Η μη τήρηση των νόμων στη σύγχρονη Ελλάδα…

Σήμερα στην Ελλάδα η μη τήρηση των νόμων αποτελεί ένα είδος κατορθώματος. Ο κάθε νεοέλληνας αθετεί την τήρηση των νόμων στην καθημερινότητά του, αυτές οι πολλές αλλά και ποικίλες παραβάσεις των νόμων αναγράφονται  στις εφημερίδες και παρουσιάζονται καθημερινά στα διάφορα ΜΜΕ. Παραβάσεις του ΚΟΚ, παράνομη δόμηση, φοροδιαφυγή, ανασφάλιστη εργασία, καταπατήσεις δημόσιας γης, μεταθέσεις υμετέρων, φακελάκια, δωροδοκίες, παράνομες συντάξεις ή επιδόματα και άλλα συνθέτουν το πάζλ της παρανομίας. Αλλά αυτά πολλές φορές φαντάζουν μικρά εμπρός στα τεράστια ποσά τα οποία αποκτήθηκαν με άγνωστο και αδιαφανή τρόπο.

Οι νεοέλληνες έμαθαν να θεωρούν αρκετές από αυτές τις παράνομες πράξεις ως μέρος της ζωή στους και να θεωρούν ότι βρίσκονται στα όρια του νόμου ή ότι κανείς δεν πρόκειται ποτέ να τους τιμωρήσει. Αντίθετα με το παράδειγμα του Σωκράτη ο οποίος πριν 2500 χρόνια ήπιε το κώνειο διδάσκοντας στους μαθητές του και στους Αθηναίους την αξία της τήρησης των νόμων. Σήμερα ένας οδηγός μπορεί να θεωρηθεί γραφικός  από τους άλλους γιατί τηρεί τα όρια ταχύτητας  και να υποστεί τον χλευασμό τους ιδιαίτερα εάν τους εμποδίζει να τα παραβούν. Βέβαια και η ατιμωρησία των πολιτικών  με σοβαρά παραπτώματα των νόμων έχει δημιουργήσει την αίσθηση ότι τίποτε νόμιμο δεν ισχύει  στη χώρα. Αρκετοί γνωρίζουν ότι θα τιμωρηθούν μελλοντικά με ποινές ή πρόστιμα δυσανάλογα με την τιμωρούμενη πράξη, όπως οι φοροφυγάδες.

Πρόσφατα η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ένα νόμο με τη μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών για την Ανώτατη Παιδεία. Ο νόμος αυτός προτού καν εφαρμοστεί θεωρήθηκε απαράδεκτος από τις πρυτανικές αρχές οι οποίες δεν τον εφήρμοσαν αλλά και εμπόδισαν ποικιλοτρόπως την όποια εφαρμογή του στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, δηλώνοντας παράλληλα ότι θα τον ακυρώσουν. Το ζήτημα δεν είναι αν ο νόμος ήταν κατάλληλος ή όχι και αν έπρεπε να γίνουν αλλαγές, αλλά αν οι αρχές της ελληνικής  πανεπιστημιακής κοινότητας οι οποίες διαμορφώνουν τους χαρακτήρες της αυριανής γενιάς δεν εφαρμόζουν ένα νόμο ο οποίος τους αφορά και πρωτοστατούν με όλες τους τις δυνάμεις και ιδιαιτέρως επικοινωνιακά για την κατάργησή του. Το πλέον όμως παράδοξο στην υπόθεση αυτή είναι, ότι η ίδια η Βουλή η οποία τον ψήφησε τον τροποποίησε  χωρίς να έχει σχεδόν εφαρμοστεί.

Αλήθεια τι μήνυμα στέλνει η πολιτική ελίτ αυτής της χώρας στο λαό της και ιδιαίτερα σε ημέρες οικονομικής κρίσης όπου τα πάντα ακόμη και οι ανθρώπινες αξίες διακυβεύονται. Πως θα τιθασεύσει μεγάλες κοινωνικές ομάδες οι οποίες θα αντιδράσουν στα μέτρα λιτότητας ή στην μεταβίβασή τους στον ιδιωτικό τομέα και με ποια δικαιολογία. Στα ΑΕΙ ήταν ίσως οι αναμενόμενες αντιδράσεις των φοιτητών αλλά τι θα συμβεί  με τις αντίστοιχες των ναυτικών ή των εργαζομένων σε ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΕΥΑΘ και στις λοιπές δημόσιες επιχειρήσεις οι οποίες διαχειρίζονται κοινωνικά αγαθά. Πως λοιπόν η άρχουσα πολιτική ελίτ αναμένει, ότι η τήρηση των νόμων θα αποτελέσει  κοινό δίδαγμα για τους πολίτες  όταν η ίδια απεμπολή την εφαρμογής τους ;

Η λύση την οποία όλοι και ιδιαίτερα οι πολιτική ελίτ θα πρέπει να αναζητεί υπάρχει στην εθνική μας κληρονομιά. Δεν πρέπει η σημερινή  κρίση με τις οικονομικές της συνέπειες  στα περισσότερα νοικοκυριά να αποτελέσει το άλλοθι για να χαθούν  οι αξίες και οι παραδόσεις μας. Όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά οφείλουμε να συμμετάσχουμε στην ανοικοδόμηση αυτής της χώρας και ας αρχίσουμε με πράξεις, όπως η  τήρηση των νόμων, οι οποίες στην πλειονότητά τους δεν έχουν οικονομικές επιπτώσεις. Η πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει το Σύνταγμα με την ισονομία, την ισότητα και την εφαρμογή των νόμων χωρίς παρεκκλίσεις για να μην αισθάνονται οι πολίτες αδικημένοι και αυτό δεν έχει ουδεμία σχέση με τα δημοσιονομικά μέτρα και την οικονομική κρίση. Μόνο με αυτό τον τρόπο οι Έλληνες θα αρχίσουν να διαπρέπουν και στην Ελλάδα, όπως εξακολουθούν να ξεχωρίζουν και να αναδεικνύονται στις ξένες χώρες.