Υπερφορολόγηση ή υποφορολόγηση

«Όταν ευημερούν οι αριθμοί, οι άνθρωποι δυστυχούν», έκφραση  η οποία αποδίδεται στον αείμνηστο Γεώργιο Παπανδρέου τον Α’. Στην περίπτωσή της χώρας μας  ούτε οι αριθμοί ….  είναι δυνατόν να ευημερήσουν, ούτε βεβαίως και οι άνθρωποι.

Ο Υπουργός Οικονομικών υποστήριξε πρόσφατα στη Βουλή ότι «οι φόροι στην Ελλάδα ανήλθαν στο 22,8% του ΑΕΠ, όταν στην ευρωζώνη είναι 25,7%», επομένως η διαφορά των τριών μονάδων δείχνει ότι δεν υπάρχει υπερφορολόγηση.

Το ίδιο προκύπτει αν συγκριθεί το φορολογικό βάρος της ελληνικής οικονομίας, το οποίο εκτιμάται στο 36% του ΑΕΠ  για το 2013 από 32,6% το 2009, με τους αντίστοιχους μέσους όρους στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε. των 27.Η μέση φορολογική επιβάρυνση στην ευρωζώνη ανέρχεται στο 42% του ΑΕΠ το 2013 έναντι 40% το 2009.

Ας εξετάσουμε  όμως, μερικά αριθμητικά δεδομένα φόρων τα οποία δείχνουν το αντίθετο. Οι εισπράξεις κρατικού προϋπολογισμού από φόρους στην περιουσία ήταν το 2009: 526 εκατ., το 2010: 487 εκατ., το 2011: 1,172 δις, το 2012: 2,857 δις, το 2013 (εκτίμηση): 2,784 δις και το 2014 (πρόβλεψη): 3,937 δις. Αν υπολογίσουμε το ποσοστό φθάνει το 748%!!!

Επίσης επιπλέον φόρους ύψους 2,2 δισ. ευρώ φέρνει το 2014 στις επιχειρήσεις. Τα νομικά πρόσωπα θα κληθούν το επόμενο έτος να πληρώσουν στην εφορία 3,89 δισ. ευρώ από 1,64 δισ. ευρώ φέτος. Η θεαματική αύξηση κατά 137,2% των εσόδων τα οποία προβλέπεται να εισπραχθούν το 2014 προέρχεται από τη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων. 

Τέλος τα φυσικά πρόσωπα θα απολέσουν σχεδόν όλες οι φοροαπαλλαγές και τις εκπτώσεις φόρου  για τα εισοδήματα που θα δηλώσουν με τις φορολογικές δηλώσεις του 2014. Για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, θα εξακολουθούν να ισχύουν μόνο οι διατάξεις που προβλέπουν την έκπτωση ποσοστού έως 10%  επί συγκεκριμένων δαπανών.

Μηδενικό ύψος αφορολόγητου ποσού έχουν εννέα (9) χώρες, από τις χώρες αυτές, μόνον όμως οι τέσσερις (4) έχουν απόλυτα μηδενικό ύψος αφού οι υπόλοιπες έχουν θεσπίσει κάποιου είδους “έκπτωσης φόρου” (tax credit) για κάθε φορολογούμενο. Η Φινλανδία κατέχει το μεγαλύτερο αφορολόγητο ποσό, ύψους € 16.100 στην εθνική της φορολογία.

Τελικά πρέπει να το κατανοήσουμε αυτό το οποίο πραγματικά συμβαίνει. Είναι εντελώς διαφορετική  η αύξηση  των φορολογικών εσόδων όταν η οικονομία αναπτύσσεται με υψηλούς ρυθμούς κι άλλη όταν γνωρίζει συρρίκνωση-ρεκόρ της τάξης του 25%.Επίσης τα φορολογικά έσοδα στις άλλες χώρες της ευρωζώνης επιστρέφονται στους πολίτες οι οποίοι απολαμβάνουν καλύτερα αγαθά και υπηρεσίες από το Κράτος.

Συμπερασματικά στη χώρα μας έχουμε αύξηση των φορολογικών εξόδων, με ταυτόχρονη υποβάθμιση  των παρεχομένων αγαθά και υπηρεσιών από το δημόσιο τομέα. Ο Υπουργός μπορεί να δικαιώνεται για τους αριθμούς, αδικεί όμως τους Έλληνες πολίτες το βιοτικό επίπεδο των οποίων συνεχώς συρρικνώνεται. Με αυτό τον τρόπο επαληθεύεται η ρήση του Γ. Παπανδρέου του Α’, η ιστορία επαναλαμβάνεται.