ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ

         άρθρο του Ευάγγελου Ραφτόπουλου

            Δεν ήταν ασφαλώς δίκαιο να εξαιρεθεί το ποδόσφαιρο από τη κοινωνική κατρακύλα της χώρας, μια κατρακύλα που σαν χιονοστιβάδα έχει παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της, ένας κατήφορος απίστευτος, που ακυρώνει το πιο λαοφιλές άθλημα, το όπιο του λαού, το καταφύγιο εκτόνωσης χιλιάδων ανθρώπων.

            Οι άθλιες εκδηλώσεις μίσους και εκδίκησης, οι εγκληματικές ενέργειες σε βάρος διαιτητών-πρωταιτίων ίσως της διαφθοράς-, οι φόνοι απλών οπαδών, οι συναντήσεις οπαδών για αλληλοεπιθέσεις, οι εύνοιες ομάδων, οι υποβιβασμοί άλλων, τα στημένα ματς, οι κερδοσκοπίες από το στοίχημα, έχουν φτάσει στο απόγειο της αθλιότητας, εξευτελίζοντας το ταλαίπωρο προϊόν.

            Όμως, επειδή υπάρχουν και χειρότερα, οι τελευταίες αντιπαραθέσεις προέδρων προβεβλημένων ομάδων, δυναμιτίζουν ακόμη περισσότερο τα ερείπια του ποδοσφαιρικού οικοδομήματος, το αποσυνθέτουν, το εξαφανίζουν.

            Και κοντά σε όλα αυτά, η αγαπημένη των Ελλήνων, η εθνική ομάδα παραπαίει, από κακή επιλογή προπονητή, από έλλειψη ικανών ποδοσφαιριστών, από απουσία ενδιαφέροντος από τους πλούσια αμειβόμενους παίκτες, από  ανικανότητα των καβαλάρηδων της εξουσίας της ΕΠΟ.

            Ο γαντζωμένος στη καρέκλα του προέδρου της ΕΠΟ Σαρρής ανέλαβε την ευθύνη της επιλογής του Ιταλού προπονητή Ρανιέρι, χωρίς όμως να δέχεται και τις συνέπειες των πράξεών του.

            Η προαναγγελθείσα διακοπή του πρωταθλήματος μόνο σαν ανέκδοτο ακούγεται, γιατί τα συμφέροντα είναι πολλά, οι Σωτηρακόπουλοι θα έχουν μεγάλες απώλειες, οι εκδότες το ίδιο, ο ΟΠΑΠ θα απολέσει τεράστια κέρδη, οι ομάδες χάνουν τη φόρμα τους, οι οπαδοί δεν θα πάρουν τη δόση τους, οπότε τίποτε δεν σώζει τη κατάσταση.

            Μήπως όμως η διακοπή πρέπει να είναι τουλάχιστον ετήσια, για να συνέλθουν οι πρωτεργάτες, γιατί ήδη άλωσαν και τον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης και συνεχίζουν ακάθεκτοι και για άλλα οχυρά;