Η διαπραγμάτευση δεν εξαντλείται στην οικονομία…

Η Κυβέρνηση έχει πετύχει σιωπηρά από τους δανειστές μας την επιμήκυνση του χρόνου διαπραγμάτευσης για το οικονομικό πακέτο των 11,5 δις ευρώ μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου. Οι Υπουργοί φαίνεται να προσπαθούν να περικόψουν δαπάνες, αλλά τελικά το συνολικό ποσό των περικοπών για να συγκεντρωθεί θα απαιτήσει ξανά γενναίες θυσίες από όλους τους Έλληνες. Η χώρα θα ξαναβρεθεί σε ένα καινούργιο φαύλο κύκλο ύφεσης, ο οποίος θα μειώσει περαιτέρω το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών και πιθανόν να οδηγήσει σε διατάραξη του κοινωνικού ιστού με ολέθριες συνέπειες.

Οι εκτιμήσεις των οικονομικών κύκλων σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο (ΔΝΤ) είναι ότι τα μέτρα δεν πρόκειται να αποδώσουν και θα απαιτηθεί νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο. Η Ελληνική Κυβέρνηση ίσως καταφέρει να αποτυπώσει τα οικονομικά μέτρα σε συμφωνία με τους δανειστές μας, αλλά είναι σαφές σε όλους ότι η απόδοσή τους θα είναι προβληματική έως αδύνατη λόγω της μεγάλης ύφεσης, της ανεργίας αλλά και της υπερφορολόγησης των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι τελικά θα αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις πάσης φύσεως υποχρεώσεις των. Αλλά η μεγάλη ύφεση δεν είναι το μοναδικό επιχείρημα, το οποίο διαθέτει σήμερα η πολιτική ηγεσία στην πορεία της διαπραγμάτευσης.

Όλοι έχουν πλέον αντιληφθεί ότι το θέμα έχει παύσει από πολύ καιρό να είναι οικονομικό, διότι είναι προφανές ότι η συνέχιση του προγράμματος ανακυκλώνει την ύφεση και διογκώνει το χρέος. Η μόνη σκοπιμότητα συνέχισής του από την Ελλάδα, είναι απλά η επιμήκυνση της χρονικής παραμονής μας στην Ευρωζώνη, ώστε να συμπεριληφθούμε σε κοινή λύση πακέτο στην οποία πιθανώς να καταλήξει η ηγεσία της Ευρωζώνης τους προσεχείς μήνες, για τις χώρες μέλη της με υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα. Το θέμα των δημοσιονομικών ελλειμμάτων στην Ευρωζώνη  έπαυσε να είναι μόνο οικονομικό, αλλά είναι συστημικό και έχει μετατραπεί σε πρωτίστως σε πολιτικό, ώστε πλέον οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες να έχουν τη ευθύνη των αποφάσεων για το μέλλον της Ευρώπης και της πορείας της παγκόσμιας οικονομίας γενικότερα.

Η Ελλάδα διαθέτει στην ατζέντα της και άλλα διαπραγματευτικά στοιχεία εκτός από την ύφεση. Η γεωπολιτική θέση της χώρας είναι σημαντική για τα Βαλκάνια αλλά και  στην Ανατολική Μεσόγειο ιδιαίτερα με την κρίση στη Συρία. Η όποια κατάρρευση της Ελλάδας θα συμπαρασύρει τις Βαλκανικές χώρες στις οποίες έχει επενδύσει κυρίως το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, ενώ δεν παραβλέπεται και το γεγονός της αμερικανο-ρωσικής αντιπαράθεσης στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου όπου η χώρα μας κατέχει κομβικό ρόλο. Αν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν το έχουν αντιληφθεί οφείλει η Κυβέρνηση να τους το υπενθυμίσει. Η χώρα έχει δυνατότητες διαπραγμάτευσης και σε πολιτικό επίπεδο και η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να τις χρησιμοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και αν ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί νομίζουν ότι έξοδος της Ελλάδος από την Ευρωζώνη είναι μια διαχειρίσιμη οικονομική υπόθεση, τότε ας το τολμήσουν, για να διαπιστώσουν άμεσα το μέγεθος της ανεξέλεγκτης κατάστασης η οποία θα προκύψει όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες και πιθανότατα για όλη την υφήλιο. Και τότε θα δούμε πως θα διαχειριστούν τον πανικό!