Είναι γεγονός ότι η χώρα ακολουθούσε τα τελευταία χρόνια μετά την είσοδό της στην ΟΝΕ μια πορεία ανάπτυξης και παροχών στηριζόμενη στα κεφάλαια που εισέρεαν στη χώρα με χαμηλά επιτόκια. Δυστυχώς οι κοντόφθαλμοι σχεδιασμοί των πολιτικών μας με γνώμονα την παραμονή στην εξουσία και την εξυπηρέτηση της κομματικής πελατείας, δημιούργησαν ένα μη παραγωγικό και αποτελεσματικό, κοστοβόρο κρατικό τομέα και εξέθρεψαν γενεά κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών υπονομεύοντας τελικά το μέλλον αυτού του τόπου.
Η παγκόσμια οικονομική – πιστωτική κρίση του 2008, άγγιξε την οικονομία μας μετά από ένα χρόνο αναδεικνύοντας όλα τα δομικά της προβλήματα και τις αδυναμίες της χώρας. Οι πολιτικοί δυστυχώς και σε αυτή τη δύσκολη περίοδο εξακολούθησαν να πορεύονται με την ίδια παλιά κομματική – πελατειακή μεθοδολογία. Το αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής ήταν να γίνουν γνωστές οι εγχώριες αδυναμίες μας καταρχήν στις αγορές και μετά στους εταίρους μας στην ΟΝΕ, στους οποίους στραφήκαμε πλέον για βοήθεια, όταν οι πρώτες κατέστησαν την περεταίρω δανειοδότησή μας μη βιώσιμη.
Σήμερα η χώρα βιώνει ένα δεύτερο δανειακό συμβόλαιο (μνημόνιο) που έχει αποδεχθεί η Κυβέρνηση με σύσσωμη την Αντιπολίτευση να αντιδρά αλλά να μην παρουσιάζει βιώσιμες και πειστικές εναλλακτικές λύσεις. Οι σκεπτόμενοι πολίτες παρατηρούν τα γεγονότα να διαδραματίζονται μουδιασμένοι χωρίς να έχουν τη δυνατότητα ουσιαστικής αντίδρασης στα δρώμενα. Οι δανειστές μας έχουν εκπονήσει το δεύτερο σχέδιο λιτότητας, μετά την αποτυχία του πρώτου, το οποίο η Κυβέρνηση οφείλει να ακολουθήσει κατά γράμμα, με την άμεση εποπτεία τους, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος οι καταβολές των μελλοντικών δόσεων του δανείου να τεθούν υπό αμφισβήτηση.
Η παγκόσμια Αγορά βρίσκεται σε μια δίνη χρηματοπιστωτικής κρίσης με την πρώτη οικονομία του πλανήτη να δείχνει σαφή σημάδια κόπωσης. Η αντίστοιχη επίδραση στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις χώρε της Μεσογείου είναι καταλυτική, με αποτέλεσμα και οι χώρες με μεγάλη οικονομική δύναμη να αντιμετωπίζουν προβλήματα δανεισμού από την αγορά λόγω υψηλών επιτοκίων. Λιτότητα, το απόλυτο φάρμακο για κάθε οικονομική νόσο μας συνιστούν ή επιβάλλουν οι χώρες τις οικονομίες των οποίων οι Αγορές αυτή την περίοδο χαρακτηρίζουν με τη διαβάθμιση ΑΑΑ.
Στη χώρα μας οι Αγορές πέτυχαν τρία βασικά επιτεύγματα. Πρώτον μείωσαν το κόστος της εργασίας, δεύτερον περιόρισαν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα - απαιτήσεις και τρίτο απαξίωσαν τη χρηματιστηριακή αξία των επιχειρήσεων και οργανισμών. Αποτέλεσμα αυτών είναι η ύφεση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και η οποία έχει δημιουργήσει ένα κλίμα απαισιοδοξίας για το μέλλον της αλλά και των πολιτών της.
Η δημοσιονομική λιτότητα δυστυχώς λόγω των δομικών προβλημάτων του κρατικού τομέα αλλά και της αναποφασιστικότητας των πολιτικών έχει οδηγήσει τη χώρα σε ένα φαύλο κύκλο. Τα έσοδα του κράτους μειώνονται και τα έξοδα αυξάνονται καθόσον ο δημόσιος τομέας δεν κατάφερε να βρει το δρόμο της εξυγίανσης. Είναι γεγονός ότι απαιτείται αλλαγή νοοτροπιών, διαδικασιών, αξιών και στόχων, είναι αυτό που η γενιά των κυβερνόντων το οφείλει στις νεότερες. Το αν θα το καταφέρει θα οφείλεται αποκλειστικά σε εμάς τους ίδιους, αν εξακολουθήσουμε το δρόμο με τα ψευδοδιλλήματα ή αν ειπωθεί όλη η αλήθεια. Ο λαός είναι πιο σοφός από όλους εκείνους που θωπεύουν αυτιά ή παραπιούν την αλήθεια και μπορεί να κατανοήσει σαφώς την πραγματική κατάσταση της χώρας, που είναι και η δική του και να αποδεχθεί τις τυχόν θυσίες όταν γνωρίζει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου