Η μόνη λύση …

Ο Έλληνας πολίτης σήμερα βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση η οποία πηγάζει από το έντονο παρασκήνιο της πληροφόρησης την οποία λαμβάνει από τα ΜΜΕ αλλά και το Διαδίκτυο. Η διάχυση των πληροφοριών είναι πολλαπλή, ποικίλη και συχνά αντικρουόμενη, ανάλογα με τις κατευθύνσεις των συμφερόντων τα οποία εξυπηρετεί. Όλα αυτά συντελούν ώστε ο πολίτης να αισθάνεται ανίσχυρος και να μην αντιδρά στην προσπάθειά του να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει για να αντιδράσει ανάλογα.

.

Όλοι αποδέχονται άμεσα ή έμμεσα ή και παράπλευρα, ότι το Κράτος έχει «πτωχεύσει». Κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται να εξηγήσει στους πολίτες, ποιοι είναι οι έχοντες την ευθύνη για αυτό. Οι περισσότεροι αποδέχονται, ότι φταίει το πολιτικό σύστημα διαχρονικά, αλλά κανείς δεν θέλει να αναλύσει τα αίτια, τα λάθη και τις πολιτικές που οδήγησαν τη χώρα στην κατάσταση αυτή. Η άρχουσα πολιτική τάξη πιστεύει ότι με την εκλογική διαδικασία ουσιαστικά λαμβάνει και άφεση των αμαρτιών της για τα προηγούμενα λάθη της.

Οι έλληνες πολίτες έχουν γαλουχηθεί σε ένα κρατικοδίαιτο κράτος το οποίο ξεκινά από τον απλό πολίτη, τον μισθωτό, τον συνταξιούχο, τον συνδικαλιστή τον επιχειρηματία και την άρχουσα τάξη, οικονομική και πολιτική. Όλοι είχαν το Κράτος ως τελικό αποκούμπι, τον «πατερούλη» ο οποίος αναλάμβανε να λύσει τα όποια προβλήματα. Η δομή αυτή του Κράτους αλλά και της κοινωνίας δημιούργησε στερεότυπα και νοοτροπίες οι οποίες αλλάζουν με τρομερή δυσκολία, γιατί έχουν γίνει κατεστημένο.

Σήμερα η Ελλάδα παραδόθηκε άνευ όρων στους πιστωτές της, δηλαδή στα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ, τα οποία χορηγούν το απαραίτητο χρήμα ώστε η χώρα να λειτουργεί. Οι όροι που τέθηκαν για την παροχή πιστώσεων είναι κατά ομολογία όλων, αλλά και ίδιων των δανειστών σκληροί και πολλές φορές άδικοι, ενώ δεν επιτυγχάνουν τις περισσότερες φορές το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Είναι γνωστό σε όλους ότι η Ελλάδα αποτέλεσε το πειραματόζωο της Ευρώπης αλλά και του ΔΝΤ στην εφαρμογή στρατηγικών λιτότητας σε μία χώρα μέλος ένωσης με κοινό νόμισμα.

Οι πολέμιοι των στρατηγικών αυτών είναι εμφανές ότι προσπαθούν να χαϊδέψουν την ανάγκη των πολιτών να δουν φώς στην άκρη ενός τούνελ χωρίς τελειωμό. Πολιτικά ίσως να είναι ορθό, αλλά οικονομικά κανείς δεν δίνει μία επαρκή και τεκμηριωμένη λύση για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Κανένας δεν μπορεί να ξεχνά ότι ζούμε σε ένα πλανήτη όπου η παγκοσμιοποίηση έχει δημιουργήσει νέες ανταγωνιστικές συνθήκες, στις οποίες οφείλουμε να προσαρμοστούμε αν θέλουμε να επιβιώσουμε.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα δρόμο δύσκολο και δυστυχώς από αυτόν θα βγούμε μόνοι μας χωρίς τη βοήθεια τρίτων. Η μόνη λύση είναι να φανερωθεί η πλήρης αλήθεια στον λαό και οι ευθύνες όλων όσων μας έφεραν έως εδώ διαχρονικά. Παράλληλα να σχεδιαστεί ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση το οποίο να στηρίζεται στις πραγματικές εγχώριες και παγκόσμιες συνθήκες. Δύσκολο μεν ακατόρθωτο όχι, αρκεί να συγκρουστεί με νοοτροπίες, συμφέροντα προκαταλήψεις, δημιουργώντας αίσθημα δικαίου και δικαιοσύνης, για όλους τους  πολίτες. Είναι σαφές ότι το μπορούμε διότι  διαθέτουμε ιδέες αλλά και δυναμικό, το ζήτημα είναι αν το θέλουμε όλοι ειλικρινά, γιατί πρέπει να θυσιάσουμε το εγώ για το εσείς.