Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Νο2



ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ
 ΝΟΜΙΚΟΥ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ
            Τ.  ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ  ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

               Είναι ίσως άγνωστη στους περισσότερους από εμάς η δομή και η μορφή του εκπαιδευτικού συστήματος προηγμένων χωρών.
               Κανείς φυσικά δεν αξιώνει την αυτογνωσία και την αυτοαξιολόγηση που το εκπαιδευτικό σύστημα των Σκανδιναυικών κρατών προάγει, ούτε την κατ΄οίκον μόρφωση των μαθητών.
              Όμως το σφυροκόπημα των μαθητών επί 12 χρόνια, η συνεχής ακαμψία σώματος και πνεύματος τους, η μονότονη και ανιαρή μορφή της εκπαιδευτικής τεχνικής του μονολόγου από απαίδευτους  ημιμαθείς εκπαιδευτικούς μόνο πρόοδο δεν σημαίνει, ούτε επιτυχία διαμηνύει.
               Τα μαθήματα και η ύλη εξακολουθούν τα ίδια, λέξεις όπως ο αήρ, το τοιγάρτοι. το κιτσούκ καιναρτζή, το πέπονθα, η Μαδαγασκάρη εξακολουθούν να ακούγονται κακόηχα στα αδιάφορα ώτα των μαθητών που εκβιαστικά πρέπει να δεχθούν ότι ο θεός της σοφίας ήταν ο παπαγάλος.
                Η ‘ελλειψη συμμετοχής των μαθητών στην καθημερινή παρουσία τους και η απουσία ενεργητικών τεχνικών ,όπως το παιχνίδι ρόλων, η εργασία καθ΄ομάδες, ο καταιγισμός ιδεών κλπ  ενισχύει την άποψη ότι το σύστημα της διδασκαλίας είναι η διδασκαλία του συστήματος.
               Η βαθμοθηρία –λαχτάρα των Ελληνίδων μαμάδων- αντί της μάθησης, η πρωτιά αντί της γνώσης  καθηλώνουν σε επίπεδα κάκιστα την αξιολόγηση των σχολείων και γενικότερα του εκπαιδευτικού συστήματος.
                 Η σκέψη για την  ύπαρξη μεταλυκειακού έτους προς διερεύνηση των δεξιοτήτων των αποφοίτων λυκείου υποκαταστάθηκε από την ουσιαστική κατάργηση της τρίτης λυκείου, που μόνο τυπικά υφίσταται.
                  Μαθητές χωρίς να φοιτούν, τελειώνουν με άριστα την τελευταία τάξη της 12ετούς εκπαίδευσης τους και – πρωτοφανώς και πρωτοτύπως- εισάγονται στο πανεπιστήμιο, χωρίς να έχουν δώσει τις απολυτήριες εξετάσεις.
                   Και το εκπληκτικότερο όλων είναι η διακηρυχθείσα μεταφορά σχολών από πόλη σε πόλη , διαρκούσης της περιόδου εκπαίδευσης φοιτητών, που θα αναγκασθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μετακομίσουν σε άλλες φιλοκυβερνητικές πόλεις, δαπανώντας χρήματα που δεν έχουν.
                     Και αφού-μετά κόπων και βασάνων- γίνουν επιστήμονες οι φοιτητές , αναχωρούν σε χώρες του εξωτερικού, επειδή η αθρόα εισαγωγή τους στα πανεπιστήμια δεν προδικάζει την επαγγελματική τους αποκατάσταση, ούτε δέσμευση από το κράτος υπάρχει για παροχη εργασίας στην ημεδαπή και υποχρέωση των Ελλήνων επιστημόνων για παραμονή στην Ελλάδα και εργασία για κάποια χρόνια
                     Και το πρόβλημα εξακολουθεί να διαιωνίζεται.-.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου