KΡΟΚΟΔΕΙΛΙΑ ΔΑΚΡΥΑ

άρθρο του Ευάγγελου Ραφτόπουλου

            Μετά από το τραγικό τέλος στην εξαφάνιση του φοιτητή της γαλακτοκομικής σχολής

Ιωαννίνων Βαγγέλη Γιακουμάκη, τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα είναι πολλά, όπως πολλοί είναι και οι ένοχοι του θανάτου του νεαρού Κρητικού, που πλήρωσε πολύ ακριβά την ευαισθησία του και το ήθος του, τις αναστολές του και τη παιδεία του, το πολιτισμό του και την ευπρέπειά του.

            Σε μια περίοδο, όπου η απαξία της ανθρώπινης ζωής έχει λάβει διαστάσεις απίστευτες, σήμερα, όπου ο φόνος ανθρώπων είναι καθημερινή είδηση, ο εθισμός  των Ελλήνων στη πληροφόρηση κακών ειδήσεων είναι δυστυχώς μεγάλος, τα δε θύματα δεν έχουν συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο, αλλά απλά μια ηλικία που συνοδεύει τα θλιβερά γεγονότα.

            Υπάρχει δυστυχώς μια κακή ιστορία που αφορά στη συμβίωση ατόμων σε οικοτροφεία, σχολές, μοναστήρια,φυλακές,  όπου οι φήμες μιλούν για υπερίσχυση των σκληρών ομάδων, υποταγή των ευάλωτων, εκμετάλλευση, άνομες πράξεις και πολλά άλλα αδικήματα που εμπίπτουν στις διατάξεις του ποινικού κώδικα.

            Δεν είναι όμως ένοχοι μόνο οι φυσικοί αυτουργοί, αλλά και αυτοί που σιωπούν, αυτοί που συναινούν, αυτοί που δεν βλέπουν, αυτοί που δεν ακούν, αλλά και αυτοί που δεν καταλαβαίνουν.

            Στη θαυμάσια αυτή χώρα που ζούμε, με τους ημίκαλους και ημίκακους ανθρώπους, είναι ήδη γεγονός ότι δεν υπάρχει πρόληψη κανενός εγκλήματος, αλλά προσπάθεια καταστολής η εύρεσης και ανακάλυψης των εγκληματιών, αφού έχουν τελεσθεί τα εγκλήματα.

            Αναφορικά με την υπόθεση στα Ιωάννινα, όπως και με αυτήν στη Βέροια, στην υπόθεση Άλεξ, η ένοχη σιωπή πολλών υπεύθυνων-ανεύθυνων, η μη λήψη μέτρων στις περιπτώσεις bullying,oδήγησε στην αποθράσυνση των εγκληματιών νεαρών, που χάριν παιδιάς, διαπομπεύουν, ειρωνεύονται, αποδοκιμάζουν, αποθαρρύνουν ευαίσθητα παιδιά, τα φτάνουν στο χείλος της καταστροφής, τα προετοιμάζουν για αυτοκτονία, τα θανατώνουν.

            Οι δολοφόνοι του Βαγγέλη δεν είναι μόνο οι συμπατριώτες του της γαλακτοκομικής σχολής, αλλά και η Ελληνική κοινωνία, που κρύβεται , δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της, παραπληροφορεί τις αρχές και εμποδίζει την έρευνα, που δεν ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη της αλήθειας και τη τιμωρία των ενόχων.

            Όσα χρόνια κι αν περάσουν, πρέπει να θυμόμαστε τέτοιες τραγωδίες και να μη τις λησμονούμε, επειδή ταράζουν την ένοχη συνείδησή μας και την απέραντη μακαριότητητά μας.-