Από το ένα άκρο στο άλλο…

Ελλάδα, η μικρή χώρα που έδωσε πολλά στην ανθρωπότητα, με ένα θαυμαστό αρχαίο πολιτισμό ακόμη και σήμερα, με μια γλώσσα η οποία ακόμη και σήμερα δανείζει ονόματα σε όλες τις επιστήμες στις οποίες έχει θέσει το υπόβαθρο. Αυτά και πολλά περισσότερα θα διαβάσει κάποιος σε διάφορα βιβλία και έντυπα, εκδιδόμενα σε όλο τον κόσμο.

Όμως η μικρή αυτή χώρα με το τόσο πλούσιο παρελθόν και τη συνεισφορά της ιδέας της δημοκρατίας στο κόσμο, έχει χάσει το μέτρο. Και στην παλαιότερη και στην νεώτερη αλλά ακόμη και σήμερα η πορεία της δείχνει ότι βρίσκεται συνεχώς από το ένα άκρο στο άλλο. Πότε στα δυσθεώρητα ύψη και πότε στα τάρταρα.

Από τη διοργάνωση των  Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην οικονομική κατάρρευση του 2009, από μια χώρα σε ανάπτυξη σε μια άλλη σε ύφεση, από την απλά ισορροπημένη απασχόληση στην ανεργία, από την υπερηφάνεια της καταγωγής στην ντροπή του τεμπέλη, από την ευημερία στην κοινωνική κατάπτωση… (νομίζω ότι είναι αρκετά).

Εκείνο που αναρωτιέται κάποιος είναι το πώς καταφέρνουμε όλες αυτές τις αντιθέσεις με δεδομένο ότι ως λαός έχουμε αυξημένη εξυπνάδα, προσαρμοστικότητα και αίσθημα ευθύνης (φιλότιμο). Ποιο είναι αυτό το οποίο μας οδηγεί στην επιτυχία στις διάφορες ξένες χώρες και δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στην ίδια μας τη χώρα!!

Ο Έλληνας γενικότερα προσαρμόζεται στις ξένες χώρες ακολουθεί, σέβεται τους κανόνες και διαπρέπει. Εντός της Ελλάδας είναι ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος και δυστυχώς το ίδιο ισχύει και για τους Έλληνες οι οποίοι επιστρέφουν στη χώρα, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα προσαρμόζονται και γίνονται ίσως και χειρότεροι.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς και να ισχυριστεί ότι στη χώρα δεν υπάρχουν κανόνες. Δυστυχώς αυτό είναι λάθος, τουναντίον υπάρχουν πάρα πολλοί κανόνες οι οποίοι και είναι με τέτοιο τρόπο διατυπωμένοι ώστε να αφήνουν πολλά «νομικά παραθυράκια». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αργή απονομή της δικαιοσύνης και πολλές φορές και την ατιμωρησία.

Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί το «εθνικό σπορ» η φοροδιαφυγή, η οποία οφείλεται στην αδυναμία, ανικανότητα, διαπλοκή, έλλειψη μέσων και κυρίως θέλησης για την πάταξή της. Δυστυχώς τα συμφέροντα τα οποία κρύβονται πίσω της είναι πολλά, σύνθετα, ισχυρά και διαθέτουν προσβάσεις στα κέντρα λήψης αποφάσεων ακόμη και σήμερα.

Για να σταματήσει η παλινδρόμηση αυτή της χώρας υπάρχουν πολλοί τρόποι αλλά κυρίως απαιτούνται αποφάσεις. Αυτές θα πρέπει να συγκρουστούν με τα συμφέροντα ισχυρών κοινωνικών ομάδων, με κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες και συγχρόνως θα επιφέρουν ένα σημαντικό πολιτικό κόστος σε όποιον θελήσει να τις αναλάβει.  

Αυτό είναι και το διαχρονικό πρόβλημα της χώρας, η πολυνομία αλλά και η μη εφαρμογή των νόμων, αρκετοί όμως εκ των οποίων, θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν με την ασύμμετρη σημερινή πραγματικότητα. Αν θα κερδίσουμε το στοίχημα θα έχουμε μεταρρυθμίσει τη χώρα, ώστε να αφήσουμε την ελπίδα ανάπτυξης και ευημερίας στις επόμενες γενεές.