς το χειρότερο τη ζωή των πολιτών.

Ήταν φυσικό οι πολιτικοί να χωριστούν σε δύο ομάδες. Η μία υποστηρίζει ότι το μνημόνιο (η δανειακή σύμβαση) ήταν απαραίτητο και μόνη λύση για την εξυγίανση και σωτηρία της χώρας. Η δε άλλη ότι αυτό είναι η αιτία όλων των δεινών τα οποία υφίσταται ο λαός και ότι θα πρέπει να ακυρωθεί. Και οι δύο πλευρές παραθέτουν επιχειρήματα, τα οποία δε φαίνονται ικανά να πείσουν το λαό, εκτός βέβαια από τα μέλη των παρατάξεών τους.

Το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι, ότι σήμερα δεν παράγει. Ακόμη και για την επάρκεια των απαραίτητων τροφίμων είναι αναγκασμένη να πραγματοποιεί εισαγωγές. Η κύρια πηγή εσόδων της είναι ο τουρισμός, ο οποίος λόγω της παγκόσμιας κατάστασης, παρουσιάζει ικανοποιητική άνοδο. Βέβαια η χώρα διαθέτει σημαντική ναυτιλία, αλλά και ορυκτό πλούτο τόσο στη θάλασσα (υδρογονάνθρακες, κ.ά.), όσο και στη στεριά (μεταλλεύματα, κ.ά.)

Αποδεικνύεται περίτρανα  ότι απαιτείται η αλλαγή του παραγωγικού ιστού της χώρας και η προσαρμογή του στο σημερινό διεθνές χρηματοοικονομικό περιβάλλον. Αυτό απαιτεί τον κατάλληλο σχεδιασμό αλλά και την εκτέλεσή του. Στην πρακτική εφαρμογή του το σχέδιο αναδιοργάνωσης της χώρας, απαιτεί ένα βασικό και δύσκολο επίτευγμα, την αλλαγή της νοοτροπίας των πολιτών, αλλά και των πολιτικών οι οποίοι θα αναλάβουν το εγχείρημα.

Ο Ελληνικός λαός έχει χαρακτηρισθεί πολλάκις ως απείθαρχος, περήφανος, τεμπέλης και άλλα πολλά. Έχει όμως ένα μοναδικό χάρισμα, το φιλότιμο, τη δυνατότητα να ακολουθεί το όραμα, αλλά και τον ηγέτη που θα το παρουσιάσει. Δυστυχώς όμως οι σημερινοί Έλληνες πολιτικοί εμφανίζονται χωρίς όραμα ή προοπτική για τη χώρα, εκτός αν αποδεχτούμε ως όραμα την έξοδο από το μνημόνιο ή την επαναφορά της ζωής στα προ της κρίσης επίπεδα.

Είναι εμφανές, ότι η χώρα βαδίζει χωρίς σχέδιο και, άγετε και φέρετε, από τις απόψεις και τις απαιτήσεις των δανειστών μας. Οι Έλληνες πολιτικοί δε δύνανται να παρουσιάσουν μία αξιοσέβαστη πρόταση και να την υποστηρίξουν με επιχειρήματα, απλά αρκούνται σε φτηνά επικοινωνιακά οικονομικά τεχνάσματα με αριθμούς και στατιστικά στοιχεία, τα οποία όμως δεν προσφέρουν τίποτα στην καθημερινότητα, του κάθε απλού πολίτη, αυτής της χώρας.

Η επικοινωνιακή αυτή στρατηγική, επικουρούμενη σαφώς και από εγχώρια και ξένα κέντρα εξουσίας, τα οποία έχουν ποικίλα οικονομικά συμφέροντα έχει πετύχει το στόχο της. Έτσι η πλειονότητα των κατοίκων της χώρας έχει οδηγηθεί στον καναπέ και στο καφενείο, όπου θεωρητικά συζητά τα θέματα της καθημερινότητας και υβρίζει όλους αυτούς οι οποίοι μας οδήγησαν σε αυτόν τον κατήφορο. Και όλα αυτά δυστυχώς, απλά και επιφανειακά.

Η τραγωδία του λαού, ξεκινά από το ότι για να επιστρέψει η ευημερία στον τόπο πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία όλων, να υπάρξει σχέδιο αλλά και η «ομάδα» η οποία θα αναλάβει να το εκτελέσει ουσιαστικά, τίμια και ηθικά. Δυστυχώς όμως αυτό δεν υφίσταται σήμερα, με αποτέλεσμα για πολλούς πολίτες να έχει χαθεί η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Ιστορίες για το λαθρεμπόριο καυσίμων από την Ντίρια!

Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

Πριν λίγες ημέρες στο Κορωπί βρέθηκαν εγκαταλελειμμένα σε παράδρομο της Αττικής οδού, 10 τόνοι επικίνδυνου πισσώδους αποβλήτου. Σύμφωνα με πληροφορίες, είναι υπόλειμμα από επεξεργασία ναυτιλιακού πετρελαίου που μετατράπηκε σε πετρέλαιο θέρμανσης. Οι εν λόγω τόνοι αντιστοιχούν σε 100 τόνους πετρελαίου θέρμανσης!. Ουδείς είδε ή άκουσε κάτι στην περιοχή!

Τα καύσιμα βέβαια δεν είναι… καρφίτσες, ενώ έχουν μια ιδιότυπη οσμή πέραν του όγκου τους. Παρόλα αυτά, η ανακάλυψη των παράνομων δεξαμενών ή των κοντέινερς που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία τους ηχεί ως ηράκλειος άθλος.

 Προσπαθώντας να συμβάλουμε στην προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος και ξεφεύγοντας λίγο από τα τετριμμένα, παραθέτουμε ακολούθως δυο ιστορίες μιας εικονικής πραγματικότητας για το λαθρεμπόριο καυσίμων, που προέρχονται από μύθους μιας άλλης χώρας, απόμακρης, φανταστικής... Ίσως φανούν χρήσιμες στις διωκτικές μας αρχές μας.

Στη Λιάσκα λοιπόν παραθαλάσσια πόλη και πρωτεύουσα της χώρας Ντίριας, (περιοχές του μυθιστορήματος μου «Η γοητεία μιας συντριβής» εκδ. Καστανιώτης) ο Γενικός Γραμματέας της Εσωτερικής Αγοράς καλεί σε σύσκεψη τον Διευθυντή του Σώματος Δίωξης του Λαθρεμπορίου Καυσίμων, (ΣΔΛΚ), τον Λιμενάρχη, και τον  αρμόδιο Αστυνομικό Διευθυντή. Το θέμα προς συζήτηση είναι η διακίνηση λαθραίων καυσίμων στην περιοχή.

«Κύριοι η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, αρκετά πια.. πρέπει να πατάξουμε(!!!) το λαθρεμπόριο. Κάτι λοιπόν πρέπει να γίνει, κάν΄ τε κάτι επιτέλους…», έτσι άρχισε με ελαφρά εκνευρισμένο ύφος ο Γενικός Γραμματέας, καθώς η απραξία των αρμοδίων τον προβλημάτιζε.

Στο άκουσμα αυτών των λέξεων, σηκώνεται ο Αστυνομικός Διευθυντής και κατευθύνεται με αργά βήματα προς στο παράθυρο της αίθουσας, καλώντας τον Γενικό Γραμματέα να τον ακολουθήσει.

«Κύριε Γενικέ, βλέπετε τη δεξαμενή πίσω από εκείνη την καμινάδα;» ρωτά ο πρώτος.

«Βεβαιότατα», απαντά ο Γενικός ανασηκώνοντας του ώμους.

«Την άλλη λίγο πιο πέρα, που μόλις φαίνεται γιατί καλύπτεται από το λόφο;»

«Μα φυσικά!» συνεχίζει με απορία και ελαφρά ενοχλημένος ο Γενικός «…είναι τόσο εμφανείς και οι δύο!».

«Λοιπόν αγαπητέ μου Γραμματέα, και στις δύο υπάρχουν αποθηκευμένα λαθραία καύσιμα!» τονίζει με απόλυτη ηρεμία ο Αστυνομικός.

«Ε, καλά και μένετε έτσι με σταυρωμένα χέρια; Tι κάνετε τέλος πάντων και δεν αντιμετωπίζετε το φαινόμενο κύριοι; Εσείς του ΣΔΛΚ γιατί δεν αναλαμβάνετε δράση και αδιαφορείτε;» Σε μισοέξαλλη κατάσταση ξαναγύρισε στο τραπέζι όπου όλοι ήρεμοι κάθονταν, περιμένοντας μια απάντηση από τον πρώτο από τους συνομιλητές του.

