H υπερφορολόγηση της περιουσίας οδηγεί σε εμβάθυνση της ύφεσης

Από την εποχή προ του μνημονίου από όλες σχεδόν τις πολιτικές δυνάμεις της  εξουσίας αλλά και της αντιπολίτευσης, η αναμόρφωση και η αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος της χώρας θεωρείτο πρωτεύον «σημείο» στις πολιτικές τους. Στα χρόνια τα οποία πέρασαν μέχρι σήμερα διαπιστώθηκε ότι το ισχύον φορολογικό σύστημα με όλες του τις τροποποιήσεις χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την αύξηση των εσόδων του κράτους.

Τα μειονεκτήματα του ισχύοντος σήμερα φορολογικού συστήματος είναι τόσα πολλά με αποτέλεσμα να οδηγούν στην ταχεία πτώση των εσόδων του κράτους. Γενική κατεύθυνση θα έπρεπε να είναι στο να καταργηθούν διατάξεις οι οποίες μειώνουν τα έσοδα αυτή την κρίσιμη για τη χώρα και τους πολίτες περίοδο και διευκολύνουν ορισμένους ακόμη και στη μη πληρωμή φορολογικών υποχρεώσεων τους μηδέ και του ΦΠΑ ο οποίος έχει εισπραχθεί.

Η αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος οφείλει να πατάξει τη φοροδιαφυγή, από όπου και αν προέρχεται, με διττό στόχο την αύξηση των φορολογικών εσόδων αλλά και την απονομή της αναγκαίας φορολογικής δικαιοσύνης. Δυστυχώς όμως ένα μεγάλο μέρος των πολιτών υφίσταται σημαντική φορολογική επιβάρυνση, ενώ ένα άλλο μέρος ενώ και αυτό απαιτεί και αποδέχεται τις υπηρεσίες του κράτους δεν καταβάλλει την ανάλογη εισφορά.

Αρκετοί οικονομικοί αναλυτές πιστεύουν και προσυπογράφουν ότι η αντίστροφη μέτρηση για την έξοδο από την ελληνική κρίση έχει πλέον αρχίσει και το 2013 θα είναι η τελευταία χρονιά μείωσης των εισοδημάτων. Ειδικότερα στηρίζουν τις απόψεις τους στο πρωτογενές πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης, στο εξωτερικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και στην επιχειρούμενη προσέλκυση «άμεσων ξένων επενδύσεων» με τις αποκρατικοποιήσεις.

Η υπερφορολόγηση των νοικοκυριών όμως και μάλιστα των συνεπών φορολογουμένων έχει οδηγήσει σε αδυναμία καταβολής φόρων σε πολλά από αυτά. Είναι εμφανές ότι ενώ ο ΕΕΤΗΔΕ εισπράχτηκε μέσω της ΔΕΗ σχεδόν αυτούσιος υπήρξε σημαντική ασυνέπεια στην ύπαρξη όλων των υπόλοιπων φορολογικών υποχρεώσεων. Αν δεν επιτευχθεί η διεύρυνση της φορολογικής βάσης τότε τα αναγκαία έσοδα ύψους 3 δις ευρώ δεν εξασφαλίζονται.

Η υπερφορολόγηση των ακινήτων εκτός από την μείωση της αξίας τους, αλλά αντίστοιχα και της οικοδομικής δραστηριότητας με όλες τις συνέπειές της δημιουργεί παράλληλα και κινδύνους οικονομικούς και ποινικούς σε χιλιάδες «προνομιούχους» έλληνες πολίτες. Οι κοινωνικές, οικονομικές και υφεσιακές συνέπειες της υπερφορολόγησης αυτής είναι το αποτέλεσμα της αστοχίας και των παραλείψεων σε άλλους τομείς του «μνημονίου».

Η υπερφορολόγηση των αυτοκινήτων απειλεί σύμφωνα με δημοσιεύματα περισσότερο από 2 εκατομμύρια φορολογούμενους με τις παγίδες των τεκμηρίων που κρύβει η φορολογική νομοθεσία. Εκτός από το τεκμαρτό εισόδημα οι φορολογούμενοι έχουν να αντιμετωπίσουν τα υψηλά τέλη κυκλοφορίας και το φόρο πολυτελείας για κινητήρες άνω των 2000cc. Κι όλα αυτά ενώ βλέπουν την αξία των «πολυτελών» τους οχημάτων να οδηγείται στα τάρταρα.

Στα σκάφη αναψυχής διευκρινίστηκε ότι θα αποσυρθεί ο ετήσιος φόρος πολυτελούς διαβίωσης από το τέλος πλεύσης και παραμονής. Ο φόρος αυτός έχει προκαλέσει στον κλάδο των σκαφών αναψυχής σημαντικές ζημίες με αντίστοιχη μείωση των θέσεων εργασίας. Παράλληλα οι ιδιοκτήτες σκαφών άνω των 6μ. θεωρούνται εφοπλιστές αφού έχουν να αντιμετωπίσουν και τη μείωση της αξίας τους συνεπεία των τεκμηρίων και φόρων.

Η υπερφορολόγηση της περιουσίας κινητής και ακίνητης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αποδεικνύει εμμονή στην άντληση εσόδων με αυτό τον τρόπο και καταδεικνύει την αποτυχία συλλογής φόρων από τομείς της οικονομίας, όπου η φοροδιαφυγή οργιάζει. Όταν μάλιστα αυτή γίνεται με όρους οιονεί κατάσχεσης  αδικεί τους συνεπείς φορολογούμενους χαμηλών εισοδημάτων οι οποίοι έχουν υποστεί ανηλεή περικοπή μισθών και συντάξεων.

Η υπερφορολόγηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων οι οποίες αδυνατούν λόγω μεγέθους και πόρων να χρησιμοποιήσουν τα τρυκ των πολυεθνικών εταιριών τις έχει οδηγήσει στον αφανισμό. Αν αυτή συνδυαστεί και με την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά είναι εύκολο ο απλός πολίτης να αντιληφθεί τη συρρίκνωσή τους και τις συνέπειες στην απασχόληση. Όλα δε σε περίοδο μείωσης της κατανάλωσης λόγω της αντίστοιχης  μείωσης των εισοδημάτων.

Σε αντίθεση με τις ικανοποιητικές εξελίξεις οι οποίες παρουσιάζονται επίσημα στον τομέα της δημοσιονομικής προσαρμογής, οι αντίστοιχες στο φορολογικό σύστημα αποδεικνύουν την αποτυχία των κρατικών υπηρεσιών στην είσπραξη των φόρων και των έκτακτων εισφορών. Η φοροδιαφυγή παρά τις προσπάθειες των φορέων του κράτους φαίνεται ιδιαίτερα ανθεκτική και αντί να μειώνεται εμφανίζεται τελευταίως να διογκώνεται.

Οι υπέρμετρες φορολογικές επιβαρύνσεις οι οποίες επιβάλλονται σε επιχειρήσεις και στην περιουσία των νοικοκυριών θέτουν νέα εμπόδια στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Είναι γεγονός ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων θα διογκώνονται λόγω της αδυναμίας να εξοφλήσουν τους φόρους και τις εισφορές τους. Αν αυτό το γεγονός δεν βαθαίνει την ύφεση, τότε θα πρέπει όλοι μας να αποδεχθούμε μια νέα οικονομική θεωρία.