ΠΡΟΜΗΘΕΙΝ ΧΡΗ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΕΠΙΜΗΘΕΙΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΤΟΝ ΣΟΦΟΝ

                                 Άρθρο του Ευάγγελου Ραφτόπουλου

Η διάσταση της πρόληψης με τη καταστολή πολύ διακριτικά προσφέρεται από τον ποιητή, που θεωρεί ως σοφό τον άνδρα που προλαμβάνει να παρέμβει για να περισώσει, να διορθώσει, να δημιουργήσει, σε αντιδιαστολή με εκείνο που μετά τα συμβάντα, αναστατωμένος και αγχωμένος, αγωνίζεται άναρχα να επαναφέρει, να επιρρίψει, να απολογηθεί, όντας εξαιρετικά ανεύθυνος και ανώριμος, άνους και ματαιόδοξος.

Οι πρόσφατες καταστροφές, οι άδικοι θάνατοι, οι ανείπωτες τραγωδίες δεν ήταν τυχαίες, ούτε αδικαιολόγητες, αλλά αναμενόμενες και προβλέψιμες, είχαν δε σαν δημιουργό αιτία την ανικανότητα, την ανευθυνότητα, την απειθαρχία και την έλλειψη ελέγχου.

Ο μηχανισμός δημιουργίας στελεχών, κάλλιστα θα μπορούσε να καταγραφεί σαν ελαττωματικός, ατελής και παρωχημένος.

Επαινούνται και επιβραβεύονται οι ανεγκέφαλοι, οι μέτριοι, οι ημέτεροι, οι φαύλοι και αποθαρρύνονται και περιθωριοποιούνται οι έντιμοι, οι ικανοί και οι δημιουργικοί.

Σε μία περίεργη προσπάθεια του πολίτη, να υπερκεράσει τον ηγέτη του, τον πολιτικό του, τον διευθυντή του, καταφέρνει να γίνεται πιο αναιδής, πιο αυθάδης, πιο ασεβής.

Και η ασέβεια, ακολουθούμενη από παντελή έλλειψη ελέγχου των διοικούντων και λήψη ακόμη και στοιχειωδών διοικητικών μέτρων, ολοκληρώνουν τη καταστροφή, το τέλος, τη δυσαρμονία.

Τούτων δεδομένων, ο Έλλην πολίτης, σε πλήρη σύγχυση ευρισκόμενος και ανίκανος να συλλάβει το περιεχόμενο της έννοιας –τραγωδία- τη ταυτίζει με την ήττα της ομάδας του, την ατυχία στα τυχερά παιχνίδια και αποβλακωμένος παρακολουθεί στη τηλεόραση τις καταστροφές, δίκην κινηματογραφικής περιπέτειας σε συνέχειες.

Ως ημίκαλον  και ημίκακον ον, συμπεριφέρεται μετά από τα οικτρά αποτελέσματα της ανεύθυνης συμπεριφοράς του, σαν αλληλέγγυος, έτοιμος να προσφέρει τα πάντα, για να περισωθεί ό,τι πλέον δεν περισώζεται.

Ίσως δεν έχει γίνει κατανοητό ότι η στελέχωση των πολιτικών και κοινωνικών δομών μπορεί να έχει γίνει με ακρίβεια και ορθή επιλογή, αλλά με απόλυτη αδιαφάνεια, αναξιοκρατία, μετριοκρατία.

Με λίγα λόγια σε υψηλές θέσεις επιλέγονται άτομα που απλούστατα είναι ικανά για να μη κάνουν τίποτε, όπως πολλές φορές έχουν αποδείξει.

Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύουμε ότι θα φύγουν αυτοί για να ‘ερθουν οι επόμενοι και να φύγουν αυτοί για να ξαναέρθουν οι προηγούμενοι, για να σώσουν ο.τι σώζεται .

Η χώρα έχει γεμίσει κοψοχέρηδες που σε ελάχιστο διάστημα αποδοκιμάζουν αυτούς που επιδοκίμαζαν, για να επευφημίσουν  άλλους σωτήρες.

Και επειδή η ζωή είναι σύντομη για να περιοριζόμαστε μόνο σε παλινωδίες, ας αντιληφθούμε τουλάχιστον ότι καλλίτερες μέρες δεν πρέπει να περιμένουμε και ότι η ζωή μας θα κυλάει με φρούδες και  παράλογες ελπίδες.-                         

Η ιστορία ενός στεγαστικού δανείου

     Προσπαθώ αυτή την εποχή να παρατηρήσω όχι με εμπάθεια, αλλά με διανοητικά ελεγχόμενη ουδετερότητα το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ… Με αφορμή μάλιστα τη συγκεκριμένη παρατήρηση, είχα αρχίσει να γράφω ένα σχετικό κείμενο για την Αριστερά και τον αριστερό στη σύγχρονη εποχή της παγκόσμιας επικράτησης του καπιταλισμού, αλλά οι συντεχνίες δεν μ’ αφήνουν …ν’ αγιάσω. Επειδή προέκυψε λοιπόν ένα γεγονός που θεωρώ ότι χρήζει σχολιασμού, άφησα για λίγο τις ιδεολογικές μου περιπλανήσεις και αποφάσισα να ασχοληθώ με το …πεζό θέμα της ιστορίας ενός μικρού στεγαστικού δανείου από την Τράπεζα της Ελλάδος…

     Ας πάρουμε τα πράγματα με χρονολογική σειρά. Τον Γενάρη του 1986 έλαβα από τον εργοδότη μου (Τράπεζα της Ελλάδος) ένα μικρό στεγαστικό δάνειο τριών εκατομμυρίων δραχμών (9.000 Ευρώ). Αν και ο πιστωτικός κίνδυνος ήταν μηδενικός, λόγω της παρακράτησης των τοκοχρεωλυτικών δόσεων από τις μηνιαίες αποδοχές μου, η Τράπεζα ενέγραψε επί του αγορασθέντος παλαιού ακινήτου υποθήκη και επιπλέον προσημείωση υποθήκης!! Και στο σημείο αυτό ανακύπτει το πρώτο ερώτημα: Γιατί η Τράπεζα προέβη σ’ αυτή την εκ περισσού ενέργεια;

Ενυπόθηκο Δάνειο

     Τα χρόνια πέρασαν – είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια - και τον Γενάρη του 2011, μετά την παρακράτηση από το μισθό μου και της τελευταίας δόσης, το δάνειο εξοφλήθηκε ολοσχερώς. Ξαφνικά πριν λίγο καιρό με πήραν τηλέφωνο από τις Οικονομικές Υπηρεσίες της Τράπεζας και με ενημέρωσαν ότι οι εγγραφείσες από την Τράπεζα υποθήκη και προσημείωση υποθήκης επί του ακινήτου δεν είχαν αρθεί και έπρεπε να τρέξω ο ίδιος για να τακτοποιήσω το θέμα. Και εδώ ανακύπτει το δεύτερο ερώτημα: Γιατί η Τράπεζα μέσω της Νομικής της Υπηρεσίας δεν ήρε η ίδια τα βάρη επί του ακινήτου, εφόσον αυτή το είχε επιβαρύνει και μάλιστα εκ περισσού και το δάνειο είχε πλέον εξοφληθεί;

     Για να τακτοποιήσω λοιπόν το θέμα που μου προέκυψε ξαφνικά και αναπάντεχα, ξεκίνησα – ένας ηλικιωμένος πλέον συνταξιούχος – ένα ταξίδι ταλαιπωρίας στους κακοτράχαλους δρόμους της ελληνικής γραφειοκρατικής αναρχίας. Άρχισα, λόγω της πρώτης τηλεφωνικής επαφής, από τις Οικονομικές Υπηρεσίες της Τράπεζας, οι οποίες με παρέπεμψαν στις Νομικές Υπηρεσίες, όπου είχαν αποστείλει τον φάκελό μου. Ο φάκελος όμως δεν βρέθηκε και για να ανασυσταθεί έδωσα εγώ τα στοιχεία από το προσωπικό μου αρχείο… Κατόπιν άρχισαν οι τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επαφές και  τα πήγαινε - έλα μεταξύ δικηγόρου στην Τράπεζα, συνεργαζόμενου συμβολαιογράφου, Κτηματολογικού Γραφείου και Υποθηκοφυλακείου και βέβαια η καταβολή σ’ όλους αυτούς των αμοιβών τους. Συγκεκριμένα κατέβαλα: Στο δικηγόρο στην Τράπεζα της Ελλάδος 400 Ευρώ, στη συνεργαζόμενη συμβολαιογράφο 258 Ευρώ, στο Κτηματολογικό Γραφείο 49 Ευρώ, στο Υποθηκοφυλακείο 31 Ευρώ, συνολικά 738 Ευρώ. Θυμήθηκα ότι ανάλογος κόπος, χρόνος και χρήμα είχε σπαταληθεί και κατά τη λήψη του δανείου. Και στο σημείο αυτό γεννάται το τρίτο ερώτημα: Γιατί τόση σπατάλη κόπου, χρόνου, χρήματος;

     Η απάντηση φίλοι μου στα παραπάνω τρία ερωτήματα συμπυκνώνεται σε μια και μόνη λέξη – έννοια: Συντεχνία. Υποστηρίζω δηλαδή ότι υπέστην όλη αυτή την ταλαιπωρία και τη μείωση του εισοδήματός μου, προκειμένου να  ανακατανεμηθούν οικονομικοί πόροι υπέρ των μελών κάποιων συντεχνιών, με ισχυρότερη μεταξύ τους τη συντεχνία των δικηγόρων. Με άλλα λόγια αν δεν υπεισέρχονταν τα ιδιοτελή συμφέροντα των δικηγόρων της Νομικής Υπηρεσίας, η Τράπεζα – λόγω μηδενικού πιστωτικού κινδύνου - δεν θα επέβαλε κατά τη χορήγηση στεγαστικών δανείων στους υπαλλήλους της τα συγκεκριμένα βάρη επί των αγορασθέντων ακινήτων, συντελώντας ταυτόχρονα και στη μείωση της γραφειοκρατίας.

     Ας εξετάσουμε όμως βαθύτερα και πιο αναλυτικά το θέμα. Το σημαντικότερο στοιχείο, εκτός των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων, για να προσληφθεί ένας δικηγόρος στην Τράπεζα της Ελλάδος, ώστε – μέσω της ένταξής του στο μισθολογικό καθεστώς των υπαλλήλων της - να απολαμβάνει τα μεγάλα προνόμια που προσφέρει, είναι οι διασυνδέσεις του με ισχυρά κέντρα εξουσίας εντός ή/και εκτός της Τράπεζας. Είναι το κρίσιμο σημείο που οι πελατειακές σχέσεις εμβολίζουν την ισχυρή συντεχνία, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μείγμα αλληλεξαρτώμενων συμφερόντων. Ο δικηγόρος διατηρεί και το γραφείο του εκτός της Τράπεζας (συντεχνία μέσα στη συντεχνία), ίσως είναι και πανεπιστημιακός, μπορεί και μέλος επιτροπών και διοικητικών συμβουλίων, οπότε το ίδιο πρόσωπο απολαμβάνει τα προνόμια περισσότερων συντεχνιών (ένας ορισμός της ανισότητας). Θα μου πείτε τώρα πως τα προλαβαίνει όλα αυτά και αν είναι επαρκής κατά την άσκηση των ποικίλων καθηκόντων του. Στην Ελλάδα του ανορθολογισμού, της μη μέτρησης αποδοτικότητας, της προτεραιότητας δημιουργίας ιδιοτελών σχέσεων αλληλεξάρτησης, παρά παραγωγής έργου, τα προλαβαίνει…

     Επανερχόμενος στο θέμα του δανείου μου και λαμβάνοντας υπόψη την  προηγούμενη ανάλυση, καταλήγω τελικά στο συμπέρασμα ότι οι δικηγόροι της Νομικής Υπηρεσίας της Τράπεζας θεσμοθέτησαν – με τη σύμφωνη γνώμη της Διοίκησης (πειθώ νομικιστικών επιχειρημάτων ή εμπρόσωποι δεσμοί αλληλεξάρτησης;) - τα βάρη της υποθήκης και της προσημείωσης υποθήκης επί των ακινήτων, αν και ο πιστωτικός κίνδυνος είναι μηδενικός, για την ικανοποίηση ιδιοτελών οικονομικών συμφερόντων τους.

Δικηγόροι

Επίσης πέραν του συγκεκριμένου άμεσου οικονομικού οφέλους τους, το οποίο αποσπούν από τους υπαλλήλους της Τράπεζας, τους παρέχεται η δυνατότητα αλίευσης πελατών…                

     Και αν έτσι έχουν τα πράγματα, τι ακριβώς σκέπτεται να κάνει ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος για τους «δικηγόρους» του, όταν μάλιστα υποστηρίζει «…πως ορισμένες ομάδες του πληθυσμού (βλ. συντεχνίες) δημιούργησαν «χαμένους» και «κερδισμένους», τροφοδότησαν συγκρούσεις και κυρίως υπονόμευσαν την εμπιστοσύνη και την αποδοχή, τις βασικές δηλαδή προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών…»;. Και τι θα κάνει η Κυβέρνηση της πρώτης φοράς Αριστεράς, που δηλώνει υπέρμαχος των αξιών της δικαιοσύνης και της ισότητας;

     Πριν τους κατηγορήσετε όμως φίλοι μου ότι δεν κάνουν τίποτα, λάβετε υπόψη σας ότι βρισκόμαστε ακόμα στην εποχή της προ-νεωτερικότητας και  της κυριαρχίας του συναισθήματος, στην εποχή των πανίσχυρων εμπρόσωπων δεσμών αίματος, πίστης, τόπου συντεχνίας… εδώ δυστυχώς είναι Βαλκάνια, εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι «παίξε – γέλασε»…

Αθήνα, 15 Απριλίου 2018

Δημήτριος Γ. Σουλιώτης

Οι οριζόντιες περικοπές ή μέτρα…

Οριζόντιες περικοπές

Έχουν πολλά γραφεί πολλά και υπάρχουν ακόμη και πολλές συζητήσεις, για τα ονομαζόμενα και γνωστά ως «οριζόντια μέτρα ή περικοπές», τις οποίες μας ζητούν και οι δανειστές μας. Έτσι δημιουργήθηκε και η ορολογία των «κόκκινων γραμμών» της κυβέρνησης, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα συζήτησης και σχολιασμού.

Βεβαίως αν ερωτηθεί ο κάθε απλός πολίτης τι θεωρεί ο ίδιος ότι είναι «οριζόντιο μέτρο», οι απαντήσεις θα είναι ποικίλες και με απόκλιση. Ας προσπαθήσουμε να απλοποιήσουμε την έννοια αυτή μέσα από τις παρεμβάσεις των δανειστών, για κάθε μέτρο το οποίο μας ζητούν.

Οριζόντιο μέτρο είναι η αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων, οι οποίες επιβαρύνουν συνολικά και ισότιμα όλους τους πολίτες εκτός από τους "τζαμπατζήδες". Οι απώλειες από την πληρωμή του αντιτίμου λόγω αδυναμίας ή αντίστασης στο σύστημα πλήττει τελικά το σύνολο των πολιτών.

Άλλα οριζόντια μέτρα είναι η παράταση της εισφοράς αλληλεγγύης, η οποία ξεκίνησε ως προσωρινή και κατέληξε μόνιμη,  η αύξηση στα τέλη κυκλοφορίας γεγονός που ανάγκασε χιλιάδες ιδιοκτήτες αυτοκινήτων  να παραδώσουν τις πινακίδες τους και να τα ακινητοποιήσουν.

Επίσης οριζόντιο μέτρο είναι η κατάργηση του αφορολογήτου, η οποία επιβαρύνει όλους τους πολίτες ασχέτως εισοδήματος, οι περικοπές στα εφάπαξ των ασφαλιστικών ταμείων και οι μειώσεις των δαπανών στην παιδεία και την υγεία που πλήττουν τους πάντες και ιδιαίτερα τους πλέον ασθενέστερους.

Τελευταίο και ιδιαίτερα ερμαφρόδιτου «οριζόντιου μέτρου»(!) είναι οι περικοπές σε υψηλούς μισθούς και συντάξεις ιδιαίτερα στα λεγόμενα «ευγενή ταμεία» και αντίστοιχα η μη περικοπή σε χαμηλές συντάξεις. Καταρχήν το μέτρο θεωρείται δίκαιο, γιατί πως θα ζήσει κάποιος με σύνταξη μόλις 400€.

Ας κάνουμε όμως ένα απλό αριθμητικό παράδειγμα περικοπών. Με σύνταξη 2000€ και οριζόντια περικοπή 10% το ποσό που περικόπτεται είναι 200€, ενώ αντίστοιχα με σύνταξη 400€ θα περικόπτονταν το ποσό των 40€. Εδώ το οριζόντιο μέτρο με την εξαίρεση της περικοπής γίνεται στοχευμένο.

Βεβαίως η απλούστευση αυτή πιθανώς να δημιουργεί αντιρρήσεις, αλλά θα μπορούσε να είναι δίκαιη αν το ποσό της μικρής σύνταξης, η οποία απαλλάσσεται δεν ήταν φορολογητέα για όλους. Έτσι στην περίπτωση σύνταξης των 2000€ με αφαίρεση 400€ θα είχαμε 1600€ και ο αναλογούν φόρος θα ανέρχετο σε 160€.

Υπάρχουν πολλά, τα οποία θα πρέπει να τα συζητήσουμε σοβαρά αν θέλουμε να γίνουμε κράτος, το οποίο σέβεται την κοινωνία και τους πολίτες του. Αν οι πολιτικοί μας τελικά το καταφέρουν, τότε πιθανόν να πείσουν και τους δανειστές για τον παραλογισμό αρκετών από τα μέτρα,  τα οποία μας ζητούν και να τα αντικαταστήσουν με δικαιότερα.

Ο έμμεσος ανθελληνισμός των ελληνικών επιχειρήσεων…

100 χρόνια Σουρωτή

Η Τράπεζα Πειραιώς, ανακοίνωσε την απόφασή της να προχωρήσει σε Δημόσιο Αναγκαστικό Πλειστηριασμό, του ποσοστού 15% της εταιρείας Σουρωτή ΑΕ, το οποίο κατέχει η εταιρεία Μυστράς ΑΕ, με την οποία συνδέεται ο οφειλέτης της, επιχειρηματίας  Θ. Λιακουνάκος. 

Η Διοίκηση της πολυμετοχικής βορειοελλαδίτικης βιομηχανίας η οποία φέτος συμπληρώνει 100 χρόνια λειτουργίας, κατέθεσε αντιπρόταση, ώστε το ποσοστό που κατέχει στην εταιρεία η Μυστράς ΑΕ και το οποίο εκποιεί η Τράπεζα Πειραιώς να μην περάσει στα χέρια ξένου μετόχου.

Η Διοίκηση της εταιρίας Σουρωτή ΑΕ ζήτησε την αναβολή του Δημόσιου Αναγκαστικού Πλειστηριασμού, ο οποίος έχει ορισθεί για την Τετάρτη 20 Ιουλίου στο Ειρηνοδικείο Αθηνών, ενώ η τιμή της πρώτης προσφοράς για το 15% της εταιρείας, έχει καθοριστεί στα 1,007 εκατ. ευρώ. 

Η εταιρία Σουρωτή ΑΕ με μερίδιο αγοράς 58%, κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά του ανθρακούχου φυσικού μεταλλικού νερού. Ο Δημόσιος Αναγκαστικός Πλειστηριασμός του ποσοστού 15% της εταιρείας δίνει την ευκαιρία σε ανταγωνιστές της κυρίως από το εξωτερικό να προχωρήσουν σε εξαγορά του. 

Τοιουτοτρόπως  οι πάσης φύσεως εγγυήσεις των επιχειρήσεων τις  οποίες  κατέχουν οι Τράπεζες και εκπλειστηριάζουν, αποτελεί το δούρειο ίππο για τον ανθελληνισμό τους. Απλά ας συλλογιστεί ο οποιοσδήποτε τι θα συμβεί με τα "κόκκινα δάνεια" τα οποία οι τράπεζες προτίθενται ή αναγκάζονται να πωλήσουν σε ξένα funds.

Η «ευελιξία» στα εργασιακά και την αγορά σε έκθεση του ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ, στην πρόσφατη έκθεσή του για τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη, σημειώνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις,  στην απελευθέρωση των επαγγελμάτων και στην εφαρμογή των οδηγιών για μείωση της γραφειοκρατίας του ΟΟΣΑ, ώστε να αποκτήσει το «ζητούμενο» ελκυστικό επιχειρηματικό περιβάλλον.

Ειδικότερα η έκθεση του ΔΝΤ συστήνει:

• Τη διατήρηση των μεταρρυθμίσεων που ήδη έχουν γίνει στην αγορά εργασίας ειδικότερα:
• Το ύψος του κατώτατου μισθού, ο οποίος «με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι από τους υψηλότερους μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
• Τη διατήρηση της κατώτατης αμοιβής για τους νέους, εφόσον η ανεργία στις νέες ηλικίες παραμένει υψηλή.

Παράλληλα ζητά παρεμβάσεις στην οικονομία της αγοράς όπως:

• Αλλαγές της νομοθεσίας και εναρμονισμό του καθεστώτος των ομαδικών απολύσεων με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ.
• Να συνεχιστεί το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» με την προτεραιότητα στα κρίσιμα επαγγέλματα, όπως των μηχανικών, των δικηγόρων και των φορτοεκφορτωτών πλοίων.
• Συνιστά το άνοιγμα ορισμένων κλειστών επαγγελμάτων, όπως αυτά των συμβολαιογράφων, των δικαστικών επιμελητών, καθώς και την απελευθέρωση της αγοράς στις τουριστικές ενοικιάσεις.
• Αναμόρφωση του συστήματος αδειοδότησης στους κλάδους των τροφίμων - ποτών αλλά και του τουρισμού, σύμφωνα με τις διεθνείς βέλτιστες πρακτικές.
• Αντιμετώπιση της διαχείρισης των «κόκκινων δανείων» γεγονός που αφορά και πολλές άλλες χώρες της ΕΕ όπως, Κύπρος, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία, αλλά και τη  Γαλλία και Γερμανία.  

Αναγνωρίζει ότι έχουν υλοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό οι συστάσεις του ΟΟΣΑ για την ενίσχυση του ανταγωνισμού σε βασικούς τομείς της οικονομίας (μεταφορές, τουριστικά ενοίκια, γάλα, αρτοποιεία, φαρμακεία, προϊόντα πετρελαίου και η περίοδος των εκπτώσεων).

Θεωρεί ότι οι δημογραφικές εξελίξεις, όπως η γήρανση του πληθυσμού, επηρεάζουν αρνητικά την ανάπτυξη και το δημόσιο χρέος. Αναφέρει ότι οι χώρες που θα επηρεαστούν από τη γήρανση του εργατικού δυναμικού είναι η Ελλάδα, η  Ισπανία , η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Σλοβακία και η Ιρλανδία.

Επισημαίνει ότι οι ακαθάριστες πραγματικές επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ από μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις υποχώρησαν περί το 15% στη ζώνη του ευρώ. Ειδικότερα για την Ελλάδα σημειώνει ότι η μείωσή τους έφθασε το 20% στη διάρκεια της κρίσης.

Τέλος η έκθεση συνοψίζει πως «ο χρηματοπιστωτικός τομέας στην Ευρώπη αγωνίζεται να προσαρμοστεί στην παρατεταμένη περίοδο χαμηλής ανάπτυξης». 

Τα παραπάνω αποτελούν την «πρόγευση» για την σκληρή στάση που αναμένεται να τηρήσει το ΔΝΤ, κατά τη συζήτηση της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος, το προσεχές Φθινόπωρο.

Για την έκθεση του ΔΝΤ βλέπε εδώ.

IOBE: Ύφεση 1% το 2016

ΙΟΒΕ έκθεση Β' τριμήνου 2016

Συρρίκνωση 1% του ΑΕΠ της χώρας για το 2016 «εκτιμά» το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεσή του για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με την ανάλυση της έκθεσης, τα νέα μέτρα, δηλαδή αυτά τα οποία λήφθηκαν στα πλαίσια της συμφωνίας για την πρώτη αξιολόγηση, αναμένεται να επηρεάσουν αρνητικά την κατανάλωση των νοικοκυριών με παράλληλες συνέπειες στην απασχόληση και την οικονομία γενικότερα.

Στην ίδια έκθεση εκτιμάται, ότι για το 2016 η ανεργία θα διαμορφωθεί στο 24,7% και ο πληθωρισμός θα περιοριστεί στο -0,3%.

Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, το πρόβλημα επιτείνει, η ανεπάρκεια ενός βασικού ρόλου του τραπεζικού συστήματος της διαμεσολάβησής  στην μετατροπή των καταθέσεων σε επενδύσεις. Η έκθεση ως λύση στο πρόβλημα αυτό, αλλά και της ανάπτυξης θεωρεί την εισροή επενδυτικών κεφαλαίων από το εξωτερικό.

Η ανάλυση τονίζει ότι απαιτείται η ενίσχυση της αξιοπιστίας της Ελλάδας ώστε να θεωρείται πλέον ασφαλής επενδυτικός προορισμός και να επιτύχει την προσέλκυση των απαραίτητων πόρων. Η ανάπτυξη του λιμανιού στον Πειραιά από την COSCO, ως ενός διεθνούς κέντρου για το διαμετακομιστικό εμπόριο και την κρουαζιέρα θα έχει, σύμφωνα με την έκθεση, πολλαπλές θετικές αντιδράσεις στην ελληνική οικονομία με την προσέλκυση νέων επενδυτικών κεφαλαίων, τα οποία θα έχουν θετικές αλληλεπιδράσεις στην απασχόληση και στην επιχειρηματική κοινότητα.

Η ύφεση, σύμφωνα με την έκθεση του ΙΟΒΕ συνεχίζεται για τρίτο τρίμηνο και στην περίοδο Ιανουαρίου – Μαρτίου 2016 έφθασε το 1,4%, έναντι της υποχώρησης του ΑΕΠ στο προηγούμενο τρίμηνο κατά 0,9% , και της ήπιας ανόδου κατά 0,4% το αντίστοιχο πρώτο τρίμηνο του 2015.

Η υποχώρηση των επενδύσεων επιβραδύνθηκε σημαντικά κατά το πρώτο τρίμηνο του 2016 σε σύγκριση με το αμέσως προηγούμενο, στο 0,3% από 14,5%. Οι εξαγωγές περιορίστηκαν για πρώτη φορά στο τρίμηνο Ιανουαρίου - Μαρτίου από το 2010, κατά 11,3%, κάμψη που ήταν η μεγαλύτερη ανεξαρτήτως τριμήνου μετά το 2009 και τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, όταν στο πρώτο τρίμηνο του 2015 είχαν διευρυνθεί κατά 3,7%. Η μεγαλύτερη κάμψη των εισαγωγών σε σύγκριση με τις εξαγωγές βελτίωσε περαιτέρω το ισοζύγιο του εξωτερικού τομέα, με το έλλειμμά του να περιορίζεται κατά 23,0%, στα €1,25 δισ. (2,7% του ΑΕΠ), έναντι ελλείμματος €1,6 δισ. (3,5%) το 2015.

Για περισσότερες πληροφορίες και αναλύσεις και την πλήρη έκθεση του ΙΟΒΕ εδώ

Ήξεις, αφήξεις … πολιτική & πολιτικοί…

"ήξεις, αφήξεις,,,"

Παραφράζοντας τη γνωστή και ίσως διφορούμενη για τους πολλούς, αλλά ξεκάθαρη όμως ετυμολογικά φράση της Πυθίας, η οποία δόθηκε από το ξακουστό μαντείο του θεού Απόλλωνα στους Δελφούς, παρατηρούμε ότι κάτι ανάλογο ακολουθούν και οι έλληνες πολιτικοί του σήμερα. Αν και όπως λέει ο πάντα σοφός λαός, ακριβέστερη περιγραφή της σημερινής πολιτικής γραμμής η οποία ακολουθείται, σαφέστατα είναι το «βλέποντας και κάνοντας».

Υφίστανται πολλά και διάφορα παραδείγματα από την εφαρμοζόμενη ως άνω πολιτική. Ξεκίνησαν από το σχίσιμο των μνημονίων και κατέληξαν στην υπογραφή νέου. Υποσχέθηκαν αυξήσεις μισθών και συντάξεων και έφθασαν στη σημαντική και άδικη περικοπή τους. Ζητήσανε την ετυμηγορία του λαού για το μίγμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής και πράττουν ακριβώς το αντίθετο από τη θέλησή του.