«Κύριε Γενικέ, έχω δυο παιδιά ανήλικα, μόλις τα βγάζω πέρα οικονομικά και δεν αντέχω υποβάθμιση ή μια δυσμενή μετάθεση, γι’ αυτό δεν παρεμβαίνω! Καταλαβαίνετε τι εννοώ… Οι πολιτικά ιστάμενοι μου, στους οποίους ανέφερα το περιστατικό αυτό, δεν φαίνονται τόσο πρόθυμοι…» απαντά ψύχραιμα ο αρμόδιος Διευθυντής.

Έκπληκτος ο Γενικός Γραμματέας απευθύνει την ίδια ερώτηση στον Λιμενάρχη.

«Κύριε Γενικέ, μόλις έχτισα ένα σπιτάκι με τις οικονομίες μιας ζωής και θέλω να το χαρώ ξέρετε…Μια φορά που κάναμε τη δουλειά μας με αιφνίδια έφοδο του σκάφους, βρήκαμε τον μπελά μας. Έτσι, δυο στελέχη μου βρίσκονται κάπου σε κάποια έρημα λιμάνια…Επιπλέον σε μια χρονιά βγαίνω στην σύνταξη…», απαντά εξίσου γαλήνια ο Λιμενάρχης

Και εσείς κύριε Αστυνομικέ Διευθυντή, πώς αντιδράτε, ρωτά με ύφος λιγότερο οργίλο πια ο Γενικός;

«Μόλις μπόρεσα να έρθω στην πρωτεύουσα μετά από δυσμενή τριετή μετάθεση, που μου ήρθε αιφνίδια παλαιότερα, όταν ανακάλυψα ένα μεγαλέμπορο ναρκωτικών που τον προστάτευε ένας βαρόνος της πολιτικής της χώρας… δεν αντέχω άλλη…».

Άναυδος, σκεπτικός και με αργές κινήσεις ο Γενικός μάζεψε τα πράγματά του λύνοντας τη Συνεδρίαση.

«Γενικέ, το καλό που σε θέλω, διέγραψε αυτήν τη σύσκεψη ακόμη και από μυαλό σου… δεν υπάρχει λόγος να κάνεις κάποιο ραπόρτο…Σαν να μην έγινε, αν θέλεις να κάθεσαι στην καρέκλα που είσαι βέβαια…» του είπε με νόημα ο πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία Λιμενάρχης.

     Η δεύτερη ιστορία:

Επιχειρηματίας, θυμωμένος και εκτός εαυτού, εκμυστηρεύεται σε φίλο του το ακόλουθο:

«…Οι αφιλότιμοι, δεν κάνουν το παραμικρό για να αντιμετωπίσουν το λαθρεμπόριο καυσίμων, δεν κινούν ούτε καν το δακτυλάκι τους. Πριν δυο μήνες επισκέφθηκα τον Υπουργό μας και του έδωσα ένα χάρτη της περιοχής με σημειωμένες τρεις δεξαμενές λαθραίων καυσίμων και τα ονόματα των δυο ιδιοκτητών τους μάλιστα. Άσε που το προηγούμενο βράδυ δεν κοιμήθηκα από την αγωνία… Ενθουσιάστηκε από την αποκάλυψη, με κατευχαρίστησε για την τόλμη μου και μου υποσχέθηκε ότι θα λύσει το πρόβλημα σε μια εβδομάδα… Πέρασαν από τότε τρεις μήνες και τίποτα…»

«Αγαπητέ μου…» συνεχίζει πονηρά χαμογελώντας ο φίλος του, «Γιατί απορείς για την απραξία του; Όλα ερμηνεύονται… Και για να μην πολυλογούμε, κατάφερες να κάνεις πλούσιο έναν Υπουργό και επιπλέον του έλυσες το πρόβλημα χρηματοδότησης της επόμενης προεκλογικής του καμπάνιας!. Μπράβο σου, σε ευγνωμονεί…. Είσαι ο από μηχανής θεός του!!! Βέβαια, μην απορήσεις από την άλλη, αν τον δεις να πίνει κάποιο καφεδάκι με ένα από τους δυο επιχειρηματίες των δεξαμενών σε κάποια καφετέρια της Λιάσκας…». 

            Τα σχόλια περιττεύουν!