H τουριστική ανάπτυξη…

Αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη ίσως «βιομηχανία» στην Ελλάδα αποτελεί ο τουρισμός. Η γεωγραφική κατανομή της χώρας, συνδυαζόμενη με το εύκρατο του κλίματος και  τις παγκοσμίου φήμης αρχαιότητες την καθιστούν ιδανικό τόπο για διακοπές και εκδρομές. Βεβαίως στην τουριστική ανάπτυξη συμμετέχουν αθροιστικά και άλλοι παράγοντες, όπως είναι οι υποδομές, οι τιμές και το εν ισχύ κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία δύο χρόνια η ζήτηση για το ελληνικό τουριστικό προϊόν έχει αυξηθεί σημαντικά. Σύμφωνα με τις πρόσφατες εκτιμήσεις του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, ο αριθμός των διεθνών αφίξεων για τη χώρα μας θα αγγίξει το επίπεδο των 20 εκατομμυρίων τουριστών για το 2014. Τα βασικά ερωτήματα όμως είναι αν το γεγονός είναι συγκυριακό και αν η χώρα θα συνεχίσει να είναι δημοφιλής προορισμός.

Η Μεσόγειος σήμερα, χαρακτηρίζεται από την αστάθεια και τις εμπόλεμες συρράξεις  στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής. Τα γεγονότα αυτά αντέστρεψαν τη ροή των τουριστών σε πολλούς δημοφιλείς προορισμούς σε αυτές τις χώρες. Ένα μεγάλο μέρος των ακυρώσεων αυτών, οδηγήθηκε σε άλλους γνωστούς μεσογειακούς προορισμούς μεταξύ των οποίων σημαντική θέση κατέχει η Ελλάδα και άλλες χώρες της νοτίου Ευρώπης.

Το τοπίο για τη επόμενη τουριστική περίοδο παραμένει όμως ομιχλώδες. Η αυξητική ροή τουριστών στη χώρα μας για να συνεχιστεί απαιτεί να υλοποιηθούν ενέργειες οι οποίες θα διατηρήσουν τη χώρα ως δημοφιλή προορισμό. Βασικό στοιχείο των ενεργειών αυτών είναι τα επίπεδα των τιμών, αλλά και των προσφερομένων υπηρεσιών από την μεταφορά, έως τις τουριστικές μονάδες και τα λοιπά καταλύματα σε κάθε τουριστικό σημείο της Ελλάδας.

Οι υποδομές αποτελούν ένα ακόμη συστατικό των ενεργειών αυτών. Η σωστή λειτουργία των αεροδρομίων, λιμανιών, αρχαιολογικών χώρων, σταθμών λεωφορείων και τραίνων, των ταξί,  αλλά και η επαγγελματική συμπεριφορά των εργαζομένων, γενικότερα σε αυτά, είναι το ζητούμενο για την τουριστική εικόνα της Ελλάδας. Η αποπεράτωση των οδικών αξόνων, αεροδρομίων, λιμανιών και λοιπών υποδομών θα συμβάλλει επίσης σημαντικά.

Καταλήγουμε σε δύο οφθαλμοφανή συμπεράσματα. Το πρώτο αφορά όσους ασχολούνται με τον τουρισμό οι οποίοι θα πρέπει να επιδείξουν γενικώς επαγγελματική συμπεριφορά, αλλά και συνέπεια προς τους τουρίστες. Το δεύτερο αφορά το Κράτος, το οποίο οφείλει να φροντίσει για τη σωστή προβολή του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, αλλά και όλες τις υποδομές, οι οποίες είναι απαραίτητες για την τοπική και εθνική υποστήριξή του.

Στα παραπάνω οφείλουμε δύο επίκαιρες παρατηρήσεις. Δυστυχώς οι «επαγγελματίες» του τουρισμού έδειξαν να μην κατανοούν το τι απαιτεί η Αγορά, ώστε το τουριστικό προϊόν να είναι δημοφιλές. Είναι εμφανές, ότι με την υιοθέτηση της «αρπαχτής» αμαυρώνουν οι ίδιοι την εικόνα τους. Το Κράτος παράλληλα βρίσκεται σε δημοσιονομική οικονομική κρίση, που δεν επιτρέπει τη διάθεση των απαραίτητων πόρων στήριξης του τουριστικού προϊόντος.

Τι θα συμβεί λοιπόν στην επόμενη τουριστική περίοδο; Αφενός είναι δύσκολο να μαντέψει κάποιος τι θα συμβεί στο διεθνές περιβάλλον. Αφετέρου, οφείλουν όλοι οι εμπλεκόμενοι άτομα και φορείς να πράξουν το καλύτερο δυνατό, γιατί εκτός από την προσωπική είναι και εθνική ανάγκη, να διατηρήσουμε ανθηρή την τουριστική μας βιομηχανία.