Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 ΑΡΘΡΟ  ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ   ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ

 ΝΟΜΙΚΟΥ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ

 τ. ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

                 Με  την οικονομική κρίση να εξασθενεί όλο και περισσότερους  και  να εξελίσσεται προοδευτικά σε ανίατη-δίκην  θανατηφόρου επιδημίας- οι πολιτικοί και πολιτειακοί άρχοντες απανταχού της οικουμένης  συναγωνίζονται στην λήψη σκληρών και επώδυνων μέτρων σε βάρος των λαών τους.

                 Λαούς που οι ίδιοι έχουν ορκισθεί ότι θα υπηρετούν με αφοσίωση, θα καθιστούν εύκολη την επιβίωσή του, θα κάνουν ευχάριστη την καθημερινότητά του.

                 Ασφαλώς η αναλγησία που τους διακατέχει δεν τους δίνει την δυνατότητα να διαπιστώσουν, πολλώ δε μάλλον να θεραπεύσουν  η ακόμη και να παρηγορήσουν τους τρομοκρατημένους πολίτες τους.

                 Έτσι σαν ουράνιο τόξο, μετά από σφοδρή καταιγίδα, δέχθηκε ο κόσμος την παραίτηση της Κυβέρνησης της γείτονος Βουλγαρίας, που μη μπορώντας και η ίδια να  αντέξει τα  δυσβάσταχτα μέτρα σε βάρος του λαού της αναγκάσθηκε να  τραπεί σε άτακτη φυγή.

                  Μια πράξη ύψιστης συνειδητοποίησης των καταστάσεων και των συνθηκών που βιώνουν οι λαοί, ένα παράδειγμα βέβαιης υιοθέτησης από τους ηγετίσκους-τυραννίσκους όλου του κόσμου που η ηδονή που νοιώθουν από τα επαχθή μέτρα εναντίον των πολιτών τους απογειώνεται στο ζενίθ.

                  Οι  επιλογές που πρέπει να έχουν οι πολιτικοί σε σχέση με τον λαό τους είναι μόνο δύο[2].

                 Η πρώτη είναι η  επιτυχία  ύπαρξης  δικαιοσύνης, ισότητας, ελευθερίας στους πολίτες, η ικανοποίηση  στοιχειωδών αναγκών τους και η συνεχής βελτίωση του βιοτικού επιπέδου τους.

                 Η δεύτερη –σε περίπτωση αποτυχίας της πρώτης- είναι η θαρραλέα παραίτηση με ειλικρινή δήλωση περί αδυναμίας  εξασφάλισης της ευημερίας του λαού.

                Στην Ελλάδα εφαρμόζεται δυστυχώς ένα ημικαπιταλιστικοσοσιαλιστικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, με συνεχή μέτρα που παίρνονται σε βάρος όλων μας – των Κυβερνώντων όμως συντετριμμένων-, των αμφισβητήσεων εγειρομένων από τους δύο, έναν η ακόμη και τρεις της αναποτελεσματικής και πρωτότυπης τριανδρίας.

                Με αυτά λοιπόν τα δεδομένα αναζητείται ελπίς.

               Ας συναισθανθούν οι  πολιτικοί-πράγμα δύσκολο- τις συνέπειες της πολιτικής τους και ας μας εγκαταλείψουν ένδοξα, αφήνοντάς μας με την πικρή ανάμνησή τους.-

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ : κι όμως η Ελλάδα και παράγει και εξάγει

Στηρίζουμε… Ελληνικά!!!

Οφείλουμε να δώσουμε την ευκαιρία στους επιχειρηματίες  που  υπερασπίζουν και επιμένουν στο Ελληνικό εξωτερικό εμπόριο, μπορεί να μην είναι εύκολο αλλά στηρίζοντας εμείς οι ίδιοι την προσπάθεια αυτή δυναμώνουμε τη πραγματική μας οικονομία!

Κι όμως, υπάρχει Ελληνικό εξωτερικό εμπόριο και εξαγωγές! Τα στοιχεία του 2011 , αν δεν υπήρχε η εξαιρετική προσήλωση των ελλήνων  μόνο στα στοιχεία της κρίσης , θα μπορούσε να είναι μία γερή δόση αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας . Ναι υπάρχουν Έλληνες επιχειρηματίες που διατηρούν την αφοσίωση , τη θέληση και την επιμονή τους, να προσπαθούν να διεισδύσουν σε νέες αγορές του εξωτερικού!

Το μικρό οικονομικό θαυματάκι των ελληνικών εξαγωγών για το 2011, δίνει τα εξής στοιχεία: Αύξηση 37%  και αξία συναλλαγών για το ίδιο διάστημα  22,4 δις ευρώ! Αξίζει να σημειωθεί ότι, το όριο των 20 δις ευρώ , είναι η πρώτη φορά που οι ελληνικές εξαγωγές το ξεπερνούν. Οι παρατηρητές και οι επιχειρηματίες του κλάδου επισημαίνουν , ότι την αυξητική αυτή τάση, εμποδίζει ο συνεχής περιορισμός κεφαλαίων και ρευστότητας που προκύπτει είτε από το ίδιο το Κράτος που δεν μπορεί να καταβάλει υποχρεώσεις προς τους εξαγωγείς  αλλά και τις κλειστές πόρτες των τραπεζών.

Είναι σαφές, ότι η έλλειψη ρευστότητας αποτελεί το κύριο πρόβλημα για τα κεφάλαια κίνησης των εξαγωγέων που στεγνώνουν, αλλά παράλληλα έχουν να αντιμετωπίσουν και το πρόβλημα της  δυσμενούς  εικόνας της Ελλάδος στο εξωτερικό. Όπως και να το κάνουμε , 5 χρόνια τώρα η Ελλάδα,  δίνει την εικόνα μιας ταλαίπωρης χώρας , που δεν μπορεί να επανατοποθετήσει τον εαυτό της στις αγορές και να πείσει για αξιοπιστία , ποιότητα και δυναμική. Οι εξαγωγείς αγωνίζονται, διατηρώντας την ισχυρή ελληνική επιχειρηματική παράδοση, με πείσμα  να πείσουν τις αγορές, ότι τα ελληνικά προϊόντα όχι μόνο συναντούν τις διεθνείς απαιτήσεις και πρότυπα με επιτυχία , αλλά παραμένουν  καινοτόμα, υψηλής αξίας και  ανταγωνιστικά και προσπαθούν με κάθε τρόπο να τα προωθήσουν αποτελεσματικά , επιδιώκοντας ακόμη και να δημιουργήσουν και να προτείνουν καινούργιες καταναλωτικές συνήθειες. Το σύνθημα που έχει υιοθετηθεί από τον Σύνδεσμο Εξαγωγέων Βόρειας Ελλάδας ( ΣΕΒΕ), είναι ότι « Σήμερα η Ελλάδα και παράγει και εξάγει».

Αναζητώντας τα λάθη του παρελθόντος,  τώρα πια και ύστερα από την ισχυρή και διαρκή κρίση που πλήττει την Ελλάδα μας, αναγνωρίζουμε σήμερα ότι τα προηγούμενα χρόνια, η αύξηση των εισαγωγών και ο προσανατολισμός της Ελληνικής αγοράς μόνο σε παροχή υπηρεσιών , δημιούργησε ένα κλειστό κύκλωμα διακίνησης κεφαλαίων,  με  την εκροή  τους για την  εισαγωγή ξένων προϊόντων παντός είδους και το αδυνάτισμα της ελληνικής παραγωγικής και μεταποιητικής δυναμικής. Παράλληλα,  η πώληση μόνο υπηρεσιών και η  επικέντρωση μονομερώς ιδιαίτερα στον τουριστικό κλάδο , δεν αποτελούσε στην ουσία ούτε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα , ούτε καινοτομία,  αλλά ούτε και εξάντληση της ποιότητας σε σχέση με την τιμή. Επίσης, στον τομέα των υπηρεσιών , η ελληνική αγορά δεν κατάφερε να δώσει τελικά, ούτε μοναδικό ούτε και παγκοσμιοποιημένο προϊόν και φυσικά πάντα καθυστερούσε να ενσωματώσει τις διεθνείς αλλαγές και τις βέλτιστες πρακτικές , που σε άλλες χώρες αποδεικνύοντας επιτυχείς και σε πρώτη ζήτηση.

Στο νέο σκηνικό που αναπτύσσεται σήμερα και κάτω από την ανάγκη των επώδυνων συνθηκών της κρίσης, η Ελληνικές Κυβερνήσεις, όπως και όποτε κυβερνήσουν πια,  θα πρέπει να επιδιώξουν την ενίσχυση των εξαγωγών , παράγοντα που πέρα από την εξωστρέφειά του αποτελεί και  αναγκαία και ικανή συνθήκη επανακινητοποίησης, της πραγματικής οικονομίας της χώρας μας.

