Η κατοχή ιδιόκτητης κατοικίας στην Ελλάδα βρίσκεται σταθερά πάνω από 80% στο σύνολο του πληθυσμού, ενώ ο ένας στους δύο έλληνες είναι κάτοχος ενός αυτοκινήτου, έτσι δημιουργείτε η εντύπωση πως οι Έλληνες γενικότερα, είναι πλούσιοι παρά την οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα. Ίσως τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης και κατοχής αυτοκινήτων να αποτελούν για τους ξένους οικονομικούς μελετητές το κριτήριο, ώστε να εκτιμούν ότι η χώρα μπορεί να αντέξει ακόμη πιο σκληρά μέτρα λιτότητας.
Όμως, είναι εντελώς διαφορετικό να διαθέτει κάποιος ακίνητα, αλλά να μη μπορεί να τα πουλήσει ή αν τα καταφέρει το τελικό ποσό είσπραξης να είναι εξαιρετικά χαμηλότερο από την αξία απόκτησης του ακινήτου, κι άλλο να διαθέτει ρευστότητα ώστε να είναι σε θέση να πληρώνει τους φόρους ή άλλες επιβαρύνσεις. Επίσης, σε περιπτώσεις απόκτησης εισοδημάτων από ακίνητα είναι σημαντικό το γεγονός ότι σήμερα αρκετοί ενοικιαστές δεν μπορούν καταβάλουν το ενοίκιο τους για διαφόρους λόγους, όπως επίσης και ότι εγκαταλείπουν το ακίνητο και αφήνουν πίσω τους απλήρωτους τους λογαριασμούς αερίου, κοινοχρήστων, ρεύματος και ύδρευσης-αποχέτευσης. Τις περισσότερε φορές για να δικαιωθεί ο ιδιοκτήτης απαιτείται χρόνος και έξοδα (δικαστήρια), χωρίς κανείς να είναι σίγουρος ότι θα δικαιωθεί τελικά. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες μεταβιβάζουν την απαίτησή τους αυτή στο Δημόσιο (Εφορία) και έτσι δεν φορολογούνται τουλάχιστον για ένα εισόδημα που δεν απέκτησαν ποτέ.
Ένα ακόμη σημείο προσοχής αποτελεί η κατοχή μετοχών. Σήμερα οι κάτοχοι μετοχών είναι οι περισσότερο «χαμένοι» της οικονομικής κρίσης. Το ελληνικό χρηματιστήριο έχει "χάσει" περί το 80% της αξίας του από το 2009 και οι κάτοχοι μετοχών από μεγάλες επιχειρήσεις, όπως είναι οι τράπεζες, βρέθηκαν ξαφνικά με αποτιμήσεις χαρτοφυλακίου σημαντικά χαμηλές και εγκλωβισμένοι σ’ αυτές. Οι περισσότερες εισηγμένες ελληνικές επιχειρήσεις δεν αποδίδουν μέρισμα στους μετόχους, οι οποίοι εκτός από την απομείωση του χαρτοφυλακίου τους δεν έχουν και κανένα εισόδημα από τις μετοχές που κατέχουν. Η πώληση των μετοχών είναι ασύμφορη και όλοι περιμένουν τον επόμενο κύκλο ανόδου του ελληνικού χρηματιστηρίου που μάλλον είναι μακροπρόθεσμος. Αλλά οι φόροι και οι έκτακτες εισφορές τρέχουν και αναγκάζουν τους περισσότερους έλληνες, να καταναλώνουν το εισόδημα (καταθέσεις) που είχαν αποταμιεύσει για να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη κατάσταση ή ένα έκτακτο γεγονός. Και αυτό όμως το απόθεμα αρχίζει να περιορίζεται σημαντικά και σε αρκετές περιπτώσεις να εξαντλείται.
Οι Έλληνες θεωρούνται επίσης πλούσιοι, κυρίως από τους ξένους οικονομικούς αναλυτές, γιατί έχουν στην κατοχή τους αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού και σκάφη αναψυχής ( στα τελευταία υπάγονται και βάρκες άνω των έξη μέτρων). Στο σημείο αυτό οφείλουμε να παρατηρήσουμε, ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με νόμους και φορολογικά κίνητρα, ενεθάρρυναν τη συγκεκριμένη αγορά και όλες οι τράπεζες και οι εισαγωγείς – αντιπρόσωποι με ποικίλες δανειακές διευκολύνσεις επέτρεψαν την υλοποίηση του ονείρου απόκτησής των σε αρκετούς πολίτες. Αυτή είναι και μία από τις αιτίες δημιουργίας των πλεονασμάτων στις χώρες του Βορρά και των ελλειμμάτων στις χώρες του νότου. Οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και σκαφών αναψυχής (και βάρκας) λόγω της οικονομικής κρίσης, αδυνατούν σε πολλές περιπτώσεις να αποπληρώσουν τις δόσεις με αποτέλεσμα να τα αποδίδουν στο τέλος στον αντιπρόσωπο ή την τράπεζα. Σήμερα με την αξία των αυτοκινήτων υψηλού κυβισμού να μειώνεται κατακόρυφα και την αγορά σκαφών σε τέλμα η προσπάθεια πώλησης γίνεται μόνο όταν κάποιος ιδιοκτήτης έχει φθάσει οικονομικά στα άκρα. Παράλληλα η Κυβέρνηση πριμοδοτεί τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα με υψηλά τέλη κυκλοφορίας και σκάφη (βάρκες) και αυτοκίνητα με έκτακτες εισφορές και υψηλά τεκμήρια (μειώνοντας συνεχώς τα κυβικά στα αυτοκίνητα και τα μέτρα στα σκάφη-βάρκες που εξαιρούνται της φορολογίας & εισφοράς). Αποτέλεσμα είναι χιλιάδες ιδιοκτήτες να ακινητοποιούν σκάφη και αυτοκίνητα, το Κράτος να μην εισπράττει τέλη και φόρους, η αγορά την κατανάλωση σε καύσιμα και διάφορα αναλώσιμα, την απώλεια παροχής ασφαλίστρων και service και άλλων συναφών προς αυτά εργασιών.
Συμπερασματικά, οι Έλληνες πολίτες μπορεί τα προηγούμενα χρόνια να επένδυσαν τα χρήματά τους σε ακίνητα ή μετοχές, σε αυτοκίνητα ή σκάφη αναψυχής και ίσως αρκετοί να δανείστηκαν για να το κάνουν, όμως, σήμερα δεν έχουν ρευστότητα, διότι άλλο ο πλούτος κι άλλο τα ρευστά διαθέσιμα σε χρήμα. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι φτωχότεροι Έλληνες φαίνονται να είναι πέντε φορές πλουσιότεροι από τους φτωχότερους Γερμανούς, ακριβώς λόγω της κατοχής ενός ακινήτου για πρώτη κατοικία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθείται μια φορολογική πολιτική, η οποία τελικά θα εξαναγκάσει τους «πλούσιους Έλληνες» να ξεπουλήσουν περιουσιακά τους στοιχεία σε «τιμή ευκαιρίας» και να βρεθούν αντίστοιχα κάποιοι «έξυπνοι» Έλληνες και Ξένοι να τα αγοράσουν. Είναι ανεπίτρεπτο σε ένα κράτος δικαίου και μέλους της μεγάλης Ευρωπαϊκής Οικογένειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου