Α Ν Α Σ Χ Η Μ Α Τ Ι Σ Μ Ο Σ

Α Ν Α Σ Χ Η Μ Α Τ Ι Σ Μ Ο Σ ..  

 Μ Ι Α   Β Α Θ Υ Τ Ε Ρ Η     Α Ν Α Λ Υ Σ Η                                           

       ΑΡΘΡΟ  ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ  ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΝΟΜΙΚΟΥ

                                        ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ,       τ. ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ 

                                           ΤΗΣ       ΤΡΑΠΕΖΗΣ         ΤΗΣ          ΕΛΛΑΔΟΣ

              

                            Με νωπό ακόμη το μελάνι από τις υπογραφές  των υπεύθυνων για

τις υπουργοποιήσεις  των υπουργών , τα κριτικά ερωτήματα  των αναλυτών

παραμένουν  αναπάντητα.

                             Ερωτήματα σχετικά με τις εκδηλωθείσες κατά καιρούς διαφορές

ιδεολογιών, στάσεων, τοποθετήσεων , που αποτινάχθηκαν με μέγιστη ευκολία,

προκειμένου να αφοσιωθούν οι αρμόδιοι απερίσπαστοι στην σωτηρία της χώρας

και των πολιτών της.

                             Θεατρινίσκοι φωνασκούντες, τηλεοπτικοί αστέρες μετακινούμενοι

ευχερώς  από τηλεοπτικού σταθμού σε άλλον, κατηγορίες ακραίες που εκτοξεύθηκαν

κατά νέων συμμάχων, εγκαταλείφθηκαν ακαριαία προς εγκατάσταση σε ευάερους

και ευήλιους θρόνους , από όπου θα εκτοξεύσουν τα βέλη στις καρδιές των άτυχων

υπηκόων.

                             Βέλη  δηλητηριώδη , θανατηφόρα, με στόχο την μεγαλύτερη

ανεργία, την διαθεσιμότητα, την απόγνωση των δύσμοιρων.

                             Και οι τοξότες αδίστακτοι, αδυσώπητοι, άκαμπτοι.

                             Οι καλλίτεροι από όλους  στον διαγκωνισμό, το μπρα ντε φερ,

την πειθαρχία στα αφεντικά.

                             Οι συνδυασμοί  στα Υπουργεία-ειδικά στο  Διοικητικής

Μεταρρύθμισης και Υγείας- πρέπει να μελετήθηκαν με περισσή σοφία και περίσκεψη

ώστε να επιτευχθεί το τέλειο, το ιδεώδες.

                             Το νέο σχήμα δεν έχει ανάγκη από επιφυλάξεις, εναλλακτικές

λύσεις και προτάσεις, σκεπτικισμό.

                             Έχει ανάγκη από άμεση εκτέλεση των εντολών της τρόικας και

των 2  εγχώριων ηγετών , από  την ηδονή της εξόντωσης των παρείσακτων, των

πληβείων.

                              Και η απάντηση σε όλα αυτά είναι η αδράνεια αντί της

εγρήγορσης, της μαζικής διαμαρτυρίας, της συνεχούς και αδιάλειπτης αντίστασης,

της διεκδίκησης δικαιωμάτων.

                             Μήπως όμως δικαιούμαστε καλλίτερη ζωή από αυτήν που μας

στερούν;