Γιατί οι λίγοι ... ορίζουν το μέλλον των πολλών …

Το τελευταίο χρονικό διάστημα λίγο πριν από τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές από τα ευρήματα των διαφόρων δημοσκοπήσεων, έχουν εμφανιστεί σημαντικά ποσοστά στην αδιευκρίνιστη ψήφο και γενικότερα, στην μεγάλη ίσως(!) αδιαφορία των πολιτών για την εκλογική διαδικασία. Το γεγονός αναφέρεται μεν ως συστατικό στοιχείο των ερευνών, αλλά φυσικά εξαφανίζεται από τα ποικίλα και «βαθυστόχαστα» σχόλια για τα ποσοστά των πολιτικών παρατάξεων εξουσίας και αντιπολίτευσης,  μέσα φυσικά από τις έντονες αντιπαραθέσεις των εκπροσώπων τους για το ποιος έχει το προβάδισμα.

Η βασική εκλογική αδιαφορία είναι φυσικό να πηγάζει, από το ευρύ φάσμα της ανεργίας, την αγωνία όλο και περισσότερων Ελλήνων για το αύριο, αλλά και από την πλήρη απογοήτευση ιδιαίτερα των νέων, για ένα καλύτερο μέλλον. Οι εικόνες, οι οποίες μας παρουσιάζονται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, με την ποιότητα των λόγων και έργων των εκλεγμένων βουλευτών αντιπροσώπων μας, δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτική. Παράλληλα με τις εντονότατες κοκορομαχίες των εκπροσώπων των πολιτικών παρατάξεων στα τηλεοπτικά κανάλια, προς τέρψη βέβαια του φιλοθεάμονος κοινού, το πάζλ της εκλογικής αδιαφορίας ολοκληρώνεται και ο αποτροπιασμός για τα κοινά χτυπά στο «κόκκινο».

Όταν αρκετοί διαφωνούν μερικώς ή ολοσχερώς,  με όσα  οι εκπρόσωποί τους ψηφίζουν και αποδέχονται στο Ευρωκοινοβούλιο, στη Βουλή και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση του τόπου κατοικίας τους, δεν απαλλάσσονται από καμία ευθύνη. Διότι όλοι οι εκπρόσωποι  οι οποίοι προαναφέρονται, έχουν εκλεχθεί με τη νόμιμη εκλογική διαδικασία από τους ίδιους τους πολίτες. Αυτό κάνει τους πολίτες συνυπεύθυνους, για τις επιλογές των προσώπων τα οποία επέλεξαν στις θέσεις αυτές και ιδιαίτερα όλους εκείνους, οι οποίοι αδιαφόρησαν εντελώς με αποτέλεσμα να επιτρέψουν οι «άλλοι» να επιλέξουν εκπροσώπους για τους ίδιους.

Η χώρα μας θεωρείται μητέρα της δημοκρατίας και της εφαρμογής της ως άριστο πολιτικό σύστημα. Η δημοκρατία όμως απαιτεί, την ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών για να λειτουργήσει σωστά. Αν απλώς εξετάσουμε τα στατιστικά στοιχεία, θα διαπιστώσουμε ότι, ένα μεγάλο πλήθος πολιτών δε συμμετέχει στην εκλογική διαδικασία. Οι αποφάσεις σε συλλόγους, σωματεία, πολιτικές παρατάξεις και σε όργανα της εκτελεστικής εξουσίας (ΟΤΑ, Βουλή, Ευρωβουλή), λαμβάνονται από τους «όσους» παρόντες ή από μικρές μειοψηφίες εκπροσώπων μας στα όργανα αυτά. Αυτό αναδεικνύει το «έλλειμμα» της δημοκρατίας, το οποίο αισθάνονται σήμερα αρκετοί πολίτες, μη αποδεχόμενοι όμως τη δική τους ευθύνη.

Η λειτουργία της δημοκρατίας «ως εκκλησία του δήμου» των αρχαίων προγόνων μας απαιτεί την ενεργό συμμετοχή μας. Μόνον αν είμαστε παρόντες και μαζί με τους άλλους συμπολίτες  μας διαμορφώνουμε τις επιλογές και τις αποφάσεις των εκπροσώπων μας, σε όλα τα όργανα,  θα είμαστε σίγουροι ότι η δημοκρατία πορεύεται σωστά. Διαφορετικά οφείλουμε να αποδεχθούμε όλοι την ευθύνη, αλλά και τις συνέπειες, οι οποίες πάντοτε προκύπτουν, όταν οι λίγοι αποφασίζουν για το μέλλον των πολλών. Διότι δυστυχώς στο σήμερα, η δημοκρατία έχει απολέσει το δικαίωμα του «εξοστρακισμού», το οποίο είχε η τότε «εκκλησία του δήμου», για να απομακρύνει από την εξουσία όλους εκείνους  «τους άρχοντες», τους οποίους θεωρούσε επικίνδυνους για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών της.