Η παρακμή του οικονομικού και πολιτικού συστήματος…

Είναι αναμφισβήτητο το γεγονός, ότι τα τελευταία χρόνια διανύουμε την  χρονική περίοδο όπου το οικονομικό και πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα βρίσκονται σε παρακμή. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε υφεσιακή κρίση και το ελληνικό πολιτικό σύστημα ανίκανο να τη διευθετήσει, εμφανίζει ως μόνη επιλογή σωτηρίας τη λύση η οποία προτείνεται αυτούσια από τους δανειστές. Διαχρονικά δυστυχώς  για τους πολίτες, η ελληνική ιστορία επαναλαμβάνεται.

Η παρακμή του οικονομικού συστήματος προήλθε από τις μακροχρόνιες επιλογές όλων των Ελληνικών Κυβερνήσεων, ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, οι οποίες οδήγησαν στη δημιουργία ενός υπερφίαλου δημοσίου τομέα, αλλά και σημαντικής ομάδας επιχειρήσεων, η οποία επιζούσε αποκλειστικά από την ανάθεση έργων, χρηματοδοτουμένων από το Δημόσιο. Η έλλειψη μεταρρυθμίσεων και εθνικού σχεδιασμού ήταν το φυσικό  επακόλουθο μιας πορείας η οποία εξυπηρετούσε κυρίως ατομικά και κομματικά συμφέροντα.

Το πολιτικό σύστημα ανέκαθεν χρησιμοποιούσε τον δημόσιο τομέα της οικονομίας για την τακτοποίηση των κομματικών και λοιπών του υποχρεώσεων. Οι σχέσεις διαπλοκής ήταν και εξακολουθούν να είναι πολύ ισχυρές. ‘Όλα τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα την δημιουργία κλίματος αγανάκτησης μεταξύ των πολιτών, το οποίο οδήγησε  στην κατάρρευση του δικομματισμού και στην εμφάνιση νέων πολιτικών δυνάμεων.

Η εφαρμοζόμενη συνταγή με την ακραία λιτότητα στις κοινωνικές, μισθολογικές και συνταξιοδοτικές δαπάνες, συνδυαζόμενη με την υπερφορολόγηση και τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές έχει οδηγήσει την οικονομία σε σπιράλ ύφεσης. Συνέπειες των παραπάνω η υψηλή ανεργία, το λουκέτο επιχειρήσεων, η εσωστρέφεια  και η φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του ελληνικού λαού. Η ελληνική κοινωνία είναι ένα καζάνι που σιγοβράζει μεν, αλλά και παράλληλα είναι σε θέση να αποτινάξει το «καπάκι» της.

Το πολιτικό σύστημα ουσιαστικά εμφανίζεται να βρίσκεται εμπλεκόμενο σε δύο κόσμους. Σε αυτόν της ουτοπίας και στον άλλον της σκληρής πραγματικότητας. Τα διάφορα πολιτικά κόμματα προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα  σε αυτούς είτε προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση. Είναι γνωστό σε όλους τους πολιτικούς ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική είναι ατέρμονη και χωρίς καμία προοπτική, αλλά την εφαρμόζουν αφενός γιατί ελπίζουν σε ένα θαύμα και αφετέρου για την βουλευτική τους ιδιότητα και ότι αυτό συνεπάγεται.

Η παρακμή του οικονομικού και πολιτικού συστήματος της χώρας είναι πλέον ορατή σε όλους τους τομείς. Το οικονομικό περιβάλλον καταρρέει επιχειρήσεις και στελέχη  κυρίως οι εξειδικευμένοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα ενώ οι λιγοστές επενδύσεις στηρίζονται κυρίως στις αποκρατικοποιήσεις. Στο πολιτικό περιβάλλον « οι πολιτικοί» αγωνιώντας για το μέλλον τους, έχουν παραδώσει την εθνική κυριαρχία και τον δημόσιο αλλά και ιδιωτικό πλούτο της χώρας στους δανειστές, εξαντλούμενοι σε γελοίες κοκορομαχίες στα διάφορα MME.

Οι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να δώσουν οι ίδιοι την απάντηση για το τι θέλουν. Πως θα γίνει αυτό; Απλά ας παραφράσουμε τη γνωστή φράση του Τζον Κένεντι «Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει για σένα και την πατρίδα σου το πολιτικό σύστημα. Ρώτησε και μάθε τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου και ποιες είναι οι πραγματικές επιλογές σου».