Η υπογραφή από την Ελληνική Κυβέρνηση του Μνημονίου τον Μάιο του 2010 ουσιαστικά σηματοδότησε και την πτώχευση μιας χώρας ανίκανης να ικανοποιήσει πλέον τα λειτουργικά της έξοδα, αλλά και τους δανειστές της. Αν κάποιος παρατηρήσει επίσης τα γεγονότα από την ένταξη της χώρας μας στην Ευρωζώνη μέχρι σήμερα, θα διαπιστώσει τη συνεχή καθοδική πορεία της στους οικονομικούς δείκτες σχεδόν όλων των τομέων της παραγωγικής ζωής.
Σήμερα οι παράμετροι των εξελίξεων για την τυπική πορεία της χώρας μας, ως προς το πώς θα πτωχεύσουμε, βρίσκονται στα χέρια των ευρωπαίων ηγετών και ιδιαίτερα στην απόφαση που θα ληφθεί για την διευθέτηση του ελληνικού χρέους. Η επιλογή του ύψους του ποσοστού του «κουρέματος» είναι καθοριστικό για το μέλλον της χώρας και για το χρόνο που θα απαιτηθεί να ορθοποδήσει οικονομικά και να επανέλθει στις διεθνείς αγορές χρήματος.
Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα της χώρας έχει απολέσει κάθε εμπιστοσύνη στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών με αποτέλεσμα η κάθε λύση, αλλά και οικονομική βοήθεια να δίδεται με εξαιρετικά επώδυνους όρους. Το μείζον όμως πολιτικό θέμα είναι με πρόσχημα την ευρωπαϊκή δημοσιοοικονομική σταθερότητα και των έλεγχο του προϋπολογισμού, να απαιτείται η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας.
Αυτό είναι ένα εθνικό ζήτημα που απαιτεί την διαχείρισή του από το σύνολο του πολιτικού κόσμου ή έστω από τα δύο πολιτικά κόμματα εξουσίας. Η Ελλάδα πρέπει να απαντήσει στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής με μια ενιαία ισχυρή φωνή και να εκπέμψει ένα ισχυρό μήνυμα αποφασιστικότητας σε μια εξαιρετικά δύσκολη και κρίσιμη διαπραγμάτευση για το μέλλον του λαού της.
Ο Ελληνικός λαός πρέπει να αφυπνιστεί και να κατανοήσει πλήρως ότι η οικονομική τραγωδία την οποία βιώνει η χώρα και οι περισσότεροι πολίτες έχει αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα. Ακόμη και με άμεση επιτυχία των μέτρων που έχουν ληφθεί ή πρόκειται να ληφθούν μελλοντικά, θα απαιτηθεί μια δεκαετία προσπαθειών για να επανέλθουμε σε ικανοποιητικό οικονομικό επίπεδο ως χώρα και ως νοικοκυριά.
Όλος ο πολιτικός κόσμος, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, οι συνδικαλιστές και γενικά οι εκπρόσωποι του λαού σε κάθε επίπεδο πρέπει να κατανοήσουν ότι δυστυχώς δεν φθάσαμε στο «πάτο» του βαρελιού. Αυτά που συμβαίνουν είναι τραγικά. αλλά δεν είναι τα χειρότερα μπροστά σε όσα μπορούν να συμβούν στη χώρα και τους Έλληνες όπως η αποπομπή μας από την Ευρωζώνη. Και να κάποιοι την ευαγγελίζονται, ας δουν τι έχει συμβεί διαχρονικά στις χώρες που έχουν «πτωχεύσει» χωρίς να διαθέτουν εθνικές πηγές παραγωγής.
Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία αυτοί που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες αυτού του λαού να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να απαντήσουν στους Ευρωπαίους άμεσα με μια ενιαία φωνή και στόχο. Διαφορετικά ο σύνδικος της πτώχευσης θα διαβεί το κατώφλι της χώρας μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου