Η έντιμη απόφαση…

Έχουν περάσει  σχεδόν πέντε μήνες από την 20^η Φεβρουαρίου 2015  ημέρα κατά την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση συμφώνησε με τους δανειστές μας  (ΕΕ,ΕΚΤ,ΔΝΤ) την παράταση του τρέχοντος προγράμματος μέχρι την 30^η Ιουνίου 2015. Έκτοτε η πληροφόρηση  της  εξέλιξης την οποία λαμβάνουμε όλοι οι πολίτες έχει αφεθεί κυρίως σε διαρροές στα ΜΜΕ  και σε ορισμένα ανακοινωθέντα ή δηλώσεις επισήμων παραγόντων, από τη μια ή την άλλη πλευρά. Αυτό είναι σκόπιμο όσο η διαπραγμάτευση βρίσκεται στο στάδιο των συζητήσεων ώστε να μην αποκαλύπτονται τα επιχειρήματα και οι προθέσεις της κάθε πλευράς. Είναι όμως γεγονός ότι οι διαρροές παραποιούν τα πραγματικά περιστατικά, απλά αφενός για να διαπιστωθούν οι αντιδράσεις της κάθε πλευράς και αφετέρου για να αποτελέσουν σημείο πίεσης, ώστε να υποχωρήσουν οι απαιτήσεις ή οι αντιστάσεις των διαπραγματευομένων. Έτσι σήμερα μερικές ημέρες πριν από το κρίσιμο σημείο μηδέν, όπως αναφέρεται, ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να ενημερωθεί για την επίτευξη ή όχι συμφωνίας.

Ασχέτως με την ψηφοφορία στη Βουλή των Ελλήνων, οι Έλληνες πολίτες πρέπει να ενημερωθούν πλήρως από την Κυβέρνησή τους για:

Τη «συμφωνία» η οποία επετεύχθη αλλά και το κόστος της. Δεν αναφέρομε τεχνοκρατικά στην παράθεση ορισμένων αριθμών και δεικτών, αλλά στο κόστος το οποίο θα έχει στην καθημερινή ζωή του κάθε πολίτη. Άρα θα πρέπει να γνωρίζουμε το ύψος της φορολογίας σε κινητή και ακίνητη περιουσία, τις περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επικουρικά και όλα αυτά με λεπτομέρειες, ώστε να καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Τη διαμόρφωση των εργασιακών, συνταξιοδοτικών και έμμεσων φόρων, καθώς και τη χρονική τους διάρκεια. Συμπερασματικά θα πρέπει να πληροφορηθούμε για το εργασιακό - φορολογικό σύστημα και το χρονικό διάστημα  για το οποίο θα ισχύσει μέχρι την αλλαγή του ή τροποποίησή του, καθώς και για το χρονοδιάγραμμα εξόδου από την ύφεση και την επάνοδο σε κανονικό επίπεδο λειτουργίας ενός δημοκρατικού και ανεξάρτητου ευρωπαϊκού κράτους.

Τη μη «συμφωνία» αλλά και το γιατί αυτή δεν επετεύχθη. Και στην περίπτωση αυτή δεν αναφέρομε στα τεχνοκρατικά κριτήρια αλλά στην καθημερινότητα των Ελλήνων Πολιτών. Οφείλουμε να γνωρίζουμε τις απαιτήσεις των δανειστών, τις εναλλακτικές προτάσεις ή και λύσεις οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθούν και οι «κόκκινες γραμμές» της κάθε πλευράς αν βέβαια φυσικά υφίστανται. Σαφέστατα όμως θα πρέπει να παρουσιαστούν οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν για τη χώρα και τους πολίτες της στην άμεση καθημερινή τους ζωή. Τι σημαίνει η μη πληρωμή των δόσεων προς την Ευρώπη αλλά και το ΔΝΤ, η πιθανή πτώχευση του Κράτους εντός ή και εκτός ευρώ. Αν επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισμα τι αυτό θα σημαίνει για την καθημερινή ζωή των Ελλήνων Πολιτών και ιδιαίτερα την αναμενόμενη χρονική περίοδο ανάκαμψης της οικονομίας σε φυσιολογικά επίπεδα, όχι υποθετικά και αόριστα, αλλά με πραγματικές και ουσιαστικές παραδοχές.

Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αλλά για να αποφασίσει ο «μέσος» πολίτης θα πρέπει να είναι ενημερωμένος, απλά και κατανοητά, χωρίς όλες εκείνες τις τεχνοκρατικές υπερβολές. Η ενημέρωση θα επιτρέψει τον κάθε πολίτη να αποδεχθεί ή να απορρίψει την επίτευξη ή όχι της συμφωνίας, ανεξάρτητα με την ψηφοφορία στη Βουλή και να κρίνει υποκειμενικά μεν αλλά με όλα τα απαραίτητα στοιχεία την απόφαση των εκπροσώπων του.