Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 ΑΡΘΡΟ  ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ   ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ

 ΝΟΜΙΚΟΥ-ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ

 τ. ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

                 Με  την οικονομική κρίση να εξασθενεί όλο και περισσότερους  και  να εξελίσσεται προοδευτικά σε ανίατη-δίκην  θανατηφόρου επιδημίας- οι πολιτικοί και πολιτειακοί άρχοντες απανταχού της οικουμένης  συναγωνίζονται στην λήψη σκληρών και επώδυνων μέτρων σε βάρος των λαών τους.

                 Λαούς που οι ίδιοι έχουν ορκισθεί ότι θα υπηρετούν με αφοσίωση, θα καθιστούν εύκολη την επιβίωσή του, θα κάνουν ευχάριστη την καθημερινότητά του.

                 Ασφαλώς η αναλγησία που τους διακατέχει δεν τους δίνει την δυνατότητα να διαπιστώσουν, πολλώ δε μάλλον να θεραπεύσουν  η ακόμη και να παρηγορήσουν τους τρομοκρατημένους πολίτες τους.

                 Έτσι σαν ουράνιο τόξο, μετά από σφοδρή καταιγίδα, δέχθηκε ο κόσμος την παραίτηση της Κυβέρνησης της γείτονος Βουλγαρίας, που μη μπορώντας και η ίδια να  αντέξει τα  δυσβάσταχτα μέτρα σε βάρος του λαού της αναγκάσθηκε να  τραπεί σε άτακτη φυγή.

                  Μια πράξη ύψιστης συνειδητοποίησης των καταστάσεων και των συνθηκών που βιώνουν οι λαοί, ένα παράδειγμα βέβαιης υιοθέτησης από τους ηγετίσκους-τυραννίσκους όλου του κόσμου που η ηδονή που νοιώθουν από τα επαχθή μέτρα εναντίον των πολιτών τους απογειώνεται στο ζενίθ.

                  Οι  επιλογές που πρέπει να έχουν οι πολιτικοί σε σχέση με τον λαό τους είναι μόνο δύο[2].

                 Η πρώτη είναι η  επιτυχία  ύπαρξης  δικαιοσύνης, ισότητας, ελευθερίας στους πολίτες, η ικανοποίηση  στοιχειωδών αναγκών τους και η συνεχής βελτίωση του βιοτικού επιπέδου τους.

                 Η δεύτερη –σε περίπτωση αποτυχίας της πρώτης- είναι η θαρραλέα παραίτηση με ειλικρινή δήλωση περί αδυναμίας  εξασφάλισης της ευημερίας του λαού.

                Στην Ελλάδα εφαρμόζεται δυστυχώς ένα ημικαπιταλιστικοσοσιαλιστικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, με συνεχή μέτρα που παίρνονται σε βάρος όλων μας – των Κυβερνώντων όμως συντετριμμένων-, των αμφισβητήσεων εγειρομένων από τους δύο, έναν η ακόμη και τρεις της αναποτελεσματικής και πρωτότυπης τριανδρίας.

                Με αυτά λοιπόν τα δεδομένα αναζητείται ελπίς.

               Ας συναισθανθούν οι  πολιτικοί-πράγμα δύσκολο- τις συνέπειες της πολιτικής τους και ας μας εγκαταλείψουν ένδοξα, αφήνοντάς μας με την πικρή ανάμνησή τους.-