ΔΥΣΩΔΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

                                     άρθρο του Ευάγγελου  Ραφτόπουλου

            Υπάρχουν άραγε κυβερνήσεις  στον κόσμο που εξασφαλίζουν στους πολίτες τους στοιχειώδη ευτυχία, οικονομική άνεση, εύκολη καθημερινότητα, ακριβοδίκαιη δικαιοσύνη, ίσες ευκαιρίες, ισονομία;

            Και επειδή τα παραπάνω είναι μάλλον ανέφικτο να συμβαίνουν, ίσως υπάρχουν κυβερνήσεις που επιτρέπουν πρωτοβουλίες στους πολίτες τους, επιχειρηματική δραστηριότητα, ασφάλεια, σταθερότητα, βέβαιο μέλλον.

            Και τέλος υπάρχει χώρα-στον πολιτισμένο τουλάχιστον κόσμο- που οι παραπάνω διασφαλίσεις είναι κάτι σαν εξωτικό δυσεύρετο φρούτο, κάτι σαν κρύο ανέκδοτο, κάτι σαν μαγικό χάπι που θεραπεύει πάσαν νόσον.

            Υπάρχει χώρα στο νότιο κομμάτι της Ευρώπης ,που εκπέμπει μια δυσωδία άνευ προηγουμένου, μια αρωματική διαφθορά, ένα κόπρο του Αυγεία, μια χώρα που υπάρχει-δεν υπάρχει, μια χώρα που είναι παρούσα-απούσα, μια χώρα που με μεγάλη ευκολία και σαδισμό καταβυθίζει τους πολίτες της σε περιβάλλοντα σκληρά και αδυσώπητα, μια χώρα που έχει κατορθώσει να μη λειτουργεί τίποτε, να έχει καθοδηγούμενη δικαιοσύνη, αχρείους πολιτικούς, ανεπαρκείς και διαπλεκόμενους δημοσιογράφους, ανύπαρκτη παιδεία.

            Το τρίπτυχο πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια υποκαταστάθηκε από εκμαυλισμό, διαστροφή, αμετροέπεια, ραθυμία, απελπισία, κινητή τηλεφωνία, αποχαύνωση, κατάθλιψη.

            Η ωραία Ελλάδα είναι πλέον ένας όμορφος προορισμός για ξένους, ένας παράδεισος για πολυεθνικές, ένα βασίλειο για celebrities.

            H ωραία Ελλάδα είναι μια κόλαση για τους ιθαγενείς, μια ατυχής κατοικία για τους αξιοπρεπείς, τους έντιμους, τους ικανούς.

            Η ωραία Ελλάδα είναι ιδανικός τόπος για ανόητους παρουσιαστές, μέντιουμ και αστρολόγους, Αυτιάδες και Πρετεντέρηδες, Γιακουμάτους και Βούλτεψες, Βενιζέλους και Σαμαράδες, σπάνια είδη στη παγκόσμια κοινότητα.

            Οι δολοφόνοι της δημοσιογραφίας, της ηθικής, οι συνταγματολόγοι που ηδονίζονται με τις συνταγματικές εκτροπές, οι καθηγητές πανεπιστημίου που ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από τα καθήκοντά τους, οι δικαστές που ευνοούν μόνο εαυτούς ,συνθέτουν ένα περίεργο μωσαϊκό, μοναδικό, πρωτότυπο, λαμπερό και βρώμικο, περίτεχνο και άχρηστο συνάμα.

            Και οι πολίτες επαναπαύονται και ευχαριστούνται  με τις αθλητικές φυλλάδες, τα ένθετα των ανυπόληπτων εφημερίδων, τα τούρκικα σήριαλ, που συνυπάρχουν με τις Ελληνικές σημαίες, τις ατέλειωτες και ανώφελες συνομιλίες, εκμεταλλευόμενοι των δωρεάν χρόνο των φιλεύσπλαχνων εταιρειών και ξεκουράζονται στους άνετους καναπέδες, μη μπορώντας να διαμαρτυρηθούν για την κατάντια τους, ακίνητοι και ανάπηροι όντες.

            Αντισταθείτε( Μιχάλης Κατσαρός) για να ζητείται ελπίς(Αντώνης Σαμαράκης)  ίσως; -