Ο λαβύρινθος των φόρων και η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα…

Αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και πιθανόν η χώρα να διεκδικεί το βραβείο Γκίνες όταν σε διάστημα  περίπου δυόμιση ετών έχουν ψηφισθεί  23 νομοσχέδια, με 248 περίπου αλλαγές στο φορολογικό σύστημα. Επίσης χρειάστηκαν 112 υπουργικές αποφάσεις και 138 ερμηνευτικές εγκύκλιοι για να γίνει κατανοητό το ακατανόητο.. Διότι απλά αρκετές εξ αυτών τροποποιούν προηγούμενες ή παραμένουν ανενεργές λόγω των συνεχών αλλαγών των νόμων στην είσπραξη των φόρων.

Το πολύπλοκο, δυσνόητο και ευμετάβλητο ελληνικό φορολογικό σύστημα, αφενός δημιουργεί προβλήματα στους πολίτες και αφετέρου δε βοηθά την προσέλκυση επενδύσεων. Η συνεχής μεταβολή των νόμων σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό και την πολυπλοκότητα τους συντελεί στη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, την τριβή έως και την αγανάκτηση των φορολογουμένων πολιτών με τις δημόσιες υπηρεσίες και τελικώς δεν αποφεύγει αλλά ενισχύει τη φοροδιαφυγή. Η υπόσχεση της νέας Κυβέρνησης για ένα σταθερό φορολογικό σύστημα με χρονικό ορίζοντα δεκαετίας αναμένεται να αποδειχτεί στην πράξη

.

Η φοροδιαφυγή παραμένει ασύλληπτη, το μέτρο των αποδείξεων δεν εφαρμόστηκε σωστά με αποτέλεσμα τελικά μετά από δύο αλλαγές να γίνει αίτιο για πληρωμή «πέναλτι» φόρου. Τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες, αυτοκίνητα, σκάφη αναψυχής και πισίνες αυξήθηκαν κατά 200% για να «συλληφθούν» οι δηλώνοντες αντίστοιχα χαμηλά εισοδήματα. Τελικά όμως όσοι φοροδιαφεύγουν εξακολουθούν να μην πληρώνουν φόρους, γιατί έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν φοροτεχνικούς οι οποίοι και τους συμβουλεύουν. Έτσι  βρέθηκαν ακίνητα σε off shore εταιρίες και αυτοκίνητα υψηλού κυβισμού με πινακίδες κυκλοφορίας άλλων κρατών.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα των 30μηνών επιβλήθηκαν από τη φορολογική αρχή απανωτές έκτατες εισφορές για ακίνητα άνω των 400.000 €, εισοδήματα άνω των 12.000 €, αυτοκίνητα άνω των 2000 κ.ε., για σκάφη αναψυχής άνω των 6 μ., για πισίνες, σε επιχειρήσεις, σε επιτηδευματίες. Όλα αυτά έχουν ανατρέψει πλήρως τους προϋπολογισμούς επιχειρήσεων, αλλά και τους αντίστοιχους προγραμματισμούς των νοικοκυριών. Η αδυναμία των πολιτών να ανταπεξέλθουν είναι δεδομένη και αυτό αποδεικνύεται από την αύξηση των «λουκέτων» στην αγορά και της ανεργίας.

Η συνταγή για τη «σύλληψη» της φοροδιαφυγής είναι γνωστή και χιλιοειπωμένη, αλλά οι αρμόδιοι κωφεύουν. Απαιτείται καθολικό «πόθεν έσχες» από το 1974 και εντεύθεν. Με τον τρόπο αυτό οι φοροφυγάδες θα ανακαλυφθούν, το πολιτικό σύστημα θα αυτοκαθαριστεί από το σάπιο κομμάτι του και οι πολίτες θα νοιώσουν την αίσθηση της δικαιοσύνης. Η Κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα και την ευκαιρία να το νομοθετήσει μαζί με το αναμενόμενο «περιουσιολόγιο», ώστε μαζί με την είσπραξη φόρων να επιτύχει και τη «σύλληψη» φοροφυγάδων.