ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΔΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΙΕΣ

του Ευάγγελου  Ραφτόπουλου

            Η έλευση του νέου χρόνου μας επιφυλάσσει  ίσως τη πιο σκληρή μονομαχία των τελευταίων σαράντα ετών, μια μονομαχία του παλιού με το καινούργιο , του φθαρμένου με το άγνωστο, του αποτυχημένου με το συγκεχυμένο, του τελειωμένου με τα πολλά υποσχόμενο, σε μια πολιτική αρένα, με θανατηφόρα κτυπήματα, με πισώπλατα μαχαιρώματα, με άναρθρες κραυγές, με ασυνήθιστες εκφράσεις, με ευθείες βολές.

            Ενώ οι ‘Ελληνες περιμένουμε-ίσως δικαιολογημένα- μια πολιτισμένη αντιπαλότητα, μια επιχειρηματολογία, μια ανακοίνωση μέτρων και στόχων, διαπιστώνουμε ότι ο οχετός ύβρεων ένθεν κακείθεν, η εκφορά των λόγων να προσομοιάζουν με εκφράσεις χούλιγκανς του ποδοσφαιρου, με συνθήματα μπράβων νυκτερινών κέντρων και λεξιλόγιο μελών συμμοριών.

            Με παρελθόν τουλάχιστον ισορροπημένο και πολιτισμένο των δύο άσπονδων εχθρών, του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι πεζοδρομιακές εκδηλώσεις, οι τσαμπουκάδες και οι μαγκιές δεν ταιριάζουν, δεν συμβαδίζουν με μορφωμένους  ηγέτες, γιατί ο μάγκας και ο τσαμπουκάς συνήθως έχει μπέσσα, παλληκαριά, ειλικρίνεια και ντομπροσύνη, χαρακτηριστικά γνωρίσματα που δεν φαίνεται να διαθέτουν οι σωτήρες μας.

            Ποιος μπορεί να εμπιστευθεί κόμματα που μας διέλυσαν, μας ποδοπάτησαν, μας οδήγησαν στο χάος, ποιος μπορεί να υποστηρίξει κόμμα με τόσες συνιστώσες που η μία αντιμάχεται την άλλη, που το κάθε μέλος αμφισβητεί το άλλο, που η πολυσυλλεκτικότητα δεν πείθει;

            Ποιος θα αποφασίσει να ψηφίσει κόμματα που είναι δίγλωσσα, αυτοαναιρούμενα, υποταγμένα, αναποφάσιστα ;

            Μήπως είναι η καλλίτερη επιλογή, η νέα κυβέρνηση να αποτελείται από βουλευτές όλων των κομμάτων-πλην των ακραίων- για να γίνει ίσως μια προσπάθεια εξόδου από τη κρίση, επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και δημιουργίας κάποιων ελπίδων για τον δύσμοιρο Ελληνικό λαό;

            Από τη στιγμή που σκοπός όλων είναι η σωτηρία μας, ας μετουσιώσουν σε πράξη τις προθέσεις τους, εξάλλου το πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν αποδεικνύουν ότι οι συνεργασίες με ίσους όρους και συγκεκριμένες δεσμεύσεις επιτυγχάνουν.-