Άλλο ένα Σαββατοκύριακο αγωνίας πλησιάζει στο τέλος του και άλλη μια εβδομάδα αβεβαιότητας ξεκινά μετά την συνάντηση των Ευρωπαίων Υπουργών Οικονομικών, παρά το γεγονός ότι η έκτη δόση θα μας δοθεί τελικά. Η Σύνοδος Κορυφής την Κυριακή ή μάλλον πιθανότερα την Τετάρτη, θα αποφασίσει για μας χωρίς εμάς για το «κούρεμα» του χρέους και αν θα οδηγηθούμε τελικά στο τυπικό γεγονός της «πτώχευσης» ελεγχόμενης ή όχι. Η Ελλάδα, πιεζόμενη από τα κράτη-μέλη της ΕΕ και δανειστές της, αναγκάστηκε να λάβει δημοσιονομικά μέτρα τα οποία τελικά επηρεάζουν άμεσα τους νέους, τους άνεργους, τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και βυθίζουν εν τέλει στην απόγνωση και την απελπισία το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού της χώρας.
Το μήνυμα από τις πλούσιες χώρες, δανειστές μας, είναι σαφές αυτή τη φορά. Οι χώρες – παραβάτες θα πρέπει να κάνουν « πολυετείς προσπάθειες για να πετύχουν δημοσιονομική προσαρμογή, να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό τους, να πετύχουν πρωτογενή πλεονάσματα, να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και να είναι έτοιμες για την τιμωρία και για έναν επίτροπο να τις ελέγχει αν δεν συμμορφωθούν». Ασκείται δε ιδιαίτερη πίεση αυτό να περάσει μέσα από την τροποποίηση των Συνθηκών της ΕΕ. Αλλά και οι πλούσιες χώρες-δανειστές παράλληλα θα πρέπει να περιορίσουν «τις δημοσιονομικές δαπάνες, να δεσμευτούν με ένα όριο χρέους στο Σύνταγμά τους, να διατηρήσουν σε χαμηλά επίπεδα τους μισθούς και να φροντίσουν να επιτύχουν αξιοπρεπείς ρυθμούς ανάπτυξης».
Στην πράξη όλα αυτά επηρεάζουν άμεσα τη ζωή εκατομμυρίων οικογενειών οι οποίες ανήκαν στη μεσαία εισοδηματική τάξη, είχαν μια ασφαλή εργασία ή εγγυημένη σύνταξη, ήταν ιδιοκτήτες ακινήτων και κινητών, είχαν τακτοποιήσει τις δανειακές υποχρεώσεις τους, και με πανεπιστημιακή μόρφωση ή αυξημένη επαγγελματική εμπειρία. Όλα αυτά τα άτομα θα διαπιστώσουν σύντομα, αν δεν τους έχει ήδη συμβεί, τη ζωή τους να βουλιάζει από τη μείωση των αποδοχών τους, από την υψηλή φορολόγηση και από την απαξίωση των περιουσιακών τους στοιχείων.
Την τελευταία διετία το επίπεδο διαβίωσης έχει αλλάξει για τους Έλληνες, αλλά και πολλούς Ευρωπαίους, ασχέτως αν αυτοί κατοικούν στον πλούσιο Βορρά, τον φτωχό και άσωτο Νότο ή στη νεοφώτιστη στο καπιταλιστικό σύστημα Ανατολική Ευρώπη. Δυστυχώς κάθε Σύνοδος Κορυφής ,στο όνομα της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας, καταργεί τα δικαιώματα και κατακτήσεις που είχαν αποκτηθεί από τους εργαζόμενους με αγώνες σε βάθος δεκαετιών τον προηγούμενο αιώνα. Αυτό στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα έντονο στο σύνολο της κοινωνίας γιατί συνδέεται με ένα αδύναμο, ασταθές , ανοργάνωτο και «άπορο» κοινωνικό κράτος.
Το επίπεδο μεταξύ υψηλών και χαμηλών εισοδημάτων στην Ευρώπη, αλλά ιδιαίτερα στη Ελλάδα, διευρύνεται συνεχώς μετά από τα νέα μέτρα που λαμβάνονται στις Συνόδους Κορυφής για το σύνολο της ΕΕ ή αποκλειστικά στη χώρας μας με παρότρυνση της τρόικας για να ικανοποιηθούν οι δανειστές μας. Οι συνεχείς μειώσεις των εισοδημάτων, την τελευταία διετία, συμπιέζουν με επώδυνο τρόπο τη μεσαία κοινωνική τάξη, η οποία αποτελούσε και αποτελεί το στυλοβάτη της ελληνικής οικονομίας, και την ωθούν προς τα κατώτερα εισοδηματικά επίπεδα με απρόβλεπτες κοινωνικές συνέπειες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου