Η Ε Ξ Ο Υ Σ Ι Α Κ Α Ι Π Ω Σ Α Σ Κ Ε Ι Τ Α Ι

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΝΟΜΙΚΟΥ- ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ-

Τ. ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΗΣ  ΤΡΑΠΕΖΗΣ  ΤΗΣ   ΕΛΛΑΔΟΣ

Εξουσία  είναι η δύναμη του περιορίζειν την ελευθερία των ανθρώπων με διαταγές και καταναγκασμό.

Η πολιτική εξουσία, σαν η ανώτατη εξουσία στην πολιτεία, βρίσκεται υπεράνω όλων των άλλων εξουσιών και έχει το μονοπώλιο του κοινωνικού καταναγκασμού

Με την διάκριση των εξουσιών σε τρία[3] είδη [MONTESQUIEU-ESPRIT DES LOIS], .την Νομοθετική, την Εκτελεστική και την Δικαστική, η Πολιτεία καθίσταται η μόνη κυρίαρχη εξουσία απέναντι των λοιπών εξουσιών σ’αυτήν.

Αναγνωρίζει η Πολιτεία σε άτομα και σε οργανώσεις κάποια ελευθερία δράσης και πεδίο άσκησης εξουσίας, αλλά δεν αναγνωρίζει σ’ αυτές την ύπαρξη αυτοτελούς κυριαρχικού δικαιώματος.

Προς επίτευξη όμως των αναφερθέντων οφείλει η Πολιτεία, με αέναη και συμπαγή άσκηση και εφαρμογή της εξουσίας, να μην επιτρέπει τη δημιουργία κενών προς εκμετάλλευση από οργανώσεις που ερωτοτροπούν με τη δύναμη του επιτάσσειν.

Η σύγχρονη πραγματικότητα διαψεύδει νομοθεσία και Σύνταγμα, ανοίγοντας τον δρόμο σε κάθε μορφής εξουσιομανείς , όπως και σε μη κυβερνητικές οργανώσεις να υποκαθιστούν το Κράτος και να συμπληρώνουν τα τεράστια κενά από την απουσία του.

Η αποστασιοποίηση των εκφραστών της πολιτικής εξουσίας από τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις τους , εύκολο κάνουν τον χώρο και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας από τρίτους.[εκκλησία, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους κλπ ].

Οι τελευταίοι όμως πολλές φορές  εξοκείλουν προς υπέρβαση και κατάχρηση.

Η Πολιτεία , γοητευόμενη από υπερβολές,  επιδίδεται σε ασυνήθεις για Κράτος Δικαίου παρεκτροπές.

Και ο δύσμοιρος λαός-δεχόμενος τα βέλη της εξουσίας από παντού- παθητικός δέκτης του βιασμού του, περιορίζεται σε διαπιστώσεις, διαμαρτυρίες, ψιθύρους, καθιστάμενος δυστυχής, εκτροχιαζόμενος και από τον πρώτιστο σκοπό της ζωής του, την ευτυχία.-