«ΟΤΑΝ ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ»

Η παρακάτω αφίσα σε στάσεις του Λονδίνου δείχνει με ανατριχιαστικό τρόπο την εικόνα της κρίσης στην Ελλάδα. Οι αριθμοί και τα ποσοστά δείχνουν πόσο στοίχισε στη χώρα και στους κατοίκους της, το δόγμα της τελευταίας νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής  τάσης με τη γνωστή ονομασία «δημοσιονομική προσαρμογή».

Είναι γεγονός ότι ο «κρατικοδίαιτος» τομέας του Ελληνικού Κράτους δημόσιος και ιδιωτικός σε συνδυασμό με τις εφαρμοζόμενες διαχρονικά πολιτικές των Κυβερνήσεων αποτελούν τη βασική αιτία της κρίσης. Στη συνέχεια «οι δανειστές» ανακάλυψαν υπάκουους  πολιτικούς για να εφαρμόσουν, τις πιλοτικές νέες  οικονομικές και όχι μόνο νεοφιλελεύθερες  πολιτικές τους.

Η επιτυχία του προγράμματος δημοσιονομικής λιτότητας στηρίζεται στην επάνοδο της χώρας  σε θετικούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης της από το 2014. Οι προβλέψεις, αποδέχονται πραγματικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνση 0,6% το 2014, 2,9% το 2015 και 3,7% το 2016. Οι αντίστοιχοι ονομαστικοί ρυθμοί είναι 0,2%, 3,3% και 4,9%. (βλ. σχήμα).

Η Κυβέρνηση επικαλείται, τη ζήτηση και την υποχώρηση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα θέλοντας να τονίσει τη θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας και το κλίμα που επικρατεί για τη χώρα μας στις διεθνείς αγορές. Αυτό όμως, αν και αληθές πως διαφοροποιεί την καθημερινότητα του Έλληνα Πολίτη;

Ακόμη και η αναβάθμιση από τους οίκους αξιολόγησης δεν σημαίνει τίποτε άλλο από την δυνατότητα ωραιοποίησης της εικόνας της οικονομίας για τις Αγορές. Βέβαια θα υποστηριχθεί ότι η βελτίωση αυτή θα επιφέρει την ανάκαμψη της οικονομίας μελλοντικά. Το κύριο όμως πρόβλημα του πολίτη είναι το σήμερα και όχι το αύριο!

Η ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι δυνατόν να στηριχθεί στον ίδιο δημόσιο τομέα ο οποίος την οδήγησε στην παρούσα κατάσταση. Παράλληλα όμως δεν μπορεί να σταθεί και στον κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα του αμαρτωλού παρελθόντος. Η μοναδική λύση απαιτεί υγιείς κρατικές δομές και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Η σωστή επιχειρηματικότητα επικουρούμενη αλλά και ελεγχόμενη από το Κράτος θα επιτρέψει τη δημιουργία επιχειρήσεων και νέων θέσεων εργασίας. Το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας και ο ευτελισμός της εργασίας ίσως βοηθούν το κεφάλαιο να κερδίζει αλλά η ωφέλεια θα είναι πρόσκαιρη και θα δημιουργήσει αντιδράσεις.

Οι πολιτικοί οφείλουν να ξεχάσουν τους αριθμούς και να στρέψουν το βλέμμα τους στον άνθρωπο. Προσοχή όχι στο ψηφοφόρο ή το χορηγό τους αλλά στο σύνολο των πολιτών της χώρας. Εκεί θα βρουν το «χρυσό κανόνα» μεταξύ των αριθμών και των ανθρώπων και αυτός θα αποτελέσει τη λύση. Αν πραγματικά αποζητούν τη λύση ή κάτι άλλο!