Ήξεις, αφήξεις … πολιτική & πολιτικοί…

"ήξεις, αφήξεις,,,"

Παραφράζοντας τη γνωστή και ίσως διφορούμενη για τους πολλούς, αλλά ξεκάθαρη όμως ετυμολογικά φράση της Πυθίας, η οποία δόθηκε από το ξακουστό μαντείο του θεού Απόλλωνα στους Δελφούς, παρατηρούμε ότι κάτι ανάλογο ακολουθούν και οι έλληνες πολιτικοί του σήμερα. Αν και όπως λέει ο πάντα σοφός λαός, ακριβέστερη περιγραφή της σημερινής πολιτικής γραμμής η οποία ακολουθείται, σαφέστατα είναι το «βλέποντας και κάνοντας».

Υφίστανται πολλά και διάφορα παραδείγματα από την εφαρμοζόμενη ως άνω πολιτική. Ξεκίνησαν από το σχίσιμο των μνημονίων και κατέληξαν στην υπογραφή νέου. Υποσχέθηκαν αυξήσεις μισθών και συντάξεων και έφθασαν στη σημαντική και άδικη περικοπή τους. Ζητήσανε την ετυμηγορία του λαού για το μίγμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής και πράττουν ακριβώς το αντίθετο από τη θέλησή του.

Η χώρα βυθίζεται σε μακροχρόνια ύφεση, με σημαντικές επιπτώσεις στο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο των κατοίκων της και στη Βουλή, αλλά και στα τηλεοπτικά παράθυρα ακούγονται οι διφορούμενες ερμηνείες των πολιτικών μας. Όλοι αγωνίζονται να διαπιστώσουν, το μέγεθος της «ψευτιάς» που έχει ειπωθεί από το αντίθετο στρατόπεδο ή να καταλογίσουν, το ύψος της ευθύνης  των αντιπάλων τους από τα σημερινά δεινά του κόσμου.

Η αδυναμία επιβίωσης...

Ακόμη και η προσπάθειά τους, να επιδείξουν κάποια μορφή ελπίδας, είναι διφορούμενη γιατί εμπλέκεται με πολλές παραμέτρους, οι οποίες και καταδεικνύουν την αδυναμία επίτευξής της. Όλοι ομιλούν για ανάπτυξη και ευημερία, αλλά όλοι φαίνεται να ξεχνούν ότι αυτό είναι αδύνατο σε ένα οικονομικό περιβάλλον όπου κυριαρχεί η φορολόγηση των πάντων και η γραφειοκρατία με τη διαφθορά κάνουν ξέφρενο «πάρτι».

Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και όχι της παραπλάνησης. Είναι γεγονός, ότι η παγκοσμιοποίηση δημιούργησε ένα νέο οικονομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο οφείλουν τα κράτη και οι επιχειρήσεις να δρουν και να επιβιώνουν. Η επιτυχία προσαρμογής τους σε αυτό με ξεκάθαρες μακροπρόθεσμες στρατηγικές πολιτικής και σχεδίων, θα οδηγήσει στην επιζητούμενη ανάπτυξη και ευημερία.

Οι πολιτικοί οφείλουν να αλλάξουν και να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Σε αντίθετη περίπτωση το «Ήξεις, αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις» δεν θα είναι πλέον διφορούμενο αλλά ουσιαστικό: «Θα πας αλλά δεν θα γυρίσεις, θα πεθάνεις στον πόλεμο» και θα σημάνει τον πολιτικό θάνατο αρκετών εξ αυτών. Ήδη μέχρι και σήμερα υπάρχουν αρκετά παραδείγματα που αποδεικνύουν το αληθές της σκέψης.

To Brexit....

Το πρόσφατο αρνητικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Μ. Βρετανία αποδεικνύει ότι δεν αρκεί μόνο με λαϊκισμούς και τακτικές να κατευθύνεις την κοινή γνώμη προς μία κατεύθυνση, οφείλεις να έχεις συγχρόνως και τον οδικό χάρτη της επόμενης μέρας. Απλούστατα οι Βρετανοί πολιτικοί, είχαν το σθένος να παραδεχθούν την αδυναμία τους, στο να διαχειριστούν την έξοδο από την ΕΕ και άμεσα να παραιτηθούν.

Καταλήγοντας διαπιστώνουμε ότι η όποια πολιτική στην πράξη, δεν εφαρμόζεται με διφορούμενες απόψεις ή με το «βλέποντας και κάνοντας». Είναι αναγκαίο, να υπάρχει και ξεκάθαρος στόχος και η στρατηγική επίτευξής του. Εφόσον οι πολιτικοί μας το αποδεχθούν και αλλάξουν πιθανόν να έχουμε και τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, διαφορετικά όπως οι Βρετανοί, οφείλουν και αυτοί να παραιτηθούν.