Η εξαγωγική διαδικασία, έχει πολλές προκλήσεις και άλλες τόσες ευκαιρίες σε ένα περιβάλλον μεγάλο, διεθνοποιημένο  και οφείλουμε να δώσουμε την ευκαιρία στους επιχειρηματίες  που το υπερασπίζονται  και επιμένουν. Χρειάζεται σαφώς, προσεκτικός σχεδιασμός και  διαχείριση στα αυξημένα κόστη μεταφοράς , την διαφορετικότητα στις κουλτούρες, την εξασφάλιση της ποιότητας μέχρι τον τελικό προορισμό, την σωστή επικοινωνία και διαφήμιση, την  γραφειοκρατική διαδικασία. Ο ανταγωνισμός και οι ταχύτητα των αγορών, επίσης είναι, μία μεγάλη πρόκληση. Ωστόσο, πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στο Ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο, που έχει να δώσει ένα σωρό παραδείγματα επιτυχημένων ιστοριών, που κατακτούν ξένες αγορές και διατηρούν με αξιοπιστία και αξιοπρέπεια τα μερίδια αγοράς τους. Ελληνικές επιχειρήσεις, εξάγουν στην Κίνα και την Αυστραλία, ενώ τα τελευταία στατιστικά δείχνουν ότι το 2011 οι Έλληνες εξαγωγείς στις ΗΠΑ, διπλασιάστηκαν και  συνεισφέρουν το 5,4% του συνολικού εξαγωγικού προϊόντος. Φαίνεται, πως η  Αμερική, αποτελεί έναν καινούργιο στόχο για τους εξαγωγείς.

Η  Ελληνική πολιτεία, πρέπει να αρχίσει να συνηθίζει στην ιδέα , ότι αν επενδύσουμε σε αυτόν το προσανατολισμό  και την ανάπτυξη προϊόντων , ιδεών και εκπαιδευμένων ανθρώπων  , προς την κατεύθυνση των εξαγωγικών προϊόντων , δυναμώνουμε τη πραγματική μας οικονομία, επανατοποθετούμαστε σιγά σιγά στις αγορές και επιτρέπουμε στο Ελληνικό εμπορικό δαιμόνιο και το πείσμα των Ελλήνων, να  δώσει επιτέλους  την δυναμική και το μέλλον που του αξίζει.

Μαριάννα Τσουλιά

Τέως Γενική Διευθύντρια Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης, πρώην Διευθύντρια ICAP Group B. Βόρειας Ελλάδας, Senior consultant Mellon Group of Companies, πρώην Διευθυντικό Στέλεχος Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

(πηγή στοιχείων:ΣΕΒΕ)

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΤΥΣΤΗΜΑ Νο4

ΑΡΘΡΟ   ΤΟΥ   ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ   ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ ,

 ΝΟΜΙΚΟΥ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ 

   τ. ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ  ΤΗΣ  ΤΡΑΠΕΖΗΣ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ

                         Οι    υπερβολικά υψηλοί βαθμοί των μαθητών στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση-αποτέλεσμα πίεσης των γονέων,ανικανότητας των καθηγητών να πείσουν για   την  κατηγοριοποίηση   των μαθητών και  της γενικής χαλαρότητας των κοινωνικών δομών και θεσμών-  δημιουργεί ψευδαισθήσεις και πλασματικές εικόνες για τις δυνατότητες των υποψήφιων  αναφορικά με την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

                        Την δε εισαγωγή τους σε αυτήν ακολουθούν διαδοχικά δράματα , όπως της  αναγραφής συνθημάτων στους τοίχους των Πανεπιστημίων και των Τ.Ε.Ι, της  κατάληψης  όλων των ισόγειων χώρων από φανατισμένους εκπροσώπους κομμάτων, της διανομής από αυτούς πολυτελών prospectus  με πλήρη στοιχεία για τα υποχρεωτικά και προαιρετικά μαθήματα ,την ύλη, τα S.O.S   θέματα και άλλα συναφή.

                         Η έκπληξη όμως του φοιτητή συνεχίζεται όταν διαπιστώνει ότι οι Καθηγητές σπάνια βρίσκονται στην θέση τους, οι πόρτες των εδρών μετά δυσκολίας ανακαλύπτονται καλυπτόμενες ολόκληρες από ονόματα  διδασκόντων όλων των βαθμών, οι καφετέριες γύρω από τα εκπαιδευτήρια είναι επί 24ωρο γεμάτες, αναμένοντες ίσως τους καθηγητές να παραδώσουν σε αυτές μαθήματα.

