H AΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

 του Ευάγγελου Ραφτόπουλου

            Ένα μυστήριο για δυνατούς ντετέκτιβς ανακύπτει στην Ελληνική πραγματικότητα, ένα πρόβλημα για ευφυείς μαθηματικούς ζητά λύση, μια λύση πρωτότυπη σε ένα σπάνιο ζήτημα που έχει συνταράξει τους Έλληνες πολίτες, τους πολιτικούς αναλυτές, τους ξένους ανταποκριτές και επιστήμονες, που μάταια αναζητούν το κράτος που χάθηκε μέσα σε κραδασμούς, τυφώνες, καταιγίδες, θύελλες, καταστροφές.

            Κάποιες πληροφορίες που ανεπιβεβαίωτες έφτασαν, μετέδιδαν  ότι είδαν σε μια σχεδία, με Ελληνική σημαία, κάποιους μεσήλικες  απελπισμένους να κινούν απελπισμένοι χέρια και πόδια, εκλιπαρώντας για βοήθεια, ψελλίζοντας ακαθόριστες λέξεις για σωτηρία, έλλειψη κατανόησης, μνημόνια, προδοσία.

            Το κράτος λοιπόν μετανάστευσε με τους ηγέτες του, αφήνοντας κάποια ίχνη από παραδόσεις και πολιτισμούς, ελπίδες και αισιοδοξίες, προσδοκίες και θυσίες, σε ένα μουντό φόντο, με ομίχλη και συμφορές, δραπετεύοντας και τρεπόμενο σε άτακτη υποχώρηση, ασύντακτο, ασύνδετο, ανοργάνωτο.

            Η κατάθλιψη έχει καταλάβει τους απροστάτευτους Έλληνες ,που απεγνωσμένοι αναζητούν νέους σωτήρες, να ανασυστήσουν τη χώρα και τους ίδιους, να καλύψουν την ανασφάλειά τους, να γεμίσουν με υποσχέσεις, με οράματα,  να δώσουν νόημα στην άδεια ζωή τους.

            Ξεκρέμαστος ο λαός παραπαίει, βαφτίζει ως νέους άρχοντες ανυπόληπτους και αδαείς-όπως πάντοτε- αιθεροβάμονες αστέρες, αγνοώντας παρελθόν και παθήματα, ελπίζοντας σε νέο, άφθαρτο, σύστημα αξιών και  αρχών, σε συνθήκες δίκαιες και αξιοκρατικές, σε πορείες ανεμπόδιστες.

            Και η ζωή συνεχίζεται χωρίς ευκαιρίες για όλους, χωρίς πρόσβαση σε εξασφάλιση, χωρίς καθοδήγηση σωστή, χωρίς νόημα, χωρίς ουσία.

            Άλλοι πάλι βεβαιώνουν ότι η χώρα βυθίσθηκε στο χάος με τους κατοίκους της, άλλοι ισχυρίζονται ότι είναι σε προσωρινή κατάψυξη, άλλοι πιο αισιόδοξοι και θρήσκοι πιστεύουν ότι οι θείες δυνάμεις θα επέμβουν για την σωτηρία τους για μια ακόμη φορά.-