Η Ελλάδα στις Συμπληγάδες Πέτρες…

Πολλά λέγονται το τελευταίο χρονικό διάστημα για την τύχη της Ελλάδας εντός ή εκτός της Ευρωζώνης. Οι επίδοξοι προφήτες προέρχονται κυρίως από τις διεθνείς Αγορές (γκουρού, επιχειρηματίες, ερευνητές) αλλά και από τη διεθνή (κυρίως ευρωπαϊκή) και εθνική Πολιτική Ελίτ,  η οποία θα αποφασίσει άμεσα ή έμμεσα για τις τύχες αυτού του τόπου και του λαού του. Οι Αγορές όπως είναι γνωστό, κινούνται με ένα και μοναδικό κριτήριο το «κέρδος» και οι πολιτικοί με ένα επίσης μοναδικό κριτήριο τη «διατήρησή τους στην εξουσία».

Η υψηλή κερδοφορία των πολυεθνικών επιχειρήσεων στηρίζεται στη διατήρηση των υψηλών τιμών οι οποίες σε συνδυασμό με τα χαμηλά επιτόκια δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες. Οι Αγορές και οι Πολυεθνικές επιχειρήσεις ακολουθούν το προαναφερόμενο  σχέδιο στην Ελλάδα αλλά έχουν προεξοφλήσει και τη χειρότερη εξέλιξη, η οποία συνίσταται στο σενάριο της ολοσχερούς  χρεοκοπίας και της επιστροφής στη δραχμή. Όμως η άρχουσα Ελληνική πολιτική ελίτ είναι εκείνη η οποία μαζί με την αντίστοιχη Ευρωπαϊκή θα πρέπει να διευκρινίσει, με καθαρά πολιτικό τρόπο απόφασης, αν το μέλλον της χώρας είναι εντός ή εκτός ευρώ.

Η επιχειρούμενη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας δημιουργεί ερωτηματικά σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της. Είναι αναμφισβήτητο ότι ο δημόσιος τομέας στη χώρα θα έπρεπε να υποστεί εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις για να γίνει αποτελεσματικός. Αυτές έχουν υπαχθεί σε προγράμματα διαθρωτικής προσαρμογής μέσα στα πλαίσια των δύο διεθνών συμβάσεων (μνημονίων) τις οποίες υπέγραψε η Ελληνική Κυβέρνηση με τους δανειστές μας. Η κατεύθυνση όμως των μεταρρυθμίσεων αυτών τελικά υποτάχτηκε στο ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης του Ευρώ και του κατευνασμού των Αγορών, αντί στο να αποτελέσει το βασικό βραχίονα ανάπτυξης της Ελλάδας.

Η ελληνική κοινωνία αποδέχθηκε στωικά μέχρι σήμερα, τις μειώσεις εισοδημάτων, την τεράστια αύξηση της φορολογίας και τη μείωση των όποιων παροχών του «κοινωνικού κράτους». Ο Έλληνας πολίτης, όπως όλοι οι πολίτες σε όλες τις χώρες του κόσμου κρίνει και αποφασίζει ανάλογα με το επίπεδο διαβίωσής του, τις δυνατότητες απασχόλησης και τις διαφαινόμενες μελλοντικές προοπτικές του. Η απαίτηση της αποδοχής θυσιών χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα και προοπτική, με μόνο όφελος την παραμονή στο ευρώ, αναμένεται να επιφέρει ανεξέλεγκτες «κοινωνικές αντιδράσεις», με αδιευκρίνιστο τελικό αποτέλεσμα.

Όσο το μέλλον της χώρας δεν ξεκαθαρίζεται η οικονομία της θα εξακολουθεί να βρίσκεται σε τροχιά ύφεσης, εφόσον κανείς δεν επενδύει και δεν διακινδυνεύει επενδύσεις σε μια χώρα με αβέβαιο «αύριο». Η αναμενόμενη ανάπτυξη με αύξηση των εισοδημάτων , των θέσεων εργασίας και την κοινωνική ευημερία θα παραμείνει άπιαστο όνειρο. Η Ελλάδα οφείλει να διαβεί από τις συμπληγάδες πέτρες οι οποίες είναι, αφενός οι αποφάσεις των Ευρωπαίων εταίρων μας, με σαφή διατύπωση παραμονής της χώρας στο ευρώ και των προοπτικών οικονομικής ανάπτυξης και αφετέρου οι αντιστάσεις τις οποίες συναντούν οι μεταρρυθμίσεις για την αναδημιουργία του κράτους και τον εξευρωπαϊσμό της ελληνικής οικονομίας.