                          Οι  διακηρύξεις των πολιτικών ανθρωποειδών για την βαρύτητα που πρέπει να δοθεί στην παιδεία, για τις επενδύσεις σε αυτήν, μόνο γέλιο προκαλούν και κλάμα, όταν ο καθένας αντιλαμβάνεται την θλιβερή της κατάσταση και την ασύγκριτα τελευταία θέση της, όταν διαπιστώνει την  σοβαρότητα των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του εξωτερικού.

                          Οι  ελάχιστοι ευσυνείδητοι καθηγητές και φοιτητές δεν μπορούν δυστυχώς να ανατρέψουν την βαθειά ριζωμένη αντίληψη περί αποτυχίας του εκπαιδευτικού συστήματος.

                         Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που πορεύεται χωρίς στόχους, που αλλάζει συνέχεια, που ταλαιπωρεί οικογένειες, που διαψεύδει σχέδια και όνειρα, που  δημιουργεί στρατιές ανέργων.

                        Ούτε η επίκληση της μεγαλειώδους βλακείας των εμπνευστών του είναι ικανή να τους απαλλάξει.

                       Στην συνείδηση των Ελλήνων θα παραμείνουν όλοι αυτοί ένοχοι για κακουργήματα που θα έπρεπε να τιμωρηθούν με βαρύτατες ποινές.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Νο3

ΑΡΘΡΟ   ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ,

ΝΟΜΙΚΟΥ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ

τ. ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ   ΤΗΣ  ΤΡΑΠΕΖΗΣ    ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ

 

               Σημαντικό στοιχείο της εκπαίδευσης είναι η χωρητικότητα.

                Ο  χώρος που διατίθεται στους μαθητές είναι ανεπαρκής ,μη ξεπερνώντας το 1,5  μέτρο, πολύ λιγότερος από τον αντίστοιχο για αμνοερίφια[άνω των 2 μέτρων]

                Στον ασφυκτικό αυτόν χώρο, ο μαθητής  δοκιμάζεται δεχόμενος  τον βομβαρδισμό των αμφιλεγόμενων γνώσεων του εκπαιδευτικού που συγχέοντας την μάθηση με την ηδονή-

συμπλήρωμα  του πενιχρού μισθού του-γεμάτος  ενθουσιασμό για τα επιτεύγματά του πανηγυρίζει κομπάζοντας  και κομπάζει πανηγυριζοντας,

                 Είναι τραγικό να ακινητοποιεί το εκπαιδευτικό σύστημα τους ζωντανούς νεαρούς –δίκην νεοσύλλεκτων στρατιωτών-να τους αποστερεί το δικαίωμα των θέσεών τους, να τους υποχρεώνει σε στείρα και ανώφελη αποστήθιση , να μη τους σέβεται κοντολογής.

                Υπάρχουν πολλοί ασφαλώς τρόποι μάθησης και εκπαίδευσης, με πλέον σημαντικές τις ενεργητικές τεχνικές, όπου η συμμετοχή των εκπαιδευόμενων προσδίδει ενδιαφέρον και ευχαρίστηση σε αυτούς.

                 Η σύνδεση του σχολείου με την πραγματικότητα είναι υποχρέωση του Κράτους.

                 Οι εκπαιδευτικές επισκέψεις σε επιχειρήσεις, οι διαλέξεις από διαπρεπείς επιστήμονες, οι μελέτες του έργου διάσημων λογοτεχνών, σκηνοθετών από μαθητές, η παρακολούθηση συναυλιών, κινηματογραφικών και θεατρικών έργων, οι πολιτιστικές εκδρομές είναι μόνο μερικές μόνο από τις συμπληρωματικές μορφές μάθησης και γνώσης που επιβάλλεται οι μαθητές να αποκτήσουν.

                 Δεν είναι τυχαίο ότι στα μουσεία των χωρών του εξωτερικού βλέπουμε πλήθος μαθητών να ζωγραφίζουν, να θαυμάζουν, να ακούν με προσοχή.

                Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που δεν γίνεται, γιατί πρέπει αυτοί να ισοπεδώνονται , δημιουργεί  πολλά προβλήματα, δεδομένης της ανικανότητας πολλών από αυτούς να ανταπεξέλθουν –παρά τις γνώσεις τους-στις απαιτήσεις της τάξης.

                 Τέλος , η αντικατάσταση παρωχημένων μαθημάτων  από σύγχρονα, χρήσιμα και πρακτικά  επιβάλλεται   και  το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο οφείλει να εισηγηθεί.

                Αλλωστε η ευαισθητοποίηση των αρμοδίων και η παρακολούθηση των εξελίξεων είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία.